چرایی تعلیق عضویت ارمنستان در پیمان امنیت جمعی

کارشناس مسائل قفقاز با بیان اینکه اروپا با حمایت‌های نظامی-سیاسی قصد دارد در مناقشه قره‌باغ حامی ارمنستان باشد، گفت: تحرکات جمهوری آذربایجان در راستای حمله مجدد به ارمنستان عامل اصلی تعلیق عضویت این کشور در پیمان امنیت جمعی است.

کد خبر: ۶۵۳۶۵۸

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۷:۳۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «میرقاسم مؤمنی» کارشناس مسائل قفقاز درباره تعلیق عضویت ارمنستان در پیمان امنیت جمعی و چرایی امکان نداشتن صلح با جمهوری آذربایجان اظهار داشت: یکی از مهم‌ترین دلایلی که ارمنستان عضویت خود را در پیمان امنیت جمعی تعلیق کرد، تحرکات آذربایجان در راستای حمله مجدد به ارمنستان است. ارمنی‌ها معتقدند سران آذربایجان متعهد به اجرای پیمان‎های منعقد شده نیستند و علاقه‌ای به در پیش گرفتن مسیر تعامل با ارمنستان ندارند.

وی یادآور شد: ارمنی‌ها معتقدند بعد از مذاکرات اخیر و پیوستن بخش‌هایی از خاک ارمنستان به جمهوری آذربایجان، امروز آذری‌ها نسبت به قبل انتظارات بیشتری دارند. به طور مشخص، با اینکه قرار بود در مذاکرات حاشیه اجلاس مونیخ تفاهم نامه‌ای درباره رایزنی و حل مشکلات دو کشور نوشته شود، آذربایجان درخواست‌هایی مغایر با آنچه به تسهیل روابط و حل منازعات دارد، ارائه کرد.

مؤمنی درباره تأثیر حمایت‌های اروپا از ارمنستان برای اتخاذ مواضع جدید در برابر آذربایجان گفت: حمایت‌های نظامی-سیاسی دولت‌های اروپایی به خصوص فرانسه از ارمنستان، این کشور را وارد دور تازه‌ای از موضع گیری علیه آذربایجان کرده است. اروپا با حمایت‌های نظامی و سیاسی قصد دارد در مناقشه قره باغ و جلوگیری از توسعه طلبی آذربایجان، حامی ارمنستان باشد.

وی با بیان اینکه حمایت از ارمنستان و موضع گیری غیرمستقیم علیه آذربایجان تکه‌های پازلی است که اروپا برای منطقه چیده، تصریح کرد: باکو به شدت نگران توافقات انجام شده میان ایروان با پایتخت‌های اروپایی است، زیرا آذربایجان و ترکیه به دنبال راه اندازی خط لوله نفت و گاز و کریدور زنگزور هستند؛ کریدوری که انتظار داشتند سال ۲۰۲۲ میلادی افتتاح شود.

مؤمنی گفت: ترکیه و جمهوری آذربایجان برای راه اندازی این کریدور سرمایه گذاری کلانی انجام دادند، اما ارمنستان تاکنون راضی به راه اندازی کریدور نشده است، بنابراین اجرای پروژه‌های مدنظر آذربایجان و ترکیه تا زمانی که ارمنستان چراغ سبز نشان دهد، به تعویق می‌افتد و زیان کلانی به دو کشور وارد می‌شود.

کارشناس مسائل قفقاز با بیان اینکه ارمنستان مترصد است از این موضوع برای فشار به الهام علی اف، رئیس‌جمهور آذربایجان و رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه استفاده کند، گفت: ارمنی‌ها معتقدند آذری‌ها به‌طور دائم خاکشان را تهدید می‌کنند و در مذاکرات با ارمنستان صداقت ندارند، با اینکه ارمنستان تلاش می‌کند به نوعی توپ را به زمین آذربایجان بیاندازد، اما در اصل اختلاف میان اروپا و آذربایجان است؛ به همین دلیل وزارت امور خارجه آذربایجان سفیر فرانسه را برای رساندن مراتب اعتراضشان به دولت فرانسه احضار کرد.

وی عنوان کرد: اروپا با تحمیل فشار بر آذربایجان به دنبال اصلاح رفتار‌های آذربایجان در عرصه بین الملل است. به نظر می‌آید پیروزی‌های آذربایجان در سال گذشته زمینه ساز غرور کاذب برای سران این کشور شده است، به همین دلیل چشم طمع به مناطقی در خاک اصلی ارمنستان دارند؛ موضوعی که به هیچ وجه مورد قبول جامعه جهانی نیست. رئیس جمهور آذربایجان چندین بار رسمی در سخنرانی‌های خود خاک ارمنستان را تهدید کرده است، با ادعا اینکه مناطق مذکور جزیی از خاک آذربایجان است و باید آزاد شود. چنین ادعا‌هایی در صحنه بین الملل بار سیاسی دارد.

کارشناس مسائل قفقاز در گفت‌وگویی تأکید کرد: در این پازل اروپا روابط ارمنستان با روسیه را نیز تحت الشعاع قرار داده است، زیرا با ارسال تسلیحات و آموزش‌های نظامی به سربازان ارمنی قصد دارد استاندارد‌های ارمنستان که تا پیش از این روسی بود را به شکل استاندارد‌های اروپا تغییر دهد. به همین دلیل شاهد ارسال سامانه‌های موشکی، راداری به ارمنستان از سوی اروپا و همچنین هند هستیم؛ به گونه‌ای که تحلیل‌ها نشان می‌دهند در صورت بروز جنگ میان آذربایجان و ارمنستان، این بار پیروز میدان ارمنستان است.

مؤمنی با اشاره به اینکه بی‌شک آمریکا و اروپا با حمایت از ارمنستان تلاش می‌کنند مقدمات خروج روسیه را از قفقاز فراهم کنند، گفت:، زیرا روسیه دارای پایگاه نظامی بسیار بزرگی در ارمنستان است؛ بنابراین بخش زیادی از موضع گیری ارمنستان علیه آذربایجان و همکاری ارمنستان با کشور‌های اروپایی ناشی از سیاست بزرگی است که پازل کوچک آن در ارمنستان و آذربایجان چیده شد. رئیس جمهور ارمنستان برای ایجاد شور ملی در کشورش با هدف جبران شکست‌های پی در پی که به تضعیف روحیه مردم و ارتش ارمنستان منجر شده است، خواهان همکاری و رایزنی بیشتر در عرصه بین الملل شد تا از اهرم‌های مختلفی علیه آذربایجان استفاده کند.

منبع: راهبرد معاصر

انتهای پیام/ ۱۳۴