مروری بر وصیت‌نامه شهید «اکبر جاوید»

شهید «اکبر جاوید» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: سپاس بیکران خالقى را می‌گویم که مرا در دورانى خلق نموده و در کشورى قرار داده که رهبرى را در آن جا داده تا از وجود پر برکتش و رهنمودهاى پیامبرگونه‌اش حق را از باطل و نور را از ظلمت بازشناسم.

کد خبر: ۶۵۳۷۸۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۳۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از استان کهگیلویه و بویراحمد، اکبر جاوید متولد ششم فروردین ۱۳۵۰ در شهرستان کهگیلویه است. او در تاریخ ۲۵ دی ۱۳۶۵ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش شهید شد.

وصیت نامه شهید اکبر جاوید

سپاس بیکران خالقى را می‌گویم که مرا در دورانى خلق نموده و در کشورى قرار داده که رهبرى را در آن جا داده تا از وجود پر برکتش و رهنمودهاى پیامبر گونه اش حق را از باطل و نور را از ظلمت باز شناسم و این توفیق عظیم را نصیبم نموده تا در جهان علیه دشمنان خدا شرکت جویم و از این سفر پر برکتش متنعم گردم. چه بسیار بوده اند کسانی که روزى آرزوى جهاد در راه خدا و شهادت در راه حقش را داشتند ولى زمینه این فوز عظیم برایشان فراهم نبوده است و یا کسانى هستند که مى گفتند اى ابا عبدالله الحسین:اى کاش ما در آن زمان بودیم تا در رکابت شهید مى شدیم و به یاد روز عاشورا سالیان درازى گریستند، سینه زدند.

بدانید و آگاه باشید که امروز زمینه آن فوز عظیم فراهم شده است، همانطوری که امام حسین (ع) فرمود: هر روزى که ظلم باشد مبارزه علیه آن روز عاشوراست. بنابراین عاشورا و کربلا مختص مکان و زمان معینى نیست پس هر زمان و مر کجا که ظلم بود وظیفه مسلمانان است که علیه آن قدرت‌طلبى و بى عدالتى قیام نمایند و به همه جهانیان ثابت کنند که وارثان حسین (ع)، ادامه دهندگان راه او و یارانش هستند و با اهدای خون پاکشان اثرات شوم کفر را بر صحنه گیتى شستشو مى دهند تا مستضعفان با خاطرى آسوده و به دور از بیدادگرى زندگى نمایند.

اینک که رهبر عزیزمان با فرمان تاریخى خویش حکومت ستم شاهى را به پشتیبانى شما امت قهرمان و یارى خداوند در هم فرو ریخت استکبار جهانى یک مزدور خائن را تحریک تا این انقلاب پر شکوه را به نابودى بکشاند که کور خوانده اند به یارى خدا و پشتیبانى ملت این انقلاب باید جهانى شود، به هرحال در پایان عرایضم به شما ملت عزیز عرض مى کنم، اگر حقیر در این راهى که رفتم زنده برنگشتم همگى پاسدار خون شهداى کشورتان باشید، مبادا خداى نکرده از جنگ پشت کنید و بار دیگر کشور به دست اجانب و مزدوران بیفتد.

اما در خاتمه هم سخنى با خانواده ام، اولا از همه اقوامان و خویشاوندان میخواهم اگر بدى از حقیر دیدند مرا ببخشند و حلال کنند و شما پدر و مادر عزیزم هر چند که فرزند شایسته اى براى شما نبودم و نتوانستم در مقابل آنهمه رنج و زحمتى که به پاى من کشیدید جبران نمایم به همان پدر و فرزندی تان سوگند که مرا ببخشید اگر در این سفر برنگشتم حلالم نمائید و خودتان را اذیت نکنید در سوگ من که امانتى بیش نبودم و نزد شما از خداوند قادر مى خواهم که به شما و همه خانواده هاى شهداى عزیز صبر جزیل و اجر عظیم اخروى عنایت فرماید.

امیدوارم که سالار شهیدان حضرت حسین بن على (ع) در قیامت شفیع همه ما باشد، چون فرصت نبود خدمت یکایک اقوامان برسم در اینجا با شما و همه اهل فامیل و دوست و آشنا خداحافظى می‌کنم و همگى شما را به خداى منان مى سپارم.

انتهای پیام/