یادداشت/ عصمت دهقانی

سفرهای ساده افطاری در جبهه

ماه‌های رمضان در جبهه‌ها یعنی قنوت‌های عاشقانه‌ای که فاصله زمین تا آسمان را هیچ انگاشتند و سفره‌های ساده افطاری با طمع خاک.

کد خبر: ۶۵۷۷۴۳

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۴

گروه استان‌های  دفاع‌پرس - عصمت دهقانی؛ رمضان، ماه رهایی از اسارت نفس، ماه تقویت اراده و ایمان، ماه خود سازی، ماهی که ایثار و فداکاری در آن نمود چند برابر دارد. این روز‌ها که  بهار و قرآن و بهار طبیعت همزمان مهمان خانه هایمان شده است و با آرامش و امنیت روز‌های خوش فروردین را نفس می‌کشیم، یادی کنیم از  ماه‌های رمضان در جبهه‌ها، یادی کنیم از رزمندگانی که سفره ساده افطاری با طمع خاک جبهه را در کنار آر پی جی و مسلسل و بر روی تلی از خاک پهن کردند.

یعنی وضو با آب سرد و قنوت‌های عاشقانه‌ای که فاصله زمین تا آسمان را هیچ انگاشتند یادی کنیم از آن‌ها که سال‌هاست زمان در برابر عظمت و بزرگی‌شان سر تعظیم فرود می‌آورد.  یادی کنیم از آنانی که رمز حماسه آفرینی‌شان در هیچ کتاب جنگی یافت نمی‌شود.

روزه داری در جبهه یعنی تحمل آفتاب سوزان تابستان، آتش توپ و تانک و گرمای جنوب و تحمل شرایط سخت در ماه مبارک رمضان، یعنی ساعت‌ها مقاومت و مقابله با دشمن با لب تشنه و یا سحرگاهان سرد زمستان را در غرب و در لابه لای کوه‌های سر به فلک کشیده کردستان و شمال غرب گذراندن.

هنوز هم حلوای ماه رمضانِ جبهه‌ها برای یادگاران آن روز‌ها که گه گاهی پای قصه مجاهداتشان می‌نشینیم، حلاوت و شیرینی خاصی دارد. حلوای که روغنش از ته مانده روغن غذا‌های دیگر گرفته می‌شد، و شکرش از خاک قند‌هایی بود که مربوط به جیره هر نفر می‌شد یا سوغات از مرخصی برگشته‌هایی بود که مادر یا همسر و یا شاید خواهری دلسوز و مهربان آن را توشه راه مسافر سرزمین نور کرده بود؛ و حالا که  بوی نجابت و مردانگی را در خاطرات به یادگار مانده از شهدا حس می‌کنیم، شاید در پیچ و خم زندگی، ناخواسته آن‌همه رشادت را فراموش کنیم. برادران رزمنده!  تفاوت روزه داری ما و شما از کجا تا به کجا  و کاش بتوانیم یک لحظه، فقط یک لحظه از حال شما را در آن سال‌ها درک کنیم. درک کنیم که چگونه پس از عبور از جهاد اکبر وارد معرکه نبرد با دشمنی متجاوز شدید و رد پایی از استقامت تا پای جان را از خود بر جایی گذاشتید.

آیا لحظات افطار و سحر قصه  ایثار رزمندگانی که جرعه‌ای آب را دست به دست می‌چرخاندند تا اولین نفر که لبش را‌تر می‌کند، کس دیگری باشد؛ در ذهنمان مرور می‌شود؟ᴉ

آیا لحظات افطار و سحر، دلتنگی بابایی که نمی‌توانست در کنار دختر روزه اولی‌اش باشد را حس می‌کنیم؟ᴉ

آیا هنگام اذان سوز دل مادری که دست به دعا شندن خبر سلامتی و یا بازگشت پسر رشیدش از جبهه بود را حس می‌کنیم؟ᴉ

چه زیباست ربنای لحظات افطار که فرا می‌رسد و یا لحظاتی که گوش دل به نوای دلنشین دعای سحر می‌سپاریم، مناجات‌های عارفانه رزمندگان را در ذهنمان مرور کنیم.

این روز‌ها که در امنیت کامل در ماه ضیافت الهی، ربنای زیبای افطار را در محفل گرم خانواده به دعای عارفانه سحری می‌رسانیم، برای جوانان و نوجوانان بگوییم که رزمندگان ایران اسلامی با زبان روزه، چند عملیات مهم از جمله «رمضان»، «رقابیه» و «بیت‌المقدس ۷» را در ماه رمضان در جنوب کشور پیروزمندانه در اوراق زرین تاریخ دفاع مقدس ثبت کردند.

در لحظاتی که دستان  نیاز را رو به سوی مخمل سرمه‌ای آسمان بلند می‌کنیم تا  برآورده شدن حاجاتمان را از معبود بی‌همتا بخواهیم، خانواده‌های معزز حدود ۱۵ هزار شهید در ماه مبارک رمضان و چهار هزار شهید والامقام و گرانقدر در عملیات رمضان که در تیرماه ۶۱ به وقوع پیوست را فراموش نکنیم.

چه خوب است در این روز‌ها  این جمله را بیشتر و بیشتر با خودمان مرور کنیم: «امنیت اتفاقی نیست» مدافعان امنیت با الگو گرفتن از شهدای هشت سال دفاع مقدس، در اقصی نقاط کشور حافظ نظم و امنیت کشور عزیزمان هستند و زمانی که در خواب خوش شبانه، آرام نفس می‌کشیم، کسانی هستند که دور از خانواده و فرزندان دلبندشان خواب را بر برهم زنندگان  امنیت و آرامش، حرام می‌کنند تا مبادا  خواب سنگین کوچه هایمان آشفته شود.

انتهای پیام/