۸ دلیل تداوم جنگ پس از آزادسازی خرمشهر

یکی از سوالات مهمی که پس از جنگ تحمیلی مطرح شد، این بود که چرا ایران پس از آزادسازی خرمشهر و ایجاد شرایط مناسب برای صلح، باز هم به جنگ ادامه داد و وارد خاک عراق شد؟

کد خبر: ۶۷۰۱۹۴

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۴

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، یکی از سوالات مهمی که پس از جنگ تحمیلی مطرح شد، این بود که چرا ایران پس از آزادسازی خرمشهر و ایجاد شرایط مناسب برای صلح، باز هم به جنگ ادامه داد و وارد خاک عراق شد؟ البته پاسخ‌هایی هم از طرف کارشناسان و فرماندهان جنگ داده شد که هر کس سعی کرد به نوعی این ابهام را برطرف کند که در ادامه یکی از توضیحاتی که در خصوص این سوال مطرح شده است را می‌خوانید:

یک اشکالی در این سؤال هست و آن این‌که اگر صلح را مجموعه‌ای از آتش‌بس، نحوه و شرایط آن، عقب‌نشینی و نحوه و شرایط آن، تعیین متجاوز، تأمین خسارت‌های وارده و... بدانیم، باید گفت که در آن زمان هیچ‌گونه پیشنهاد صلحی ارائه نشد و شورای امنیت و دیگران تنها آتش‌بس را توصیه می‌کردند.

در آن زمان طرحی که متضمن صلح واقعی باشد و مثلاً شناسایی متجاوز و پرداخت غرامت را نیز شامل شود وجود نداشت و پیشنهاد‌های ارائه شده تنها در حد آتش‌بس و مذاکره طرفین بود که این امر با توجه به پشتیبانی بین‌المللی از عراق، هیچ‌گاه نمی‌توانست شرایط ایران را برای یک صلح شرافتمندانه تحقق بخشد. به‌این‌ترتیب ایران دلایل منطقی و عقلانی برای ادامه جنگ داشت. این دلایل عبارت بودند از:

۱. شناسایی و تنبیه متجاوز و پرداخت غرامت از سوی عراق که این شرایط مورد قبول رژیم عراق و سازمان‌های بین‌المللی نبود.

۲. مرز‌های ایران تأمین نداشت. نقاطی در شلمچه، طلائیه و طول مرز از فکه تا قصر شیرین در اشغال عراق بود. شهر‌های سومار، نفت شهر و مهران عملاً در اشغال دشمن بود. امکان آزادسازی این نقاط از راه مذاکره غیر معقول به نظر می‌رسید و راهی جز ادامه جنگ وجود نداشت.

۳. درحالی‌که نیرو‌های خودی در دور پیروزی قرار داشتند، توقف در جنگ و چانه‌زنی در پشت میز مذاکره برای پس گرفتن مناطق اشغالی، صحیح نبود.

۴. شهر‌های آزاد شده همچون خرمشهر به علت حضور دشمن در شلمچه همچنان مورد تهدید بود.

۵. توانایی رزمی ارتش عراق اگرچه در طول جنگ آسیب‌دیده بود؛ ولی نه‌تنها کاملاً ترمیم شده، بلکه افزایش هم یافته بود.

۶. تنها چیزی که ارتش عراق از دست داده بود، روحیه بود که با توجه به روحیه فرماندهی آن (شخص صدام) این مسئله نیز پس از مدتی قابل ترمیم بود.

۷. در حالی که نیرو‌های جمهوری اسلامی در دور پیروزی بودند، آیا توقف در اوج قدرت و دادن فرصت مجدد به عراق، نمی‌توانست مورد شماتت قرار گیرد؟ اگر آن روز جنگ متوقف می‌شد و تجربه‌ای، چون مذاکرات سوریه و اسرائیل بر سر ارتفاعات جولان، فراروی ما قرار می‌گرفت و ما ناچار می‌شدیم بر سر ارتفاعات پشت میز مذاکره با عراق چانه‌زنی کنیم، آیا امروز جامعه مسئولان وقت را شماتت نمی‌کرد؟ با این استدلال که شما توان کافی برای رفع کامل تجاوز و بازپس‌گیری حقوق خود را داشتید، چرا در بهترین موقعیت نظامی، از تعقیب دست کشیدید؟

۸. عراق در نظر داشت با برگزاری اجلاس سران جنبش غیر متعهد در بغداد و کسب ریاست دوره‌ای این جنبش، برای تحقق خواسته‌های خود به ایران فشار بیاورد؛ ولی ایران با حمله به داخل خاک عراق در عملیات رمضان، این امتیاز مهم و حیاتی را از عراق گرفت.

منبع: تسنیم

انتهای پیام/ 113