دفاع‌پرس گزارش می‌دهد؛

ماجرای پیروزی سید آزادگان در مسابقه تنیس روی میز در دوران اسارت

سید مهدی طاجانی از آزادگان مشهدی در خاطرات خود آورده است: «در مسابقه تنیس روی میز در اردوگاه، رقیبم سید آزادگان بود، بازی اول را مرحوم ابوترابی بردند و در بازی دوم من برنده شدم اما در بازی سوم مغلوب آن بزرگوار شدم.»

کد خبر: ۶۷۳۰۹۸

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۲:۴۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- «علی‌اصغر زینلی» آزاده دفاع مقدس؛ اسارت مجموعه متنوعی از محدودیت‌ها است، در چنین فضایی وقتی بتوانی مثل یک ستاره بدرخشی هنر انسانیت خود را به نمایش خواهی گذاشت و اسارت نه تنها زنجیری برای به بند کشیدنت نخواهد بود بلکه همانند پر پروازی خواهد بود که تو رو به اوج خواهد رساند.

مرحوم ابوترابی شخصیت ممتاز و بی‌نظیری بود که با محبتش سید آزادگان  شد و اینگونه بود که رفتارهای خداپسندانه‌اش، او را به‌گونه‌ای عزیز کرد که آزادگانی که در دوران اسارت او را درک کرده‌اند بهترین خاطراتشان را در همراهی با آن عبد مخلص خدا خلاصه می‌کنند.

سوژه این گزارش، «سید مهدی طاجانی» آزاده سرافراز نیمه پنهان دفاع مقدس دارای دکترای داروسازی و صاحب داروخانه‌ای در مشهدالرضا است.

داروخانه‌ای که مقصد بسیاری از آزادگان، جانبازان و خانواده‌های معظم ایثارگرانی است که از نقاط مختلف شهر مشهد، استان و حتی آزادگانی از سایر استان‌ها برای تامین داروهای مورد نیاز خود مراجعه می‌کنند.

سید مهدی به نسخه‌های درمانی مراجعینش داروی محبت را هم اضافه می‌کند تا تفاوت معنادار حرفه خودش را در کسوت یک آزاده به جامعه ثابت کند.

دکتر طاجانی به گرمی دیدار وگفت‌وگوی با ما را در منزلش می‌پذیرد و با همه بزرگواری علیرغم مشکلات زیاد کاری وقتش را در اختیارمان قرار می‌دهد تا برای ساعتی ما را با خاطرات خوبش از دوران اسارت همراه سازد.

وی بعنوان دانشجوی پرستاری و یک امدادگر وارد عرصه جهاد با دشمن بعثی شده و در جریان مرحله دوم عملیات «بیت‌المقدس» پس از اینکه بشدت مجروح می‌شود به اسارت نیروهای دشمن در می‌آید.

او را درحالی که مجروح بوده است روی نفربر قرار داده و بدون رعایت پروتکل‌های بهداشتی به بصره منتقل کرده و در آنجا بدون بیهوشی محل اصابت گلوله را جراحی می‌کنند.

اطراف محل اصابت گلوله بواسطه درمان نامناسب بشدت عفونی شده و وی با دسترسی به پنی‌سیلین، شخصا با استفاده زیاد موفق به کنترل عفونت می‌شود و خود را از این مهلکه می‌رهاند.

این آزاده سرافراز پس از اینکه مدتی در استخبارات و اماکن دیگری نگهداری می‌شود نهایتا به اردوگاه موصل ۴ منتقل شده و تا پایان دوره اسارت آنجا می‌ماند.

طاجانی از جمله کسانی است که دوران اسارت را برای خود پلکان ترقی در علم و دانش قرار داده و از همه فرصت‌های فراغت خود در راستای فراگیری زبان عربی، انگلیسی و فرانسه بهره برده است و همزمان به امر آموزش و سوادآموزی اسرایی که از نعمت خواندن و نوشتن بی‌بهره بودند همت گماشت.

ماموریت سوادآموزی او به اسرای اردوگاه توصیه مرحوم ابوترابی بود که خیلی زود ثمرات و نتایج مثبت آن را با نگارش و خواندن نامه‌ها توسط بیش از ۲۰ نفر از اسرا شاهد بودیم.

او هیچ فرصت فراغتی برای خود باقی نگذاشته و فقط اندک فرصت‌های خود را صرف ورزش‌های رزمی همچون تکواندو می‌کرد.

او خاطره زیبای خود از مرحوم ابوترابی را اینگونه نقل می‌کند: «در یک مسابقه تنیس روی میز در اردوگاه، رقیبم سید آزادگان بود، بازی اول را مرحوم ابوترابی بردند و در بازی دوم من برنده شدم اما در بازی سوم مغلوب آن بزرگوار شدم.»

دکتر طاجانی پایه و اساس اشتیاق و علاقه خود به داروسازی را مرهون تلاش‌های علمی خود در دوران اسارت می‌داند. زمانیکه موفق به دریافت دکترای خود در حرفه داروسازی می‌شود تقدیرنامه خود را تقدیم دوستان آزاده‌اش می‌کند که مشوق و یاور او در این موفقیت بوده‌اند.

سید مهدی طاجانی که خود یک فرهیخته ارزشمند و افتخار جامعه آزادگان عزیز است خانواده فرهیخته‌ای هم دارد که دو فرزند پسر و دختر این آزاده سرافراز در رشته‌های داروسازی و همسر بزرگوار و ایثارگر ایشان بعنوان کارشناس رادیولوژی مشغول خدمت به جامعه هستند.

انتهای پیام/