معیار‌های دوگانه غربی‌ها در برابر کودکان غزه

بی‌تردید مرگ هر انسانی غم‌انگیز است؛ اما نمی‌تواند غم انگیزتر از مرگ ۳۸ هزار انسان از جمله ۱۷ هزار کودک در بزرگ‌ترین زندان روباز جهان یعنی غزه باشد و نسبت به تداوم آن بی‌تفاوت بود.

کد خبر: ۶۷۸۳۴۴

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۳ - ۰۳:۱۵

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: شورای امنیت سازمان ملل، دولت‌های غربی و رسانه‌های تحت فرمان آنها از روز اول عملیات طوفان‌الاقصی تا امروز در برخورد با اتفاقاتی که در غزه رخ می‌دهد، استاندارد دوگانه‌ای را که تقریبا با نفاق و ریا هم‌مرز است، اتخاذ می‌کنند و با تعصب غیرقابل وصفی که نسبت به صهونیست‌ها دارند، اقدام به ساخت اخبار جعلی می‌کنند تا رژیم اشغالگر قدس را بره مهربان و فلسطینی‌های مظلوم را گرگ درنده جلوه دهند.

هرچند تلاش برای تحریف واقعیت‌ها و تبدیل ظالم به مظلوم و مظلوم به ظالم برای شورای امنیت و کشور‌های غربی موضوع چندان جدیدی نیست؛ چون جهان به سیاست غربی‌ها در برخورد‌های دوگانه با مسائل بین‌المللی عادت کرده‌اند.

در این نوشتار یکی از هزاران مصادیق را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

وقتی خبر بمباران بیمارستان کودکان در کیف در رسانه‌های جهان منعکس شد، غربی‌ها به‌سرعت روسیه را به بمباران این بیمارستان متهم کردند و ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین که در نشست ناتو حضور داشت، مصاحبه و در این مصاحبه اعلام کرد که دوست دارد، پوتین رئیس جمهور روسیه را بکشد؛ این در حالی بود که روسیه بمباران این بیمارستان را رد و تاکید کرد که این بیمارستان با موشک ضدهوایی از سامانه پدافند هوایی NASAMS ساخت نروژ مورد هدف قرار گرفته شده است. در واقع، مشخص نبود چه کسی این موشک را شلیک کرده است، اما حتی اگر اوکراین مسئول آن باشد، غرب روسیه را به آن متهم خواهد کرد.

مقامات غربی بمباران بیمارستان کودکان در کیف را محکوم کردند؛ بایدن رئیس جمهور آمریکا این حمله را نمونه‌ای از وحشیگری روسیه توصیف کرد.

«استارمر» نخست وزیر جدید بریتانیا، حمله به کودکان بی‌گناه را یکی از فاسدترین اقدامات برشمرد و «جاستین ترودو» نخست وزیر کانادا، نیز در توییتی نوشت که بمباران بیمارستان کودکان و کودکان بی‌گناه داخل آن، نمی‌تواند قابل توجیه باشد. «نانسی فِزر» وزیر امور خارجه آلمان، حمله به بیمارستان کودکان را در کیف «جنایت جنگی» توصیف کرد و از مقامات اتحادیه اروپا خواست تا مقامات روسیه در قبال این حمله را پاسخگو کنند.

اما همین غرب نسبت به قتل‌عام‌هایی که توسط اشغالگران اسرائیلی در نوار غزه صورت می‌گیرد، بی‌تفاوت است؛ ما در این نه ماهی که از جنایت صهیونیست‌ها در غزه می‌گذرد که نمونه بارز آن حمله روز گذشته به اردوگاهی در خان‌یونس بود، صدای این مقامات را نشنیدیم که قتل‌عام اسرائیل را محکوم و حملات نظامی به نوار غزه را جنایت جنگی تلقی کنند و خواهان پاسخگویی مقامات اسرائیلی به سرکردگی بنیامین نتانیاهو باشند.

به نظر می‌رسد، تصاویر کودکان غزه که در اثر بمباران اسرائیل تکه‌تکه شده و از کار افتاده‌اند و کودکانی که از گرسنگی و تشنگی رنج می‌برند، چندان خوشایند مقامات غرب که بر سر کودکان اوکراین ناله می‌کردند، نبوده است؛ البته این به معنی نادیده گرفته شدن کودکان اوکراینی از دیده نگارنده نیست.

در رابطه با بی‌تفاوتی مقامات غربی نسبت شهادت هزاران کودک در غزه در جریان بمباران رژیم صهیونیستی، «پدرو سانچز» نخست‌وزیر اسپانیا غربی‌ها را به نفی معیارهار دوگانه در برخورد با کشتار دسته‌جمعی در غزه و اوکراین دعوت کرد.

سانچز در این رابطه گفت: «اگر به مردم خود بگوییم که از اوکراین حمایت می‌کنیم، زیرا از قوانین بین‌المللی دفاع می‌کنیم، پس این همان کاری است که باید در قبال غزه نیز انجام دهیم و باید یک موضع سیاسی محکم وجود داشته باشد که شامل استاندارد‌های دوگانه نباشد».

سانچز توضیح داد که جهان باید برای متوقف کردن این بحران انسانی وحشتناکی که بر فلسطینی‌ها تأثیر می‌گذارد، فشار بیاورد و خواستار برگزاری یک کنفرانس بین‌المللی صلح برای ایجاد یک کشور فلسطینی شد.

البته ناگفته نماند سیاست دوگانه غربی‌ها محدود به حمایت سیاسی ظالم محدود نمی‌شود، از قضا کمک‌های بشردوستانه به مجرم ارائه می‌شود و نه به قربانی، کمک‌های انسانی به قاتل ارائه می‌شود نه قربانی.

ایالات متحده بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار و اتحادیه اروپا بیش از ۶۵ میلیارد یورو به اوکراین کمک کرد؛ این بسته‌های کمکی شامل تجهیزات نظامی، سلاح و مهمات، علاوه بر کمک‌های مالی، وام، منابع انرژی، تجهیزات پزشکی است.

ده‌ها قربانی در حمله به بیمارستان کی‌یف به اندازه‌ای بود که خشم رهبران غربی را برانگیخت، در حالی که جنگی که نیرو‌های اشغالگر صهیونیستی با سلاح‌های مختلف و مدرن در غزه به راه انداختند و جان بیش از ۱۵۰۰۰ کودک را گرفته و هزاران کودک را مجروح کرده است، هیچ واکنشی از سوی غربی‌ها مشاهده نمی‌کنیم. این بیانگر استاندارد دوگانه غربی‌ها در برخورد با دو اتفاق مشابه همزمان در دو نقطه از جهان است.

انتهای پیام/ ۴۱۱