شگفتی دختران ایران زمین در المپیک

ناهید کیانی و مبینا نعمت زاده کلیدواژه دختر اصیل و با شرافت ایرانی را در المپیک ۲۰۲۴ پاریس معنا بخشیدند.

کد خبر: ۶۸۴۶۴۲

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۴۰۳ - ۰۲:۰۰

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، ایرانی‌ها علی الخصوص زن‌های ایرانی این روز‌ها با شنیدن اسم مبینا نعمت زاده و ناهید کیانی به خود می‌بالند چرا که آنها به معنای واقعی کلمه نشان دادند که دختر اصیل و با شرافت ایرانی چطور می‌تواند با اصالت و حجاب خود در صحنه‌های ورزشی بین المللی شرکت کند و برای کشورش افتخار آفرینی داشته باشد.

همان لحظه که مبینا نعمت زاده به مدال برنز رسید و با پرچم دور افتخار زد و مدال خودش را به امام زمان (عج) تقدیم کرد هر زن ایرانی به خودش افتخار کرد.

آنجا که پیروزی برحق ناهید کیانی مقابل کیمیا علیزاده ورزشکار مهاجر ایرانی الاصل که با پرچم بلغارستان در مسابقات المپیک پاریس شرکت کرده بود رقم خورد و شادی شورانگیز ناهید کیانی و افتخار به پرچم کشورمان ایران در نگاه همه مردم دنیا دیده شد همه نظاره گر بودند که بی وطنی درد بدی است آن لحظه شاید خیلی از ایرانی‌هایی که دلشان پر از شعف برد ناهید کیانی بود برای کیمیا علیزاده هم غصه دار شدند که به اعتبار حرفِ آدم‌های بی اعتبار اینگونه بی‌پرچم و بی‌هویت آواره‌ی غربت شد.

از این دو بانوی عفیف و ورزشکار و قهرمان ایرانی صحنه‌های پر افتخاری در تاریخ این کشور ثبت شد و در تاریخ ماندگار شدند برای سال‌های طولانی آنجا که با تمام مشکلات و کمبود‌ها پای ایران و ایرانی ماندند و حتی اگر شرایطش هم برایشان مهیا بود ماندند و ساختند و مدال گرفتند.

عزت و افتخار و وطن مفاهیمی دربرگیرنده عمق معنایی عظیمی است که به این راحتی از ذهن هیچ‌کس پاک نمی‌شود. تمام مردم دنیا نسبت به وطن خود تعصب دارند و از این لحاظ ایرانی‌ها نسبت به کشور‌های دیگر متعصب‌تر هستند.

ایرانی جماعت حتی اگر نقد و انتقادی هم به کشور داشته باشد باید بماند و بسازد و زیر این پرچم مقدس اقتدار به دست آورد. تاریخ نشان داده آن که به امید آزادی بیشتر و امکانات به روز‌تر از این کشور مهاجرت کرده هم نتوانسته به معنای واقعی طعم پول و آزادی را بچشد.

المپیک ۲۰۲۴ به ما نشان داد تمام افرادی که با اصالت ایرانی، اما با هویت کشوری دیگر در مسابقات شرکت کرده بودند در نگاهشان غم غربت و تنهایی موج می‌زد.

تمام ایران پشت ناهید کیانی بودند و از او حمایت کردند و حتی اگر مسابقه را هم واگذار کرده بود مردم او را تنها نمی‌گذاشتند. در اینجا طعم واقعی وطن داشتن و برای وطن تلاش کردن به وضوح دیده شد. آری بی وطنی درد بدی است.

انتهای پیام/ 801