مسئول موکب درمانی مختار ثقفی در گفت‌وگو با دفاع‌پرس مطرح کرد؛

از ویزیت‌های تخصصی تا شستن پای زوار اباعبدالله (ع) در موکب «مختار ثقفی»

ابوالحسن علی حسین» مسئول حدودا ۷۰ ساله موکب درمانی «مختار ثقفی» به تشریح خدمات و فعالیت‌های این موکب در ارائه خدمت به زوار اربعینی امام حسین (ع) پرداخت.

کد خبر: ۶۸۶۰۷۶

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۰:۰۰

به گزارش خبرنگار اعزامی دفاع‌پرس به کربلای معلی، موکب «مختار ثقفی» یک موکب بهداشتی ـ درمانی در مسیر پیاده‌روی زائران حسینی به سمت کربلای معلی است که در آن عاشقان اباعبدالله الحسین علیه‌السلام ارادت خود را به گونه‌ای متفاوت ابراز می‌کنند. کارکنان این موکب همه پزشک یا پرستار هستند که با انواع خدمات پزشکی و درمانی سرپایی در خدمت زوار حسینی هستند.

بر همین اساس سراغ «ابوالحسن علی حسین» مسئول حدودا ۷۰ ساله این موکب رفتیم و با او گپ‌وگفتی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

*خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چه خدماتی در اینجا ارایه می‌کنید؟

ابوالحسن علی‌حسین هستم، اهل شهر دیوانیه.  ۱۷ سال پیش این مرکز خدماتی را کاملا با هزینه شخصی خود دایر کردم و تاکنون هرسال با تمام وجود و با افتخار برای خدمت به زوار اباعبدالله الحسین علیه‌السلام با ایجاد و راه‌اندازی این موکب درمانی فعالیت و خدمت می‌کنم.

*درخصوص خدمات این موکب توضیحات بیشتری بفرمایید.

در این موکب با حضور افتخاری پزشکان و پرستاران، همه نوع خدمات درمانی ارائه می‌شود. دو پزشک به‌صورت شیفتی و در طول شبانه‌روز در اینجا خدمت می‌کنند. تمام مراجعین اول توسط پزشک ویزیت می‌شوند و در همین‌جا کار‌های درمان آغاز می‌شود. خدمات کلینیکی نظیر سرم‌تراپی و دیگر تزریقات و ارائه انواع دارو‌ها نیز انجام می‌شود. شستشوی پا‌های خسته و مجروح زائران را به روی چشم انجام می‌دهیم. خدمات کنترل فشار خون و قند خون، تزریق انسولین نیز به صورت شبانه‌روزی انجام می‌شود. همچنین دارو‌های عمومی، قرص، انواع شربت و پماد را در صورت نیاز به‌صورت رایگان در اختیار همگان قرار می‌دهیم.

*در زمینه‌ی فعالیتی که در این موکب انجام می‌دهید خاطره‌ای دارید؟

اینجا هر روز و هر ساعتش خاطره است، مثلا چند روز پیش یک جوان با یک پا آمده بود که تمام مسیر را با همان یک پا و عصا طی کرده بود و همان یک پایش هم پر از تاول بود. وقتی بچه‌ها پایش را شستشو می‌دادند از سر شوق و شور زیارت امام حسین علیه‌السلام می‌خندید ولی ما تحت تاثیر حال و معنویت او گریه می‌کردیم.

گفت‌وگو از فریبا مهدی‌پور

انتهای پیام/ 112