در گفت‌وگو با دفاع‌پرس مطرح شد؛

زبان امروزی و مدرن غزل یادگار تلاش‌های استاد «محمدعلی بهمنی»

اسماعیلی با تاکید براینکه استاد بهمنی زبان غزل را در عصر ما نو کرد، گفت: مرحوم استاد «محمدعلی بهمنی» کاری انجام داد که موجب شد ساختار غزل امروزی‌تر و مدرن‌تر شود.

کد خبر: ۶۸۸۲۶۷

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۰:۴۸

رضا اسماعیلی شاعر و دبیر دوره هفدهم جشنواره شعر فجر در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، درگذشت مرحوم استاد «محمدعلی بهمنی» غزل‌سرا و ترانه‌سرای بزرگ معاصر را تسلیت گفت و درخصوص جایگاه ادبی ایشان اظهار داشت: استاد بهمنی حق بزرگی بر گردن غزل روزگار ما دارد؛ در واقع شاید اگر استاد بهمنی نبودند شاید غزل روزگار ما در حوزه نوآوری وخلاقیت‌های ادبی از منزلی که در گذشته بود، فراتر نمی‌رفت.

وی با تاکید براینکه استاد بهمنی زبان غزل را در عصر ما نو کرد، افزود: مرحوم بهمنی کاری انجام داد که موجب شد ساختار غزل امروزی‌تر و مدرن‌تر شود و با شاعرانی که در زمینه نوآوری غزل و ترانه تلاش می‌کردند، هم‌دلی و همراهی می‌کرد.

دبیر دوره هفدهم جشنواره شعر فجر حمایت مرحوم بهمنی از شاعران جوان را برجسته دانست و تصریح کرد: بهمنی در حوزه غزل کار بزرگی انجام داده است چون زبان غزل را امروزین کرد و ما از غزل‌های ایشان به عنوان غزل نو و غزل نیمایی می‌شناسیم یعنی از ظرفیت و گفتمان نیمایی در غزل استفاده کرده‌اند و البته با تنی چند از شاعران هم روزگار خودشان مثل منوچهر نیستانی و حسین منزوی و سیمین بهبهانی تلاش کردند تا زبان غزل امروزین شود و راه جدیدی را پیش پای شاعران غزل‌سرا قرار دهند که در این راه خیلی موفق بودند.

اسماعیلی با تاکید براینکه در زمینه ترانه، آثار بسیاری در ذهن و زبان مردم روزگار ما از استاد بهمنی وجود دارند، گفت: نمونه این آثار البومی از استاد بهمنی است که با همکاری مرحوم عبدالهی با نام «عشق است» تولید شد که تمام سروده‌های آن از آثاراستاد بهمنی بود که در قالب ترانه کار شده بود. ایشان با بسیاری از خوانندگان هم روزگار ما همکاری‌هایی را در زمینه ترانه داشت و آثار خاطره‌انگیزی را از خودشان به یادگار گذاشتند.

بیشتر بخوانید؛

بهمنی در ۸۲ سالگی می‌توانست ۵۰ دیوان شعر داشته باشد

وی شاگردنوازی و جوان‌نوازی را از دیگر ویژگی‌های مرحوم محمدعلی بهمنی دانست و ادامه داد: معمولا در اکثر برنامه‌هایی که استاد بهمنی حضور داشتند، ایشات دست شاعران جوان را می‌گرفت و کمک می‌کردند تا رشد و پیشرفت کنند و واقعا فقدان ایشان، خسران بزرگی برای جامعه ادبی ماست که امیدواریم بتوانیم میراث این شاعر بزرگ را حفظ و راه روشن ایشان را ادامه دهیم.

انتهای پیام/ 121