آتش تکفیر و عشق در «قلب رقه»

«قلب رقه» روایت آتش افروزی تکفیر‌های داعش در سوریه است، رقه نه تنها نمادی از سوریه بلکه نمادی است از همه جهان اسلام.

کد خبر: ۶۸۹۱۴۰

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۳:۱۱

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ بیش از یک دهه از تولد شوم گروهک تکفیری داعش می‌گذرد و علی‌رغم همه تلاش‌ها برای شناخت این مولود نامیمون که مستقیما از جانب غرب مورد حمایت قرار می‌گرفت هنوز به طور کامل شناخته نشده است و زوایای پنهان بسیاری وجود دارد که باید مورد واکاوی قرار بگیرد. در سینمای ایران نیز آثاری با موضوع جبهه مقاومت و داعش آثاری ساخته و روانه پرده نقر‌ه‌ای سینما شده که در جای خود ارزشمند است، اما کافی نیست و باید در آینده نزدیک شاهد تولید آثاری متعددی در این خصوص باشیم.

«قلب رقه» به کارگردانی و نویسندگی «خیرالله تقیانی‌پور» و تهیه کنندگی «سعید پروینی» یکی از آخرین تلاش‌های سینمای ایران با موضوع داعش است. این فیلم روایت یک داستان عاشقانه در دل جنگ داعشی‌ها علیه ملت سوریه است. رضا با بازی «شهرام حقیقت دوست» یک ایرانی نفوذی در بین اعضای گروهک تروریستی داعش است که مسئولیت رسانه این گروه را برعهده دارد. او در پی جست و جو درباره یک ایرانی رده بالاست است که توسط داعش به اسارت درآمده است.

«قلب رقه» داستان پیچیده و مغشوشی ندارد، لزوما داشتن یک داستان چند لایه امتیاز یک فیلم محسوب نمی‌شود و چه بسا پیچیدگی داستان ارتباط مخاطب با فیلم را قطع کند. ساده بودن داستان «قلب رقه» که یک امتیاز محسوب می‌شود به خوبی می‌تواند مخاطب را تا انتها با خود همراه کند و به واسطه همین داستان ساده و سرراست بخشی از حقیقت داعش را عیان کند. طبیعی است ظرفیت زمانی یک فیلم گنجایش آن را ندارد تا همه ابعاد یک موضوع مورد واکاوی قرار بگیرد. همین  که تقیانی‌پور در کسوت نویسنده و کارگردان توانسته بخشی از ماهیت داعش هر چند محدود را در قالب داستانی عاشقانه به مخاطب منتقل کند قابل تامل است.

«قلب رقه» فیلمنامه‌ای بدور از شعارزدگی‌های معمول در این گونه آثار و ماحصل تجربیات طولانی نویسنده آن در حوزه نمایشنامه نویسی است. فیلمنامه شاید مملو از وقایع و حوادث متعدد نباشد، اما به خوبی ریتم داستان تا انتها حفظ شده و ارتباط عموم مخاطب با اثر دچار اخلال نمی‌شود. فیلمسازانی که وارد این حوزه می‌شوند باید این نکته را بدانند که ساخت فیلم در با موضوع جبهه مقاومت هر چند اقدامی راهبردی برای ایران اسلامی است، اما مخاطب نهایی فیلم عموم مخاطبان است نه تحلیل‌گران سیاسی و نظامی و متفکران حوزه مقاومت. پس نباید انتظار داشت آثاری که در این حوزه تولید می‌شود بیانیه جبهه مقاومت باشد. مهم آن است که مخاطب عام به این آثار جذب شود و با شخصیت فیلم و داستان آن ارتباط برقرار کند. با این وصف «قلب رقه» بخش مهمی از مسیر موفقیت را طی کرده است.

«قلب رقه» در کنار همه نقاط قوت و ضعف آن یک اثر مهم در سینمای ایران به شمار می‌آید، مهم بودن این اثر قبل از هر چیز به موضوع راهبردی آن بازمی‌گردد. در واقع این گونه آثار در حکم قدم‌های اول در حوزه سینمای مقاومت است و سینمای ایران به شدت به تولید آثاری از این دست نیازمند است. مسلما در شرایطی که ما در حساس‌ترین موقیعت زمانی قرار داریم و باید جبهه فرهنگی مقاومت قدرتمند وارد میدان شود ظهور فیلمی مانند «قلب رقه» از اهمیت بلایی برخوردار است و باید مورد حمایت حداکثری مدیران فرهنگی قرار بگیرد و راه برای ورود فیلمسازان دیگر هموار شود.

انتهای پیام/ 161