مروری بر وصیت‌نامه شهید «سید مهدی نقیبی‌راد»

شهید «سید مهدی نقیبی‌راد» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: «آمریکا و دیگر ابر قدرت‌ها و مزدورانشان بدانند که تا وقتی ایران یا یک مملکت اسلامی جوان دارد به هیچ وجه نمی‌توانند به یک نقطه از خاک جمهوری اسلامی، خاک وطن و اسلام دست دراز کنند.»

کد خبر: ۶۸۹۲۵۸

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۸:۵۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از رشت، شهید «سید مهدی نقیبی‌راد» بیستم فروردین ۱۳۴۴ در شهرستان رشت به دنیا آمد؛ پدرش سید اسماعیل و مادرش سیده عذرا نام داشت.

وی تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت، پاسدار بود. چهارم اسفند ۱۳۶۵ با سمت فرمانده گردان یا رسول از لشکر قدس گیلان در شلمچه بر اثر اصابت ترکش نارنجک به شکم، شهید شد و مدفن وی در گلزار شهدای تازه‌آباد زادگاهش واقع است.

وصیتنامه شهید سید مهدی نقیبی‌راد:

بسم الله الرحمن الرحیم

انا لله و انا الیه راجعون

با سلام و درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و تمامی خدمتگزاران راه خدا هم اکنون بنده با شنیدن اعلامیه‌ای که در نماز جمعه برادر جهاندیده خواند و امر امام امت و یاری خواستن برادرانم از جبهه، وظیفه شرعی خود می‌دانم عازم جبهه‌های جنگ شوم و تنها آرزویم این است که در عملیات شرکت داشته باشم، چون تاکنون چند بار وصیت نوشته‌ام ولی هنوز زنده‌ام لذا این وصیت‌نامه را طولانی نمی‌کنم.

با رفتن خود به جبهه در راه خدا می‌خواهیم ثابت کنیم که آمریکا و دیگر ابر قدرت‌ها و مزدورانشان بدانند که تا وقتی ایران یا یک مملکت اسلامی جوان دارد و همچون پیری که در جماران است به هیچ وجه نمی‌توانند به یک نقطه از خاک جمهوری اسلامی، خاک وطن و اسلام دست دراز کنند.

آری انشاءالله که با رفتن به جبهه به آرزویم می‌رسم، چون بنده کوچکتر از آنم که بخواهم به برادران و کشورم و برادران هم هدفم نصیحت کنم  یا پیام بدهم  لذا چند کلمه‌ای بعنوان یادگار از من داشته باشید.

همیشه در راه خدا و با نام خدا قدم بردارید و هدفتان الله باشد،‌ای برادران پایگاه نظم و وحدت کلمه را به گفته امام امت حفظ کنید و آگاه باشید که منافقین از کوچکترین حرکت خلاف بیشترین سوء استفاده را می‌کنند.

برادران بسیجی و سپاهی مستقر در بسیج رشت مدتی بود که با شما در یک کانون که شبیه به یک خانواده بود زندگی کرده‌ام و حال از شما طلب مغفرت و آمرزش دارم.

از کلیه برادران و خواهران گرامی تقاضا دارم هیچگاه صحنه را ترک نکرده و همیشه در صف‌های نماز جمعه و دعای کمیل شرکت کنید؛ بار دیگر از تمامی دوستان و هموطنان و خانواده خود طلب بخشش دارم و امیدوارم مرا عفو نمایید.

در خاتمه از مادر و خواهران تقاضا دارم اگر در سوگ بنده خواستید بگریید در جای خلوتی اینکار را بکند مگر اینکه دشمن ببیند و دلش شاد شود.

از تمامی رزمندگان راه خدا التماس دعا دارم

انتهای پیام/