خزایی: ممنو‌ع‌الکاری سینماگران تصمیم شخصی نیست/ برخورد قاطع با بی‌حجابی

رئیس سازمان سینمایی با اشاره به اینکه ما هم نمی‌توانیم فیلم بدون حجاب روی پرده سینما ببریم گفت: ممنوع‌الکاری هیچ ارتباطی با وزارت ارشاد ندارد و یک تصمیم شخصی نیست. عده‌ای از این هنرمندان در خارج از کشور هستند و دائما علیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کنند.

کد خبر: ۶۹۰۶۰۱

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۱:۵۱

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، قسمت هجدهم از سری جدید برنامه سینمایی «هفت»، جمعه ۲۳ شهریور از ساعت ۲۲ با اجرای بهروز افخمی روی آنتن شبکه نمایش رفت. «محمد خزایی» رئیس سازمان سینمایی مهمان این قسمت از برنامه «هفت» بود که در آن به شرح برنامه‌ها، اهداف و سیاست‌های این برنامه پرداخت.

مشروح گفت‌وگوی بهروز افخمی با محمد خزایی را در ادامه می‌خوانید:

استقلال جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، ناکام در هدف

محمد خزاعی در خصوص برنامه‌های خود در سازمان سینمایی بیان کرد: در ابتدا غیر از بحث کرونا من فکر می‌کردم مشکل دیگری در حوزه سینما نداشته باشیم و درباره دغدغه‌های دیگر فکر می‌کردم، یکی از مسائلی که پیش آمد توقیف فیلم‌های سینمایی، بیکاری سینماگران و سینما‌های تعطیل شده بودند. همچنین مساله بعدی ما جریان سال ۱۴۰۱ و مسائل مربوط به حجاب بود که عده‌ای جشنواره‌ فجر را در آن زمان تحریم کردند. مسائل مختلف دیگری نیز وجود داشت که در مهر ۱۴۰۲ تازه توانستیم با یک آرامشی افق و چشم‌انداز‌های خودمان را بررسی کنیم که متاسفانه با شهادت آقای رئیسی مواجه شدیم.

رئیس سازمان سینمایی درباره ادغام حشنواره بین‌المللی و ملی فیلم فجر توضیح داد: ما پیش از این جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را به صورت مشترک برگزار می‌کردیم. جداسازی این دو جشنواره به بهانه اینکه یک جشنواره معتبر در حوزه بین‌المللی برگزار کنیم پس از چند سال موفقیت‌آمیز نبود؛ زیرا تماشای آثار خارجی در اولویت مردم ما نبود. وقتی شما کارنامه دو جشنواره را بررسی می‌کنید، می‌بینید که به اهداف خودشان نرسیدند به این دلیل که مخصوصا در جشنواره بین‌المللی به هرحال ما در فیلم‌هایمان ممیزی داریم و این مساله تاثیرگذار بود. این تصمیم را من به صورت شخصی نگرفتم و با گروه‌های مختلفی این موضوع را بررسی کردیم و درنتیجه به این نتیجه رسیدیم که جشنواره فیلم فجر با همان روند گذشته برگزار شود.

ممنوع‌الکاری هنرمندان تصمیم شخصی نیست

خزایی با اشاره به ممنوع‌الکاری برخی از هنرمندان گفت: ممنوع الکاری‌های دولت در حوزه سینما ۳۰ نفر هم نمی‌شوند. ممنوع‌الکاری هیچ ارتباطی با وزارت ارشاد در هیچ دوره‌ای از دولت ندارد و باید یک جای قضایی حکمی صادر کند تا براساس آن یک هنرمند ممنوع‌الکار شود و این یک تصمیم شخصی نیست. ما سعی کردیم تا جایی که می‌توانیم اجازه ندهیم دستگاه‌های امنیتی وارد فضای سینما شوند و ما خودمان با هنرمندان وارد گفتگو شویم. اما برخی هنرمندان پرونده‌شان کاملا امنیتی شده بود و از عهده ما خارج بود.

وی ادامه داد: یک عده‌ای از این ۳۰ نفر ممنوع الکار مربوط به هنرمندانی است که کشف حجاب کردند. برخی از این هنرمندان در خارج از کشور هستند و دائما علیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کنند. ما بار‌ها اعلام کردیم اگر برخی هنرمندان خانم حجاب را رعایت کنند کاملا فضای کار برایشان فراهم است، اما عده‌ای قبول نمی‌کنند. ما هم نمی‌توانیم فیلم بدون حجاب روی پرده سینما ببریم.

تنوع ژانر در دولت سیزدهم

رئیس سازمان سینمایی درباره سیطره فیلم‌های کمدی در سینمای ایران گفت: وقتی شرایط سینما ایده آل می‌شود ما فراموش می‌کنیم که در چه شرایطی بودیم. ما تا به امروز به ۲۵۵ فیلم پروانه ساخت دادیم. در این میان مجموعه فیلم‌های کمدی ما ۲۶ فیلم بود که پروانه ساخت گرفت یعنی ۱۰ درصد. برای فیلم اجتماعی ۵۰ فیلم و ۳۰ فیلم در ژانر دفاع مقدس، پروانه ساخت صادر شد. برای فیلم‌های خانوادگی ۴۵ فیلم پروانه ساخت گرفتند و ژانر‌های تاریخی، ورزشی و... هم داشتیم. ما از همان ابتدا توجه به مساله تنوع ژانر را در دستور کار داشتیم. اینکه ما سایر ژانر‌ها را نمی‌بینیم به این دلیل است که فیلم‌های کمدی در فروش بهتر عمل می‌کنند.

وی درباه وضعیت سینما در دوره‌های مختلف گفت: اگر وضعیت سینما اکنون اینگونه شده است به ریل‌گذاری‌ها در دوره‌عای قبل برمی‌گردد. یک زمانی دوستان قهرمان را از سینمای ما گرفتند و به مضامین سیاه و فیلم‌های جشنواره‌ای روی آوردند. این دوستان اکنون باید پاسخگو باشند. رفته رفته سرمایه‌گذار‌ها از سینما فرار کردند، زیرا سینما راکد شده بود و خیلی از فیلمسازان ما به سمت پلتفرم‌ها رفتند.

رئیس سازمان سینمایی درباره معیشت و مسائل رفاهی سینماگران گفت: در حوزه مسکن و بیمه بازنشستگی سینماگران تصمیماتی گرفته شده است اما باید بدانیم که همه وظایف را از دولت نخواهیم بلکه صنوف هم یک نقشی دارند. باید این مساله را درک کنیم که مخاطب، دولت و صنوف هرکدام یک حق و حقوقی دارند. صنوف باید در زمینه بیمه بیکاری هنرمندان وظایفی را برعهده بگیرند و مدام از دولت توقع نداشته باشند.

از تاسیس بنیاد ملی پویانمایی تا جدایی شبکه نمایش خانگی

وی در خصوص بنیاد ملی پویانمایی توضیح داد: پیشنهاد تاسیس بنیاد ملی پویانمایی در سازمان سینمایی مطرح شد و در شورای هنر تاسیس شد. در آنجا اعلام کردند که می‌خواهند این شورا زیرنظر وزیر ارشاد مدیریت شود، اما درخواست ما این بود که تحت نظر سازمان سینمایی باشد. متاسفانه طی اقدامی بنیاد ملی پویانمایی مستقل شد. بعد‌ها این اختلاف وجود داشت که مدیر بنیاد ملی پویانمایی قبول نمی‌کردند که تحت نظر سازمان سینمایی اداره شود. همانطور که من مخالف جدایی پلتفرم‌ها از سازمان سینمایی بودم. قرار بود طبق پیگیری‌های وزیر ارشاد در دولت قبل بنیاد ملی پویانمایی زیرمجموعه سازمان سینمایی باشد که متاسفانه به تغییر دولت برخوردیم.

خزایی همچنین درباره اکران فیلم‌های خارجی گفت: با اکران فیلم خارجی در دولت سیزدهم موافقت شد، اما متاسفانه فیلمی درخواست اکران نداد که کپی رایت داشته باشد. سند ملی سینما در دولت سیزدهم تصویب شد که بحث‌هایی دارد و قرار است که مشکلاتش مرتفع شوند. در برنامه توسعه چهار سال دوم حداقل دو هزار سالن سینما باید افتتاح می‌کردیم. بدین صورت که رئیس جمهور در هر سفر استانی خود به استان‌های فاقد سالن سینما بودجه‌ای را برای این کار اختصاص می‌دادند.

وی در ادامه بیان کرد: وقتی ما می‌گفتیم که زیرساخت ما مشکل دارد یعنی اینکه محصولات فرهنگی ما اصلا به برخی شهرستان‌ها نمی‌رفتند. روز اول که به سازمان سینمایی آمدم مشکلات را بررسی کردیم و در شهرستان‌ها شورای عالی سینما‌ها را احیا کردیم. ازجمله کار‌های ما در چهار سال اول این بود که از فضای فیبر نوری برای انتقال فیلم‌ها استفاده کنیم و هارد حذف شد. در چهار سال دوم ما باید دو هزار سالن افتتاح می‌کردیم. آوردن حداقل ۸۰ میلیون مخاطب به سینما‌ها هدف ما بود که این مهم از طریق سینماکارت اتفاق می‌افتاد. یک مساله دیگر این بود که یک درصدی از ورود کالا‌های خارجی به ایران را به بازنشستگان اختصاص دهند تا مشکل معیشت هنرمندان حل شود. شعار ما این بود که سینمای ایران فقط مخصوص ایران نیست. ما قوانین را تسهیل کردیم و به عنوان مثال ما اکنون تهیه‌کننده استانی داریم. در جشنواره فیلم فجر پارسال چهار کارگردان استانی داشتیم.

انتهای پیام/ 161