نویسنده رمان اربعین طوبی: خوش‌شانس بودم که اولین رمان را درباره اربعین را نوشتم

امامیان گفت: من ابتدا «اربعین طوبی» را به‌عنوان طرح سریال ارائه دادم. یکی، دو ماه بعد یکی از دوستان طرح مستند آن را تصویب کرد و مستند «خاله‌بتول» را ساخت.

کد خبر: ۶۹۱۳۰۸

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۴

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس، سریال «طوبی» به کارگردانی سعید سلطانی، با اقتباس از رمان «اربعین طوبی» نوشته سید محسن امامیان به روی آنتن رفته و توانسته توجه مخاطبان را به خود جلب کند و حتی موجب شود کتاب «اربعین طوبی» نیز به فروش بالایی دست یابد. نویسنده کتاب اولین‌بار در سفر اربعین با شخصیتی مواجه می‌شود که بالا و پایین زندگی او، ایده طرح اولیه یک سریال می‌شود.

زندگی خاله‌بتول از زمانی که نویسنده کتاب با آن مواجه شد تا وقتی به آنتن رسید، مسیری طولانی طی کرده است. نویسنده کتاب «اربعین طوبی» در این رابطه می‌گوید: من ابتدا «اربعین طوبی» را به‌عنوان طرح سریال ارائه دادم. یکی، دو ماه بعد یکی از دوستان طرح مستند آن را تصویب کرد و مستند «خاله‌بتول» را ساخت؛ همان شخصیتی که الان با نام طوبی در شبکه یک سیما می‌بینیم. من بعد از ساخت مستند احساس کردم هنوز خیلی از حرف‌ها ناگفته مانده که آن را به رمان «اربعین طوبی» تبدیل کردم. بعد آقای امیر جهانی، فیلمنامه‌نویس سریال «طوبی» از کتاب خوشش آمد و آن را به سریال تبدیل کرد.

امامیان درباره رمان‌های اربعینی نظرش را چنین بیان می‌کند: من خوش‌شانس بودم که اولین رمان داستانی درباره اربعین را نوشتم. قبل از آن بیشتر کار‌ها در قالب سفرنامه بودند، اما من توانستم درباره چیز‌های ساده‌ای مثل چای عراقی و فلافل‌های بین راه بنویسم. اگر کسی الان بخواهد بنویسد ممکن است کارش سطحی به‌نظر برسد، اما آن زمان من اولین نفر بودم و فرصت داشتم که با راحتی بیشتری بنویسم. البته چند کار داستانی دیگر هم نوشته شده‌اند.

نویسنده کتاب «اربعین طوبی» ادامه می‌دهد: مثلاً «مسیر مخفی» اثر آقای ملامحمدی یا کاری که خانم آقازاده‌نژاد نوشته‌اند که بیشتر شبیه سفرنامه است. آقای مسلم ناصری هم کتاب «عمود ۱۴۵۳» را نوشته که به نظر من بهترین رمان درمورد اربعین است. اگر بخواهم از لحاظ کیفیت رتبه‌بندی کنم کار آقای ناصری را در صدر قرار می‌دهم و کار خودم در رتبه‌های بعدی است. البته من زودتر از ایشان نوشته بودم، اما در کل آثار داستانی در این زمینه شاید به ۱۰ عنوان هم نرسد.

انتهای پیام/ 161