سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر از دریچه نقد/ 3

«ایستاده در غبار»؛ دریچه جدیدی بر سینمای دفاع مقدس

مهدویان در تجربه اول سینمایی خود، حرف تازه‌ای را برای سینمای دفاع مقدس به ارمغان آورده است. این نوع قصه‌گویی، مدیوم جدیدی است که نوید آغاز تولیدات تازه‌ای برای سینمای دفاع مقدس را می‌دهد.

کد خبر: ۶۹۲۱۲

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۴

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» نخستین ساخته سینمایی محمدحسین مهدویان، تنها اثر سینمایی این دوره از جشنواره فجر است که با لوکیشنهای جنگی به روزهای دفاع مقدس پرداخته است.

پیش بینی استقبال از نمایش چنین اثری در کاخ جشنواره فجر ابهامات زیادی را به همراه داشت. این ابهامات به قدری بود که علاقمندان به ژانر دفاع مقدس نیز نمیتوانستند از اتفاقات نمایش آن حرفی به میان آورند و همه منتظر نمایش و عکس العملهای احتمالی بودند.

باورپذیری، قدرت نفوذ راوی ها به کمک چهره پردازیهای قابل قبول، نفسهای سالن کاخ جشنواره را در سینه حبس و تماشاگران حاضر را به صندلیها میخکوب کرده بود.

«ایستاده در غبار» دوران نوجوانی، مبارزات پیش از انقلاب و بخشی از حضور احمد متوسلیان را در طول دفاع مقدس تا ورود به سوریه را تصویر میکند. استفاده از صدای واقعی متوسلیان و سینک شدن با بازی شخصیت اصلی در کاراکتر «حاج احمد» همراه با گریمی منحصر به فرد، از نکات قابل توجه این اثر سینمایی به شمار میآید.

گریم شخصیتهای این فیلم نزدیک به کاراکترهای اصلی داستان است که بیننده ممکن است در مستند یا سینمایی بودن اثر دچار تردید شود که همین مسئله برخیها را به مستند بودن آن به اشتباه وا داشت.

قصه، بازیگر و درام سه عنصر سینمایی این اثر است و نمیتوان تلقی مستند بر آن داشت.  گریم خوب و عالی شخصیت اصلی در این اثر سینمایی، همچنین گره دادن آن با روایتهای واقعی و مستند برای داستان فیلم، این اثر را به کاری متمایز و باور پذیر تبدیل کرده است تا بیننده بتواند حس دوست داشتن و باور پذیری را درباره قهرمانان دفاع مقدس به خوبی لمس کند.

روایت داستان این اثر سینمایی با تصویر کردن دوران نوجوانی قهرمان داستان شروع میشود و با سیر گرایش پیدا کردن او به سمت مباحث انقلاب و مبارزه و پیوستن به سپاه پاسداران ادامه پیدا میکند. روایتهای داستان، شخصیت را از آسمانی و غیرباور بودن آن به دور کرده است و همین مسئله باعث میشود حتی مخاطبان خاص هم هیچ گونه گارد و جبهه گیری درباره این شخصیت از خود نشان ندهند و با کنجکاوی تمام شخصیت داستان را پی  گیرند و به او افتخار کنند.

روایت داستانهای این فیلم با بیان اشخاص مختلف از جمله خانواده، دوستان و همرزمان متوسلیان کمک شایانی به باورپذیری داستان و ارتباط مخاطب کرده است. این نوع قصه گویی مدیوم جدیدی است که باید گفت نوید آغاز تولیدات تازهای به سینمای دفاع مقدس را خواهد داد تا در آینده بتوان بدون هیچ مشکلی قهرمانان جنگ را به شکل باور پذیر روایت کرد.

مهدویان در تجربه اول سینمایی خود حرف تازهای را برای سینمای دفاع مقدس به ارمغان آورده است، که به نظر بی رابطه با سبک مستندسازی سید مرتضی آوینی نیست. عدم حضور و درک جنگ توسط نسل سوم فیلم سازان انقلاب این شائبه را به وجود میآورد که نتوان تصویر درستی از جبهه و جنگ به نمایش گذاشت. حضور مهدویان در این سینما و تولید این اثر، دریچه جدیدی را به سینمای دفاع مقدس گشود.

دفاع مقدس بعد از حدود سی و چند سال از آغاز آن تا به امروز، نوید پایه گذاری سبک جدیدی در ژانر سینمایی خود دارد که جرقههای اولیه آن در فیلم «ایستاده در غبار» توسط کارگردانی جوان زده شد.