یادداشت/ حجت الاسلام ابراهیمی

اتحاد مسلمانان موجب هراس دشمنان می‌شود

با اتحاد مسلمانان نیز اجتماع بزرگی به وجود می‌آید و هراس به جان دشمنان می‌اندازد

کد خبر: ۶۹۲۴۹۵

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۵

گروه استان‌ها  دفاع‌پرس- حجت الاسلام «سیدامیر ابراهیمی» مسئول نشر آثار و ارزش‌های مشارکت روحانیت در دفاع مقدس لرستان؛ فاصله تاریخ دوازدهم ربیع الاول و هفدهم ربیع الاول به عنوان «هفته وحدت» نامیده شده است. در هفته وحدت که بر محور پیامبر وحدت آفرین و ولادت خجسته او شکل گرفته است، میثاق‌ها مستحکم و پیمان‌ها، استوارتر می‌گردد و خون‌ها در هم می‌جوشد و دست‌ها و بازو‌ها در هم قرار می‌گیرد و چهره‌ها بر یکدیگر لبخند پیروزی و صفا می‌زند، همه اقشار باهم اند و امت اسلامی سرود وحدت، سر می‌دهند.
هفته درس آموزی از کلاس معلم بشریت، حضرت ختمی مرتبت (ص) است که بر برکت میلادش، چهره جهان دگرگون شد و شرک‌ها و نفاق‌ها به یکرنگی گرایید و خصومت‌های چندین ساله به «اخوت اسلامی» مبدل گشت.
پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد (ص)، آخرین پیامبر الهی در جامعه مُشرک شبه جزیره عربستان به دنیا آمد. در تاریخ میلاد پیامبر (ص) اقوال بین مسلمانان وجود دارد. عموم سیره نویسان معتقدند، تولد پیامبر گرامی (ص) در عام الفیل، در سال ۵۷۰ میلادی بوده است. زیرا آن حضرت به طور قطع، در سال ۶۳۲ میلادی در گذشته است، و سن مبارک او ۶۲ تا ۶۳ بوده است. بنابراین، میلاد پیامبر در حدود ۵۷۰ میلادی خواهد بود. اکثر محدثان و مورخان بر این قول اتفاق دارند که تولد پیامبر، در ماه «ربیع الاول» بوده، ولی در روز تولد او اختلاف دارند. معروف میان محدثان شیعه این است که آن حضرت، در هفدهم ماه ربیع الاول، روز جمعه، پس از طلوع فجر چشم به دنیا گشود، و مشهور میان اهل تسنن این است که ولادت آن حضرت، در روز دوشنبه دوازدهم همان ماه اتفاق افتاده است.
درباره روز تولد پیامبر اسلام (ص) میان علمای شیعه و اهل سنت دو دیدگاه اصلی وجود دارد: دوازدهم ربیع الاول و هفدهم ربیع الاول. یکی از علت‌های مهم این اختلاف نظر این است که اختلاف در رویداد‌های تاریخی، از همان آغاز وجود داشته و امری عادی و طبیعی است. فاصله میان این دو تاریخ، دوازدهم ربیع الاول و هفدهم ربیع الاول به عنوان «هفته وحدت» نامیده شده است. در هفته وحدت که بر محور پیامبر وحدت آفرین و ولادت خجسته او شکل گرفته است، میثاق‌ها مستحکم و پیمان‌ها، استوارتر می‌گردد و خون‌ها در هم می‌جوشد و دست‌ها و بازو‌ها در هم قرار می‌گیرد و چهره‌ها بر یکدیگر لبخند پیروزی و صفا می‌زند، همه اقشار باهم اند و امت اسلامی سرود وحدت، سر می‌دهند. گرامی باد هفته وحدت، که همه نور و سرور است مایه انسجام ملت و فشردگی صفوف و بازدارنده جامعه از گسست و پراکندگی و رو در رویی که خواست دشمن است. گرامی باد هفته وحدت، که «پیام رسالت» و «ندای امامت» را به گوش انسان‌ها می‌رساند و در متن تاریخ و بستر زمان، جاودانه می‌سازد. هفته وحدت، چترتی مبارک، از شعور و شور و ایثار و فداکاری و اخوت و صمیمیت بر سر مردم می‌گشاید، الهام می‌بخشد، آرامش می‌دهد، روح پرور است و دل انگیز و زداینده کینه‌ها و کدورت‌ها و خودخواهی‌ها و خودبینی‌ها. هفته درس آموزی از کلاس معلم بشریت، حضرت ختمی مرتبت (ص) است که بر برکت میلادش، چهره جهان دگرگون شد و شرک‌ها و نفاق‌ها به یکرنگی گرایید و خصومت‌های چندین ساله به «اخوت اسلامی» مبدل گشت و مهاجر و انصار، برادر شدند و عرب و عجم و سیاه و سفید، یار و برادر گشتند. نعمت الهی در سایه میلاد پیامبر نور، بر مردم تکمیل شد و مردم «راه» را از «چاه» باز شناختند و در سایه هدایت‌های آن رسول وحدت و برادری، از «ضلالت» به «هدایت» و از «ظلمت» به «نور» و از «تفرقه» به «وفاق» رسیدند. اکنون نیز که پیش از چهارده قرن از آن تاریخ می‌گذرد، هم خاطره آن میلاد، شکوه آفرین و الفت بخش است، هم «وحدت» به صورت یک نیاز اساسی برای امت محمدی (ص)، چهره می‌نماید.
قرآن کریم دراین باره می‌فرماید: وَ اعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَیَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا. همگی به رشته دین خدا چنگ زده، به راه‌های متفرق نروید و به یاد آرید این نعمت بزرگ خدا را که شما با هم دشمن بودید و خدا در دل‌های شما الفت و مهربانی انداخت و به لطف خداوند همه، برادر دینی یکدیگر شدید، و در صورتی که در پرتگاه آتش بودید، خدا شما را نجات داد. همان گونه که با اتحاد قطرات آب، جوی‌های آب، و با به هم پیوستن جوی‌های کوچک به همدیگر، رودخانه‌ای عظیم ایجاد می‌شود، با اتحاد مسلمانان نیز اجتماع بزرگی به وجود می‌آید که پشت هر دشمنی را می‌لرزاند و او را به وحشت می‌اندازد و هراس به جان دشمنان می‌افتد.

انتهای پیام/