سیر جهاد در مسیر انقلاب اسلامی/۲

روستائیان اولین همراهان اردو‌های جهاد سازندگی

گزارش‌های فعالیت اردو‌های دانشجویی در قالب جهاد سازندگی در مناطق محروم قوت قلبی برای تداوم کار اعضای هسته مرکزی شد. استقبال روستاییان از اردو‌های دانشجویی منجر به تشویق سایر دانشجویان شد و به سرعت تعداد این اردو‌ها در سایر مناطق افزایش یافت.

کد خبر: ۶۹۵۷۹۵

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۱

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، انقلاب اسلامی ایران ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ با پایان بخشیدن به حاکمیت سیاسی رژیم پهلوی، نظامی نوینی ایجاد کرد. بدیهی است به موازات این تحول باید ساختار کشور نیز دگرگون می‌شد؛ این فضا زمینه ایجاد نهاد‌هایی متناسب با کارکرد‌های ویژه را فراهم آورد. مردم نیز بلافاصله داوطلبانه برای نظام‌مند کردن کشور اعلام آمادگی کردند. با توجه به نسبت جمعیت روستانشین به شهری ضرورت رسیدگی بهبود شرایط در روستا‌ها بیشتر احساس می‌شد به موازات تشکیل نهاد‌های انقلابی جهاد سازندگی نیز در ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ به عنوان بازوی سازندگی انقلاب برای خدمت به روستاییان و مناطق محروم و انتقال ارزش‌ها و فرهنگ انقلاب به آن مناطق تشکیل شد.

متن زیر سیر ایجاد و رشد نهاد مقدس جهاد سازندگی است که در ادامه قسمت دوم آن را می‌خوانید.

** اردو‌های دانشجویی گام نخست برای رفع محرمیت‌ها

هسته مرکزی دانشجویانی که ایده تشکیل جهاد سازندگی را دنبال می‌کردند، یک گروه ۱۵ نفری بودند که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها با هم ارتباط داشتند و با اخلاق و روحیه هم آشنا بودند. آنها طی چند جلسه به این نتیجه رسیدند که گزارشی از پیشنهاد دانشجویان را برای مسئولان شورای انقلاب و امام خمینی آماده کنند و ارائه کنند تا مقدمات تشکیلاتی موقت برای حضور در مناطق محروم فراهم شود. شهید بهشتی نخستین مسئولی بود که از پیشنهاد دانشجویان استقبال کرد. همزمان نیز از طریق همین دانشجویان، گزارش‌هایی از فعالیت دانشجویان انقلابی در شهرستان‌های مختلف و مناطق محروم به ایشان رسیده بود. این دانشجویان تصور می‌کردند که می‌توان از این طریق پیوند خوبی با روستاییان برقرار کرد.

شهید بهشتی پس از ارائه این پیشنهاد‌ها به امام خمینی برای دانشجویان درخواست ملاقات کرد که در اواخر بهمن ۱۳۵۷ دانشجویان در با امام خمینی دیدار کردند. در این دیدار مقرر شد ایده سازندگی در مناطق محروم با هماهنگی دولت موقت اجرا شود. در اواخر اسفند ۱۳۵۷ دانشجویان با مهندس بازرگان نخست وزیر دولت موقت ملاقات کردند و تصمیم بر این شد تا از دانشجویان سایر شهرستان‌ها نیز استفاده شود بر این اساس چند کارگروه تشکیل شد و ابعاد سازندگی به صورت تخصصی دنبال شد.

از یکم فروردین تا ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۸ جلسات مستمری بین دانشجویان به منظور تدوین طرحی، برای ارائه به دولت موقت تشکیل شد؛ و سرانجام هسته اولیه جهاد سازندگی در انجمن اسلامی دانشکده فنی دانشگاه تهران شکل گرفت. سپس ارتباط این هسته با دانشجویان دانشگاه‌های شهرستان‌ها برقرار شد.

مطالب مرتبط:
** «جهاد سازندگی» ابتکار امام خمینی (ره) برای رفع محرومیت‌ها

گزارش‌های فعالیت اردو‌های دانشجویی در مناطق محروم قوت قلبی برای تداوم کار اعضای هسته مرکزی شد. استقبال روستاییان از اردو‌های دانشجویی منجر به تشویق سایر دانشجویان شد و به سرعت تعداد این اردو‌ها در سایر مناطق افزایش یافت. آنها در انتخاب روستا‌های محروم و دوردست از هم سبقت می‌گرفتند و حتی هزینه ایاب و ذهاب را خودشان می‌پرداختند.

در اواخر اردیبهشت اعزام خود جوش بسیاری از دانشجویان در شهر‌های مختلف ایران به مناطق محروم، سرعت بیشتری گرفت این دانشجویان در شهرستان‌ها به صورت داوطلب به مناطق محروم می‌رفتند و تأمین نیاز‌های اولیه روستاییان را در دستور کار قرار می‌دادند. دانشجویان در همین بازدید‌ها پی به عمق محرومیت روستا‌ها بردند و ضرورت تشکیل نهادی منسجم و سازمان یافته در دراز مدت را مطرح کردند. این جمع‌بندی دانشجویان عاملی شد که آنها با پیشنهاد مشخصی برای دومین بار به ملاقات آیت‌الله بهشتی بروند.

در این مرحله همچنان سازندگی در روستا محور اصلی پیشنهاد‌ها بود به این ترتیب هسته مرکزی دانشجویان در تهران هماهنگی خود با دولت موقت و شورای انقلاب را دنبال کرد هم زمان اردو‌های دانشجویی برای اعزام به مناطق به شدت محروم ادامه داشت؛ با استقبال دانشجویان اغلب دانشگاه‌ها از این طرح، تعداد گروه‌ها و اردو‌ها افزایش یافت و اعزام دانشجویان داوطلب به نقاط دوردست سرعت گرفت. نتیجه عملکرد کمیته‌های تخصصی در اردو‌های دانشجویی استقبال مردم و مشارکت آنها در امر سازندگی بود که این امر موجب تقویت اردو‌ها شد.

منبع: کتاب «خاکریز‌های خط مقدم؛ تاریخ مهندسی جنگ جهاد سازندگی در دوران دفاع مقدس» اثر «نصرتالله محمودزاده»

انتهای پیام/ 161