خنجر «مقاومت یمن» در قلب اقتصاد «اسرائیل»

ترافیک کشتی‌ها در کانال سوئز به‌شدت کاهش یافته و این مسأله هزینه‌های سنگینی بر اقتصاد رژیم صهیونیستی تحمیل کرده است.

کد خبر: ۶۹۷۲۲۱

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۴۰۳ - ۱۷:۳۴

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، زمانی که «فردیناند دو لیسپس» فرانسوی به «اسماعیل پاشا» پادشاه وقت مصر پیشنهاد کرد دریای سرخ و مدیترانه را با ساخت کانال سوئز به هم متصل کند، پیشنهادش بلافاصله پذیرفته شد. ایده او روشن بود: «گشودن یک مسیر کوتاه‌تر برای کشتی‌رانی از آسیا به اروپا و ایجاد یک منبع درآمدی از هزینه‌های ترانزیت». کانال سوئز در سال ۱۸۶۹ افتتاح شد و از آن زمان یکی از مهم‌ترین مسیر‌های دریایی جهان است.

شش هفته پس از حمله اسرائیل به نوار غزه، مقاومت یمن حمله به کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی را در دریای سرخ آغاز و اعلام کرد تا زمانی که این رژیم به جنگ غزه پایان ندهد، حملات انصارالله ادامه خواهد داشت. ظرف یک سال گذشته صد‌ها فروند کشتی به ناچار تغییر مسیر داده و برای دور زدن دماغه امید، راهی جنوب آفریقا شده‌اند.

کانال سوئز جایگزین ندارد

حدود ۱۲ درصد تجارت جهان از کانال سوئز می‌گذرد و این رقم حدود ۴۰ از درصد تجارت آسیا و اروپا را شامل می‌شود. انحراف مسیر کشتی‌رانی و طی مسیر طولانی‌تر بر اقتصاد جهانی تأثیر منفی گذاشته است. دور زدن دماغه امید، حدود ۱۴ روز به زمان سفر اضافه می‌کند که به معنای افزایش هزینه حمل و نقل کالا و به خصوص بیمه کشتی‌هاست. بر این اساس هزینه حمل و نقل بیش از سه برابر شده است.

برخی گزارش‌ها حاکی از این است که شماری از کشتی‌ها در حال تخلیه بار در امارات متحده عربی هستند و محموله‌ها از طریق زمین به دریای مدیترانه منتقل می‌شود. با این حال هیچ جایگزین به صرفه‌ای برای کانال سوئز وجود ندارد.

فرار طبقه متوسط از «اسرائیل»

«سامی ابوشحاده» رئیس حزب مجمع ملی در اسرائیل و نماینده سابق پارلمان این رژیم در این باره می‌گوید: «کالا‌هایی وجود دارد که از امارات به بازار اسرائیل رسیده است، اما تاثیر آنها محدود است و نمی‌تواند خلاء محموله‌های عظیم کشتی‌رانی را جبران کند. تأثیر حملات حوثی‌ها بر اقتصاد «اسرائیل» شدید بوده است. اسرائیل منابع طبیعی ندارد و برای رفع نیاز‌های مختلف خود به واردات متکی است. با طولانی شدن و گسترش جنگ توسط نتانیاهو فشاری فزاینده بر مردم وارد شده و موج مهاجرت را در طبقه متوسط شاهد هستیم. خروج کارگران ماهر از «اسرائیل» یکی دیگر از هزینه‌های این جنگ است».

به گفته ابوشحاده از آنجایی که فعالیت بندر ایلات «اسرائیل» عملاً متوقف شده، هزینه حمل کالا به بنادر حیفا و اشدود به شدت افزایش یافته و این امر باعث افزایش شدید هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان شده است.

بر اساس گزارش «تایمز اسرائیل» شاخص قیمت مصرف‌کننده «اسرائیل» در بالاترین سطح خود از اکتبر ۲۰۲۳ قرار دارد. اسرائیل سعی کرده است جایگزین‌هایی مانند حمل و نقل هوایی و زمینی از طریق اردن پیدا کند، اما هیچ کدام برای مهار مشکل کافی نبوده است. «اسرائیل» همچنین رویای تبدیل شدن به مرکز منطقه‌ای تولید و صادرات گاز طبیعی را با توجه به وضعیت وخیم بنادر خود بر باد رفته می‌بیند.

شکست سرمایه‌گذاری مصر

کانال سوئز همچنان کوتاه‌ترین، سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین مسیر بین آسیا و اروپاست و مصر آن را به چشم یک منبع مهم درآمد می‌بیند. در سال‌های گذشته دولت مصر با سرمایه‌گذاری ۸ میلیارد دلاری بخش بزرگی از کانال سوئز را دو مسیره کرد تا کشتی‌های بیشتر و بزرگ‌تر بتوانند سریع‌تر حرکت کنند.

مصر با هدف جذب سرمایه برای این پروژه، اوراق قرضه دولتی را با نرخ بهره نزدیک به ۱۲ درصد منتشر کرد که بالاترین نرخ بهره بازار در آن زمان بود. کار در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و یک سال بعد به پایان رسید. دولت مصر می‌خواست به سرعت درآمد خود را از این طریق افزایش دهد. زمانی که این پروژه در آگوست ۲۰۱۵ افتتاح شد، رئیس وقت اداره کانال سوئز قول داد که درآمد مصر به ۱۰۰ میلیارد دلار در سال افزایش می‌یابد. اما این انتظار هرگز برآورده نشد؛ زیرا تجارت جهانی در پی همه‌گیری کووید-۱۹ به شدت آسیب دید و با سرعت مورد انتظار رشد نکرد.

در تاریخ ۱۸ ژوئیه، ژنرال «مایکل کوریلا» رئیس فرماندهی مرکزی ایالات متحده از کانال سوئز بازدید کرد و با «اسامه ربیعی» مدیر این کانال به گفتگو پرداخت. در این دیدار ربیعی به کوریلا گفت که درآمد کانال سوئز با ۲۵ درصد کاهش از ۹.۴ میلیارد دلار در سال‌های ۲۰۲۲-۲۰۲۳ به ۷.۲ میلیارد دلار در سال‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴ رسیده است. ربیعی گفت که رقم ۹.۴ میلیارد دلار بالاترین رقمی است که کانال در تاریخ خود به دست آورده است.

انتهای پیام/ ۹۴۴