کتاب «معاد» به قلم آیت‌الله دری نجف‌آبادی منتشر شد

کتاب معاد در ۱۲ فصل به قلم آیت‌الله «قربانعلی دری نجف‌آبادی» عضو مجلس خبرگان رهبری و نماینده ولی فقیه در استان مرکزی منتشر شد.

کد خبر: ۶۹۸۰۶۹

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۷

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس، کتاب «معاد» نوشته آیت‌الله «قربانعلی دُرّی نجف‌آبادی» امام‌جمعه اراک در ۱۲ فصل منتشر شده که فصل اول به کلیات و پیش نیاز‌ها اختصاص یافته، فصل دوم سنجشی میان دنیا و آخرت صورت گرفته، در فصل سوم به حقیقت معاد پرداخته شده و فصل چهارم به نام‌های آخرت اختصاص دارد. فصل‌های پنجم تا نهم نیز به مرگ، قبر و برزخ، ظهور تحولات در آستانه قیامت، کتاب یا نامه عمل در قیامت و موضوع شفاعت اختصاص یافته است.

این کتاب در ۶۳۵ صفحه و در هزار نسخه از سوی انتشارات «طوبای محبت» منتشر شده و در فصل دهم شهود و گواهان در قیامت مورد بررسی قرار گرفته، در فصل یازدهم به جهنم و بهشت و اهل آن دو پرداخته شده و آخرین فصل به اعراف در قیامت اختصاص دارد.

در پیشگفتار کتاب می‌خوانیم: مقتضای ایمان به خدای متعالی و حکیم علی الاطلاق، ایمان به قیامت است و تفکیک این دو از یکدیگر ناممکن و غیر معقول است؛ چراکه حضور و رجوع هر موجودی، متناسب با شرایط خاص او و مفهوم بلند کسب رضوان الهی است و ظهور حقیقت «ما عنداللهی» و شخصیت ملکوتی آن‌ها عندالله است. نظام دنیا بدون آخرت و جاودانگی و حضور عندالله، ناقص و عبث و لغو خواهد بود و سرایی است که هر نوع آلودگی و ستم و طغیان در آن رقم خواهد خورد و مقام پاکان و ناپاکان قابل تمییز و شناخت و محاسبه و مجازات نخواهد بود و این خلاف عدل الهی و حکمت صمدانی است. (صفحه ۱۲)
کتاب معاد به قلم آیت‌الله دری نجف‌آبادی منتشر شد

در مجموع از قرآن کریم و دیگر ادیان الهی به‌طور روشن موضوع قیامت و حساب و کتاب آخرت به‌عنوان موضوعی انسان‌ساز، معناآفرین و چراغ راهنمای انسان در زندگی دنیا و معیار و میزان برای خیر و شر و سعادت و شقاوت و تهذیب نفس و تدبیر دنیا در راه خدا و موانست و معاشقه با او و حب فی الله و لقاءالله و آغاز راه، نه پایان راه، استفاده شده و قریب یک پنجم آیات قرآن کریم و بیش از هزار آیه در این باره ابعاد نورانی آن را تبیین فرموده است.

البته بسیاری از خصوصیات قیامت برای ما ناشناخته است و این به جهت شرایط عالم مُلک با عالَم آخرت است. چون حقایق آن عوالم از چشم و دیده عالم ماده پوشیده است و حیات دنیا بسیار نازل‌تر و محدودتر از حیات ملکوتی و عوالم غیب است و این به سبب ضعف و نقص انسان‌های عادی و عالم ملک و محدودیت ماست. (صفحه ۲۲)

در فصل چهارم درباره نام‌های معاد می‌خوانیم: معاد جایگاه ظهور و بروز تمامی اسمای الهی است و اگر خدای والا هزار اسم دارد که بسیاری از آن‌ها در دنیا در پس پرده غیب جهان است، در معاد، همه این نام‌ها مکشوف خواهند شد. البته ممکن است بسیاری برنتابند و نبینند و خفاش باشند و بصر و بصیرت نداشته باشند، لیکن حجاب‌های مادی و مُلکی، دیگر مانع نمی‌شوند و این دست از موانع برداشته می‌شود و معاد جای کشف تامّ است.

در معاد، اسمای الهی هر یک به مقتضای خود تجلی و بروز و ظهور خواهد یافت و آن جهان، مظهر اسمی یا صفتی یا فعلی یا ترکیبی از اسامی، صفات و افعال و عنایات خدا خواهد بود و هر یک شانی از شئون الهی و مظهری از مظاهر ربانی و رحمانی و جلوه‌ای از جلوات ذات اقدس احدیت و اسمای حسنا و صفات علیا و جلال و اکرام را نشان می‌دهد. (صفحه ۱۲۵)

از آیات شریف قرآن کریم استفاده می‌شود که حیات دنیا میدان امتحان و صحنه بلا و ابتلا و لعب و لهو و زینت و تفاخر و تکاثر است ولی دار آخرت سرای حیات است. عالم آخرت سر تا پا شعور و ادراک و حیات است و ظهور باطن‌ها و آشکار شدن حقایق و شهود مستقیم تجلیات الهی و قدرت حق متعالی است. امیرمومنان فرمود «ان الدنیا دار فناء و غیر و عبر» دار دنیا سرای نیستی، دار رنج و تغییر و عبرت است» ولی دار آخرت، سرای بقا و نعمت و ثبات و نتیجه است. (صفحه ۴۱۰)

انتهای پیام/ 118