شوخ‌طبعی‌های جبهه/ اصطلاحات «با گریه آمدن» و «برنامه پایانی»

رزمندگان اسلام اصطلاح «با گریه آمدن» را زمانی به‌کار می‌بردند که یک بسیجی کم سن و سال، با التماس و گریه و زاری خود را به جبهه‌ها می‌رساند؛ همچنین آن‌ها اصطلاح برنامه پایانی را نیز برای پیرمرد‌هایی به‌کار می‌بردند که اگر آتش دشمن دامن آن‌ها را نمی‌گرفت، از سن و سال‌شان پیدا بود که به آخرین قسمت برنامه زندگی خود رسیده‌اند.

کد خبر: ۶۹۹۹۴۵

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۷

گروه ساجد دفاع‌پرس: رزمندگان اسلام در جبهه‌ها علی‌رغم همه مشقت‌ها و سختی‌هایی که متحمل می‌شدند؛ اما هرطور که بود، علاوه بر توجه به معنویات، از هر فرصتی نیز برای خوش‌گذرانی و شوخ‌طبعی آن‌هم در حیطه رعایت ارزش‌ها استفاده می‌کردند و از این راه، سعی می‌کردند تا روحیه حاکم در میان یکدیگر را سرزنده و شاداب نگه دارند که نمونه این شوخ‌طبعی‌ها، استفاده از اصطلاحات و تعبیر‌های خاص بود.

با گریه آمدن

با التماس و گریه و زاری و واسطه تراشیدن به جبهه آمدن؛ به محض اینکه سر و کله‌ بچه‌های بسیجی کم سن و سال در خط یا عقبه‌ جبهه پیدا می‌شد. بزرگ‌تر‌ها رو به یکدیگر می‌کردند، با دست او را نشان می‌دادند و می‌گفتند: «با گریه آمده!». کنایه از این‌که سن و سالش کافی نبود و با دستکاری شناسنامه‌اش و کلی گریه و زاری و التماس به جبهه راه پیدا کرده است.

برنامه پایانی

پیرمرد رزمنده‌ای که حال و روزش گواهی می‌داد از معرکه جان سالم به در نمی‌برد، کسی که اگر آتش دشمن دامنش را نمی‌گرفت، از سن و سال و ضعف بنیه‌اش پیدا بود که به آخرین قسمت برنامه‌ی زندگی‌اش رسیده است و این برنامه‌ پایانی اوست. گاهی این تعبیر را برای افرادی به کار می‌بردند که آثار تقوا و خلوص در حالات و سکناتش هویدا بود.

انتهای پیام/ 113