دفاع‌پرس گزارش می‌دهد؛

جوشش چشمه‌های هنر از میان شکنجه‌ها و تحریم‌ها

آزاده سرافراز غلامرضا صفایی با صبر و حوصله بسیار زیاد و با استفاده از استعداد هنری خود توانسته بود با نگارش نامه و نقاشی پیوست آن همه عشق و ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام، خانواده و عزیزانش ابراز داشته و همه استعداد و ذوق خود را در سرپنجه‌های هنرمندش جمع کند تا بتواند با ارسال نامه و نقاشی نگرانی‌های آن‌ها را از شرایط سخت اسارت کم کند.

کد خبر: ۷۰۲۵۵۰

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۹

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «علی‌اصغر زینلی» فعال رسانه‌ای؛ اگر نامه و نقاشی تصویر گزارش از هم جدا شوند، تصورش بسیار سخت است کسی باور کند این نقاشی حاصل هنرنمایی آزاده‌ای است که در اوج محدودیت‌ها و تحریم‌های اسارت بتواند خالق چنین تصویری آن هم در دوره و زمانی باشد که رسم چنین طرح‌هایی فقط از یک نقاش و هنرمند حرفه‌ای و با استفاده از ابزار و ادوات نقاشی انجام‌پذیر بوده است.

این نامه و بسیاری دیگر از نامه‌ها زمانی توسط صلیب سرخ تحویل جمعیت هلال احمر می‌شود که همه آزادگان به کشور برگشته و ستاد آزادگان در جمعیت هلال احمر تعطیل و این نامه‌ها عملا به بایگانی راکدی منتقل می‌گردد که اینک پس از گذشت سال‌ها تبدیل به اسناد و مدارک ارزشمندی شود که هرکدام از آن‌ها با خود خاطرات جالبی را به‌همراه دارند.

این نامه و نقاشی انتهای آن متعلق به آزاده عزیز «غلامرضا صفایی» از شهرستان شیروان است که در اواخر دوره اسارت از اردوگاه نوشته شده اما هرگز به مقصد نرسید.

آزاده سرافراز ما با صبر و حوصله بسیار زیاد و با استفاده از استعداد هنری خود توانسته بود با نگارش نامه و نقاشی پیوست آن همه عشق و ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام، خانواده و عزیزانش ابراز داشته و همه استعداد و ذوق خود را در سرپنجه‌های هنرمندش جمع کند تا بتواند با ارسال نامه و نقاشی نگرانی‌های آن‌ها را از شرایط سخت اسارت کم کند.

در این نامه‌ها می‌توان گمشده‌های زیادی را جستجو کرد، و الزاما این گمشده‌ها اشخاص نیستند بلکه گوهر گرانبهای انسانیتی است که درون آن‌ها موج می‌زند. گمشده‌هایی از جنس عشق، محبت، احترام و اصالت انسان‌هایی که شاید نظیر آن‌ها را کمتر بتوان در این عصر و زمانه یافت.

با همه وجود به این الماس‌های درخشان نیمه پنهان دفاع مقدس ادای احترام می‌کنیم.

انتهای پیام/