رویکرد مقام معظم رهبری به انتخابات؛

هیچ‌کس نگوید رای من تنها چه تاثیری دارد؟/آنکه را چوب لای چرخ نظام می‎گذارد انتخاب نکنید

رهبر معظم انقلاب در سخنانی پیرامون انتخابات فرموده اند: مردم باید بیایند و با انتخاب صحیح و آزادانه، قانونگذارانشان را در قوه مقننه معین کنند؛ مجریان خودشان را با ترتیبی که در قانون معین شده است، معین کنند. این حق مردم است و متعلق به آن‎هاست؛ اما تکلیف هم هست.

کد خبر: ۷۰۵۰۴

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۹

به گزارش گروه اخبار داخلی دفاع پرس، لزوم توجه به نحوه برگزاری انتخابات و خروجی آن برای جامعه و مردم، یکی از مهمترین نمونههای شاخصهای رفتار سیاسی رهبری یک نظام سیاسی است. شاخصهای که در رفتار و گفتار سیاسی رهبر انقلاب نمود داشته و میتوان با مروری بر مواضع ایشان، به اهمیت این موضوع پیبرد.ایشان با بیان ویژگیهای شاخص یک نامزد یا یک برگزیده در آستانه انتخاباتهای مختلف، راه تشخیص درست نامزد اصلح را به عموم مردم نشان دادهاند که در اینجا به این بیانات پرداختهایم.

آنکه را چوب لای چرخ نظام میگذارد انتخاب نکنید

اما عرصه رقابت انتخابات در مجلس همواره جایی بوده که رهبر انقلاب، با بیان ویژگیهای ملموستری، از نامزد اصلح صحبت کردهاند. ایشان در بیاناتی که در دیدار با اعضای هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس داشتند، اینگونه اظهار کردند: «سلامت نظام، به سلامت مجلس وابسته است. یک مجلس سالم و قوی و کارآمد و دارای اعضای مومن و منطبق با ضوابط، خواهد توانست پشتیبانی قانونی نظام را به شکل صحیحی انجام بدهد. بنابراین، شما که الان در آستانه رعایت این ضوابط در انتخابات هستید، کار بسیار مهمی را انجام میدهید؛ لذاست که بایستی ضوابط را بهدقت رعایت کنید.

آن نمایندهای که وارد مجلس میشود، بایستی یک انسان صالح باشد؛ حالا در چه حدی از معرفت و علم و توانایی باشد، آن چیزهایی است که قانون معین کرده و مردم طبق آنچه که صلاحشان هست، انشاءالله تشخیص خواهند داد و تصمیمگیری خواهند کرد؛ لیکن شما بهعنوان یک ابزار اطمینان، نگذارید که خدای ناکرده در این طریق اختلالی بهوجود بیاید. اگر کسی فاسد است، فساد مالی یا فسادهای گوناگون اخلاقی، یا فساد عقیدتی و سیاسی اگر کسی فتنهگری میکند، نظام را تضعیف میکند و کارایی دستگاهها را از آنها میگیرد؛ بهتعبیر رسایی که بین مردم رایج است: چوب لای چرخ دستگاه میگذارد واقعا نمیتواند در آن تریبون به آن عظمت حضور پیدا کند؛ او نباید وارد مجلس بشود. آن کسانی که واقعا رفتار و اعمال و گفتار آنها حاکی از این است که برای خاطر هر انگیزهای یا به انگیزههای سیاسی، یا به انگیزههای شخصی و خصلتی با نظام مقابله دارند، اینها نباید وارد مجلس بشوند؛ از این جهت بایستی خیلی رعایت کرد».

رکن اصلی، تدین است

ایشان در تعریف از ویژگیهای دیگر یک نماینده اصلح، به مسئله تدین و نگاه دینی اشاره میکنند و در اینباره میگویند: «انتخاب صالح در درجه اول یعنی انتخاب نماینده متدین. برای نماینده، آگاهی سیاسی لازم است؛ جرات و جسارت در برخورد با مسائل لازم است؛ آگاهی از مسائل کشور لازم است؛ آگاهی از مسائل جهان لازم است. همه اینها لازم است. لکن رکن اصلی، تدین است؛ یعنی اعتقاد به اسلام و به اصول و پایههای دینی و عامل بودن به اینها. این، اساس قضیه است. نمایندهای که متدین باشد، شما خاطرتان جمع است که خیانت نخواهد کرد؛ کار خلاف نخواهد کرد؛ حتی کوتاهی و سستی نخواهد کرد. نماینده متدین، هر یکساعتی را که بخواهد غیبت کند و در مجلس نباشد، احساس میکند این خلاف شرع است و چون متدین است، این خلاف شرع را انجام نمیدهد.

نماینده متدین، از تریبون مجلس برای گفتن سخن ناحق، استفاده نمیکند. نماینده متدین، مصالح انقلاب و کشور را بر مسائل شخصی یا گروهی، مقدم میداند. تدین، این خصوصیات و این خواص مهم را دارد. اگر این شرط را بتوانید تامین کنید و نماینده متدین را انشاءالله پیدا و انتخاب کنید، آن جهات بعدی قابلتامینتر است». به عبارت روشنتر اینکه ایشان با در نظر گرفتن شرط تدین برای نماینده اصلح، پیامدهای این نوع رفتار و سبک تفکر را برای مردم بازخوانی و تبیین میکنند.

متدین، مانعی برای وابسته شدن دارد

ایشان وابستگی را یکی از احتمالات و پیامدهای عدم تدین میدانند و در اینباره میگویند: «عزیزان من! وابستگی از لاابالیگری دینی حاصل میشود. نه اینکه هر کس متدین نیست، وابسته است؛ نه. بالاخره انگیزههای گوناگونی وجود دارد. اما کسی که متدین است، یک مانع اضافه برای وابسته شدن دارد. این خیلی مهم است. شنیدهام بعضی در حول و حوش مرحله اول انتخابات، گفته بودند «فلانی ـشاید اسم ما را هم نیاورده بودند ـیا برخی دیگر اینقدر روی تدین تکیه میکنند، چه اهمیتی دارد؟ باید آدمهای متخصص به مجلس راه پیدا کنند. دکترها و مهندسها به مجلس بروند و مملکت را اداره کنند!» این، اشتباه است. نه اینکه برای مجلس، متخصص لازم نیست. چرا، برای مجلس متخصص لازم است. ولی ما امروز تخصص کم نداریم. عرض من این است که:ای ملت ایران! بین همین مهندسها و دکترها، میان همین متخصصها و کارشناسها، بگردید متدینها را انتخاب کنید! به صرف ادعا، اکتفا نکنید. فردی را که میخواهید برگزینید، باید متدین باشد. متدین که شد، آن وقت انسان احساس خاطر جمعی میکند».

نمایندهای که درک لازم را نداشته باشد بهدرد نمیخورد

ایشان در ترسیم ویژگیهای یک نماینده، به ارتباط و علاقه نماینده بهکار در نظام اسلامی اشاره میکنند و میگویند: «اگر نمایندهای بیعلاقه به انقلاب و کشور و بیاعتقاد به قانون اساسی به مجلس راه پیدا کند که مصالح این کشور برایش مهم نباشد، دشمنیهای استکبار جهانی را نفهمد، دلش بخواهد که از استکبار جهانی تملق بگوید و در روزنامهها و مجلات وابسته به صهیونیستها اسمش را درشت بنویسند و بگویند فلانی با سیاست نظام جمهوری اسلامی مخالفت کرد؛ چنین نمایندهای مجلس را خراب میکند، ملت را خراب میکند، کشور را هم خراب میکند؛ پس بهدرد نمیخورد. اگر نمایندهای بر سر کار آید که قبل از ورود به مجلس، خود را وامدار دیگران کرده و مجبور باشد در مجلس وام آنها را ادا کند؛ نانهایی به قرض گرفته باشد و بخواهد به مجلس که رفت، قرض خود را ادا کند؛ بهدرد نمیخورد. اگر نمایندهای به مجلس برود که درک لازم را از مسائل کشور نداشته باشد؛ فاقد هوشمندی، آگاهی، سواد و معرفت لازم باشد، بهدرد نمیخورد. نمایندگی کار مهمی است. من خواهش میکنم برادران و خواهرانی که ـبینهم و بیناللهـمیبینند این کار از عهده آنها برنمیآید، پیشقدم نشوند. البته این حرف ما موجب نشود که بعضی وسوسهشان بگیرد و با احتیاط کنار بروند؛ نخیر. کسانی که احساس میکنند میتوانند، وظیفه شرعی است که بیایند. همه چیز در این نظام الهی باید از راه تقرب به پروردگار و قصد قربت حل شود. رای هم که میدهید، انتخاب هم که میکنید، برای خدا باشد. انتخاب هم که میشوید، باز مسئله، عمل به تکلیف خدایی است. بنده هم که اینجا حرف میزنم، باید بهعنوان تکلیف خدایی حرف بزنم».

اصلح باید از بن دندان با فساد مبارزه کند!

ایشان در بند دیگری از صحبتهایشان که در آستانه انتخابات مجلس هفتم ایراد شده، در توصیف ویژگیهای نامزد اصلح میگویند: «هر کس که به این نظام معتقد و پایبند است، میتواند وارد میدان انتخابات شود. کسانی که این نظام و قانون اساسی را قبول ندارند، آمدنشان به مجلس خطاست و خودشان هم بایستی بدانند که از نظر این ملت آمدن آنها به مجلس خطاست. معلوم است کسانی که این قانون اساسی و این ملت و کارها و شعارها و راه و اهدافش را قبول ندارند، نباید به مجلس بیایند؛ اما آن کسانی که نظام، اسلام، قانون اساسی و امام را قبول دارند، باید به میدان رقابت بیایند؛ منتها رقابت سالم و نه رقابت لجوجانه و عنادآمیز. این جناحها و خطوط و احزاب هم از نظر بنده اعتباری ندارند. بعضی خودشان که کشمکش میکنند هیچ، سعی میکنند که رهبری و دستگاههای نظام را هم وانمود کنند که در دعواهای جناحی و خطیِ اینها واردند! این مطلب درست نیست. بنده حزب و شخصیت نمیشناسم؛ بنده این را میشناسم که کسی که میآید به مجلس، باید با تقوا باشد. اولین شرط تقواست: «ان اکرمکم عندالله اتقاکم». دیگر اینکه باید طرفدار محرومین باشد؛ بداند که در کشور محرومیت هست و سعی و همت او باشد که رفع محرومیت کند. باید ضدفساد هم باشد و با فساد مالی و اقتصادی بهشدت و بهجد، از بن دندان و نه به لفظ، مخالف باشد، تا با فساد مبارزه کند. البته توانمند، با اخلاص و عالِم هم باشد. صلاحیت براساس این مسائل است و مسئولان دستگاههای مختلف ـچه وزارت کشور، چه شورای نگهبان و چه دستگاههایی که در زیر مجموعه این مراکز مشغول فعالیت هستند ـباید معیارشان را قانون قرار دهند زیرا در قانون این مسائل پیشبینی شده است».

مردِ درد باشد

یکی دیگر از مهمترین شاخصههایی که رهبری در تبیین نامزد اصلح معرفی میکند عبارت است از: «بهترین کیست؟ من نسبت به شخص، هیچگونه نظری ابراز نمیکنم؛ اما شاخصهایی وجود دارد. بهترین، آن کسی است که درد کشور را بفهمد، درد مردم را بداند، با مردم یگانه و صمیمی باشد، از فساد دور باشد، دنبال اشرافیگری خودش نباشد. آفت بزرگ ما اشرافیگری و تجملپرستی است؛ فلان مسئول اگر اهل تجمل و اشرافیگری باشد، مردم را بهسمت اشرافیگری و بهسمت اسراف سوق خواهد داد». در دیگر سوی این نوشتار به بایستههای رفتاری رایدهندگان اشاره میکنیم. بایستههایی که در طول این بیست و چند سال رهبری رهبر انقلاب همواره مورد تاکید واقع شده و از مردم خواسته شده است که رفتار سیاسی خود را با این مشخصهها همراه سازند. این موارد چند نمونه موکد و البته مورد اشاره در صحبتهای ایشان درباره رایدهندگان انتخابات است.

به تعداد حقتان اسم بنویسید

نکته دیگری که رهبر انقلاب در جریان انتخابات مجلس در دورههای مختلف همواره به آن اشاره داشته است، استفاده مردم از تمام ظرفیت رایشان در نظام است. بدین معنا که لیست 30 نفره در تهران که حق رای دهی هر یک از واجدین شرایط است، بهصورت کامل پر شود و از بخشی از آن صرف نظر نشود. ایشان 23 سال پیش به این نکته اشاره کردهاند و در اینباره گفتهاند: «در هرجا که شرکت میکنید، به همان تعداد لازم اسم بنویسید. این بهتر است زیرا ایبسا شما اسم کسی را که بهنظرتان صالح است ننویسید و آن فرد صالح از انتخاب شدن محروم شود. در تهران مثلا 28 نفر، در شهرهای دیگر به حسب نیاز، تعدادی هستند. بروید بگردید، در فهرستها نگاه کنید و کسی را که واقعا میپسندید و میدانید صالح است، انتخاب کنید».

انتخاب اصلح یک تکلیف الهی است

اما ایشان در تبیین آثار رای دادن در نظام اسلامی و تقویت بنیان نظام به موارد معنوی این امر نیز اشاره دارند. ایشان در اینباره میگویند: «همچنان که اصل انتخابات یک تکلیف الهی است، انتخاب اصلح هم یک تکلیف الهی است.

قبلا هم گفتیم که تفاضل ولو کم باشد، در این قضیه بسیار است. باید بگردید، بین خودتان و خدا حجت پیدا کنید؛ یعنی بتوانید از راهی بروید که اگر خدای متعال پرسید شما به چه دلیل به این فرد رای دادید، بتوانید بگویید به این دلیل. بین خودتان و خدا، دلیل و حجتی فراهم کنید و بعد با خیال راحت بروید رای بدهید. مردم باید این کار را بکنند و ما هم از خدا میخواهیم و دعا و آرزو میکنیم که خدای متعال دلهای مردم را بهسمت نامزد اصلح و آنکه واقعا صلاحیتش بیشتر است هدایت کند... هرکس که برود رای بدهد، چه رای او صائب باشد و به اصلح رای داده باشد و چه اشتباه کرده باشد و به غیر اصلح رای بدهد، همین اندازه که از روی احساس تکلیف نسبت به آینده پای صندوق برود و رای بدهد، این رای پیش خدای متعال مأجور و موجب ثواب است... آنچه که مهم است، این احساس تکلیف است. همه آحاد ملت، این احساس تکلیف را باید بکنند».

هیچکس نگوید رای منِ تنها چه تاثیری دارد؟

ایشان در تبیین لزوم شرکت مردم در انتخابات به دوگانه حق و تکلیف در اینباره اشاره دارند و میگویند: «مردم باید بیایند و با انتخاب صحیح و آزادانه، قانونگذارانشان را در قوه مقننه معین کنند؛ مجریان خودشان را با ترتیبی که در قانون معین شده است، معین کنند. این حق مردم است و متعلق به آنهاست؛ اما تکلیف هم هست.

اینطور نیست که یکی بگوید من نمیخواهم از این حقم استفاده کنم؛ نه، سرنوشت نظام بسته به احقاق و استنقاذ این حق است؛ این تکلیف است؛ باید همه شرکت کنند. نظام جمهوری اسلامی توانسته است این حق را در اختیار مردم بگذارد... گاهی یک رای هم موثر است؛ هیچکس نگوید رای منِ تنها چه تاثیری دارد. گاهی یک رای یا چند رای، در سرنوشت یک کشور اثر میگذارد. شما میتوانید با رای دادن خودتان، شخص مومنِ صالح را به مجلس بفرستید... . لذا هیچوقت کسی نگوید که رای من چه تاثیری دارد».

تخریب نکنید

ایشان درباره نحوه رفتار درست رایدهندگان و هواداران نامزدها در انتخابات اینگونه میگویند: «به همه برادران و خواهران و همه ملت عزیز ایران سفارش میکنم که فضای انتخابات را هم گرم و هم سالم نگه دارند. کسانی که به یک نامزد انتخاباتی علاقهمندند، مراقب باشند بهخاطر علاقه به او، نامزد دیگر را تخریب نکنند؛ این بین مردم اختلاف و نقار ایجاد میکند؛ علاوهبر اینکه تخریب اساسا کار درستی نیست و فایدهای هم ندارد. کسی که با تخریب یک نامزد انتخاباتی میخواهد آرا او را کم کند، به مقصود خودش دست پیدا نمیکند؛ هم یک کار غلط و خلاف منطق و در موارد بسیاری خلاف شرع انجام میگیرد، هم فایدهای گیر او نمیآید. فضا را سالم نگه دارید. شما از نامزد خودتان حمایت کنید، دیگران هم از نامزد خودشان حمایت کنند و به او رای دهند. در پیدا کردن نامزد مورد نظر دقت کنید. به کسی گرایش پیدا کنید که به دین مردم، به انقلاب مردم، به دنیای مردم، به معیشت مردم، به آینده مردم و به عزت مردم اهمیت میدهد»