فرمان راهبردی امام راحل برای ریشه‌کنی بی‌سوادی

بی‌توجهی رژیم پهلوی به مسئله مهم سوادآموزی سبب آسیب‌های اجتماعی فراوان شد؛ اما امام خمینی (ره) در همان سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی برای مرتفع‌شدن این آسیب بزرگ اجتماعی، فرمان تشکیل نهضت سوادآموزی را صادر کرد.

کد خبر: ۷۱۵۱۰۶

تاریخ: ۰۷ دی ۱۴۰۳ - ۰۲:۰۰

گروه فرهنگ دفاع‌پرس‌ـ رسول حسنی؛ حضرت امام خمینی (ره) رهبری است دارای ابعاد و ویژگی‌ها متنوع که توانست با اشراف بر ظرفیت‌های مردم ایران و شناخت حقیقت اسلام، نهضتی جهانی را ایجاد کند و به پیروزی برساند. یکی از ابعاد این رهبر جامع‌الاطراف، بُعد فرهنگی آن است که نسبت به ویژگی‌های ایشان دارای نمود عینی‌تری است. فرمان امام راحل در هفتم دی ۱۳۵۸ مبنی بر تشکیل نهضت سوادآموزی یکی از اقدامات فرهنگی ایشان است که سبب افزایش نرخ سواد در ایران شد.

بی‌توجهی رژیم پهلوی به مسئله مهم سوادآموزی بخصوص برای قشر روستائیان، افراد بازمانده از تحصیل، طبقه محروم کارگران و... سبب آسیب‌های اجتماعی فراوان شد؛ بخصوص که این گروه از جامعه به دلیل مهاجرت افراد کم‌برخوردار به شهر‌های بزرگ باعث تعارض‌های فراونی شد. امام خمینی (ره) در همان سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی برای مرتفع‌شدن این آسیب بزرگ اجتماعی، فرمان تشکیل نهضت سوادآموزی را صادر کرد.

هدف از تشکیل نهضت سوادآموزی از بین بردن بی سوادی در کشور بود. به صورتی که حداکثر تا ۳ سال بعد بتوان میزان باسوادی از مرز ۹۰ درصد بالاتر برد. براساس این طرح لازم بود هر سال حداقل ۳ میلیون نفر از افراد بی‌سواد کشور باسواد شوند. در طول سال‌های ۶۱ ـ ۸۵ هسته مرکزی نهضت سوادآموزی با حضور نمایندگان آموزش و پرورش، جهاد سازندگی، نماینده روحانیت و جهاد دانشگاهی شکل گرفت.

در سال ۱۳۶۳ با هدف تقویت و توسعه برنامه‌های مبارزه با بی‌سوادی در کشور اساسنامه سازمان در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید که در آن وظیفه اصلی نهضت آموزش بزرگسالان در حد خواندن، نوشتن تعیین شد. این سازمان برای کمک به آموزش‌و پرورش در مسدود کردن مبادی ورودی بی‌سوادی از سال ۱۳۶۵ با آموزش کودکان بازمانده از تحصیل تا سال ۱۳۷۸ بیش از ۵/۱ میلیون کودک در سنین ۶ تا ۱۰ ساله در مناطق محروم و روستایی کشور تحت پوشش فعالیت‌های خود قرار داده است که این روند رو به رشد همچنان ادامه دارد.

پیام امام خمینی (ره) به مناسبت تشکیل نهضت سواد آموزی

بسم الله الرحمن الرحیم

و القلم و مایسطرون

ملت شریف ایران! شما می‌دانید که در رژیم گذشته آنچه که بر ملت مبارز ایران سایه افکنده بود، علاوه بر دیکتاتوری و ظلم، تبلیغات بی‌محتوا و هیچ را همه چیز جلوه دادن بود، ملتی که در همه ابعاد از حوایج اولیه محروم بود وانمود می‌شد که در اوج ترقی است. از جمله حوایج اولیه برای هر ملت که در ردیف بهداشت و مسکن، بلکه مهمتر از آنها است، آموزش برای همگان است.

مع الاسف کشور ما وارث ملتی است که از این نعمت بزرگ در رژیم سابق محروم و اکثر افراد کشور ما از نوشتن و خواندن برخودار نیستند، چه رسد به آموزش عالی. مایه بسی خجلت است که در کشوری که مهد علم و ادب بوده و در سایه اسلام زندگی می‌کند که طلب علم را فریضه دانسته است، از نوشتن و خواندن محروم باشد. ما باید در برنامه دراز مدت، فرهنگ وابسته کشورمان را به فرهنگ مستقل و خودکفا تبدیل کنیم و اکنون بدون از دست دادن وقت و بدون تشریفات خسته کننده برای مبارزه با بی‌سوادی بطور ضربتی و بسیج عمومی قیام کنیم. تا ان‌شاءالله در آینده نزدیک، هر کس نوشتن و خواندن ابتدایی را آموخته باشد.

برای این امر لازم است تمام بی‌سوادان برای یادگیری و تمام خواهران و برادران با سواد برای یاد دادن بپاخیزید و وزارت آموزش و پرورش با تمام امکانات بپا خیزد و از قرطاس بازی و تشریفات اداری بپرهیزد و برادران و خواهران ایمانی برای رفع این نقیصه دردآور بسیج شوید و ریشه این نقص را از بن برکنید.

تعلیم و تعلم عبادتی است که خداوند تبارک و تعالی ما را بر آن دعوت فرموده است. ائمه جماعات شهرستان‌ها و روستا‌ها مردم را دعوت نمایند و در مساجد و تکایا، با سوادان نوشتن و خواندن را به خواهران و برادران خود یاد دهند و منتظر اقدامات دولت نباشند و در منازل شخصی، اعضای با سواد خانواده اعضای بیسواد را تعلیم کنند و بیسوادان از این امر سرپیچی نکنند.

من از ملت عزیز امید دارم که با همت والای خود، بدون فوت وقت، ایران را به صورت مدرسه‌ای درآورند و در هر شب و روز در اوقات بیکاری، یکی دو ساعت را صرف این عمل شریف نمایند.

بپا خیزید که خداوند متعال با شما است. از خداوند تعالی سعادت و سلامت و رفاه ملت شریف را خواستارم؛ و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته

انتهای پیام/ 161