مروری بر تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس/ ۱۳

پل شناور فیاضیه یادگار جهادگران اصفهانی

صفرزاده تهرانی در خاطرات خود از روز‌های دفاع مقدس می‌گوید: پل شناور فیاضیه یادگار جهاد اصفهان، تا پایان دفاع مقدس بدون آسیب باقی ماند. آن چه اهمیتش را زیاد کرده بود؛ ابتدا بزرگی و عریض بودن آن بود و دوم استتار آن در نخلستان بود که آن را از دید جنگنده‌های عراقی به دور کرده بود.

کد خبر: ۷۱۷۰۶۲

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۳ - ۰۰:۲۲

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، حجت‌الاسلام والمسلمین حسن صفرزاده تهرانی از مبارزان انقلاب اسلامی و رزمندگان عرصه دفاع مقدس است که در طول سال‌ها فعالیت خدماتی به نظام اسلام انجام داده است.

تهیه، تکثیر و پخش اعلامیه، نوار و رساله حضرت امام خمینی (ره)، راه‌اندازی گروه مبارزاتی علیه رژیم پهلوی و فرار مستشاران آمریکایی از اصفهان نقش به سزایی داشته است. همچنین برگزاری مراسم سومین روز شهادت مصطفی خمینی در مدرسه صدر بازار اصفهان، مراسم چهلم شهدای ۱۹ دی قم، سخنرانی در راهپیمایی‌های مبارزاتی دانش آموزی و دانشجویی در دوران انقلاب از جمله فعالیت‎های وی است.

صفرزاده به دنبال فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) مبنی بر تشکیل بسیج، با همکاری حجج اسلام سید علی‌اکبر ایوبی و علی ضامن عطایی، تمام توان خود را برای تشکیل بسیج و آموزش بسیجیان در منطقه خورسکان اصفهان به کار گرفت.

حضور رزمی تبلیغی در جبهه، راه‌اندازی دفتر تبلیغات اسلامی در ستاد عملیات جنوب، تشکیل ستاد هماهنگی تبلیغات بین کلیه ارگان‌های مستقر در خرمشهر و آبادان، راه‌اندازی شعبه عقیدتی سیاسی هنگ آبادان؛ راه‌اندازی شعبه عقیدتی سیاسی هنگ سوسنگرد؛ راه‌اندازی دایره عقیدتی سیاسی ناحیه خوزستان؛ شرکت در عملیات‌های فرماندهی کل قوا، شکستن حصر آبادان، رمضان، فتح المبین، بیت‌المقدس، کربلای ۴ والفجر ۸. از جمله فعالیت‌های وی در دوران دفاع مقدس است.

متنی که قسمت سیزدهم آن را در ادامه می‌خوانید مروری است بر تاریخ شفاهی حجت‌الاسلام والمسلمین حسن صفرزاده تهرانی از انقلاب اسلامی و دفاع مقدس.

پل شناور اصفهانی‌ها

در مأموریت دوم نزدیک خرمشهر شب‌ها برای نماز مغرب و عشا، به جهاد اصفهان می‌رفتم. نیرو‌های جهاد نجف آباد با مسئولیت شهید پارسا و شهید حجتی مستقر بودند. نماز اقامه می‌شد و بعد از آن چند دقیقه نسبت به شرایط زمان و مکان، مناسبت‌های روز، دفاع مقدس و موضوعات مرتبط صحبت می‌کردم و پس از شام به مقر ستاد عملیات برمی‌گشتم.

در آن اوضاع بازگشت به مقر ستاد بسیار دشوار و خطرناک بود، چرا که مسیر جهاد به ستاد از سه راه جزیره مینو و جاده فرودگاه می‌گذشت و این مسیر همیشه زیر گلوله خمپاره بود و آمدن در تاریکی شب بدون نور چراغ و تنها؛ کار خطرناکی بود. غیر از آن، تمام مقر‌ها از جمله بازرسی سه راه جزیره مینو، هتل کارون، سپاه خرمشهر و بازرسی خود ستاد، همگی برای تردد، اسم رمز می‌خواستند که باید موقع برگشت از جهاد آن را می‌گرفتم و گاهی اسم رمز دیر می‌رسید یا درست اعلام نمی‌شد و با دردسر و مشکلاتی روبرو می‌شدم.

پل شناوری از بشکه، روی بهمن شیر مستقر کرده بودند تا راه را به آبادان کوتاه کنند، دو بشکه در عرض و حدود شصت بشکه در طول آن قرار داشت. عراقی‌ها از سه راه بهمن شیر و کارون، با رها کردن دو عدد دُبِه (شناوری است که برای ترابری اشیای بزرگ یا حجم نسبتا زیاد از کالا یا مواد بر روی آب بکار می‌رود و دارای موتور یا پیشران نیست و قایق یا کشتی باید آن را حرکت دهد یا در مسیر حرکت آب قرار گیرد.) پل شناور بشکه‌ای را خراب کرد و دو دُبه همان جا گیر کرده بود. پس از اینکه همراه حاج احمد از جبهه فیاضیه بازدید کردیم به طرف آبادان حرکت کردم و با خراب شدن پل شناور بشکه‌ای مواجه شدم! کمی آنجا توقف کردم و به فکر فرورفتم و با خود گفتم بهتر است این دو دُبِه را با لولا‌های بزرگ به هم وصل می‌کردند و یک پل شناور حسابی بدون هزینه درست می‌شد.

شب که برای نماز به ستاد جهاد اصفهان در خرمشهر رفتم. پیشنهاد خود را مطرح کرده و گفتم: یک لوله با اینج بزرگ را با اندازه‌های پنجاه سانتی متر قطعه قطعه کنید و به صورت راست به دُبه‌ها جوش دهید و سپس با یک لوله با اینج کوچک‌تر آنها را به هم وصل کنید و با کمک چند خودرو و بکسل در دوطرف رودخانه آن را زمانی که بین جزر و مد هست مستقر کنید.

پس از ارائه پیشنهادم متوجه شدم آمادگی برای این کار در آنها وجود دارد و خود آقایان هم در فکر چنین کاری بودند، اما درباره چگونگی انجام آن فکر می‌کردند که سرانجام با همت جهادگران جهاد اصفهان و هماهنگی با ستاد عملیات و حاج احمد کاظمی طرحی که ارائه دادم عملی شد و یکی از محکم‌ترین و کم آسیب‌ترین و استراتژیک‌ترین پل‌های بهمن شیر ساخته و تکمیل شد.

بقیه پل‌ها در طول جنگ یا به طور کامل تخریب و از مدار استفاده خارج شدند یا چندین بار با راکت آسیب دیدند و تعمیر شدند، در حالی که این پل شناور فیاضیه یادگار جهاد اصفهان، تا پایان دفاع مقدس بدون آسیب باقی ماند. آن چه اهمیتش را زیاد کرده بود؛ ابتدا بزرگی و عریض بودن آن که دو برابر پل‌های شناور دیگر بود و اینکه محدودیت رفت و آمد و تردد هم زمان دو خودرو را نداشت و دوم استتار آن در نخلستان بود که آن را از دید جنگنده‌های عراقی به دور کرده بود. در نهایت این پل بعد از حمله فاو تنها پلی بود که روی فیاضیه برای ورود و خروج آبادان دوام آورد و باقی آنها توسط راکت هواپیما‌های جنگی عراق منهدم شدند.

منبع: جامانده (تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به روایت حسن صفرزاده تهرانی)

انتهای پیام/ 161