شبیخون به گنبد کاووس، پنج شهید و فصلی خونین از تاریخ انقلاب

در آن روزهای سرنوشت‌ساز، زمانی که بادهای تغییر در سراسر ایران می‌وزید و نفس‌های آخر رژیم پهلوی به شماره افتاده بود، شهر گنبدکاووس شاهد فصلی تلخ و خونین از تاریخ شد.

کد خبر: ۷۲۵۰۲۵

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۵

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از گلستان، روز بیستم بهمن سال ۱۳۵۷، تنها دو روز مانده به پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، مزدوران و بازماندگان سرسپرده رژیم، در حرکتی ناامیدانه و وحشیانه، به جان مردم بی‌گناه افتادند.

آنها، که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشتند، با چشمانی پر از خشم و ترس، به قلب شهر یورش بردند. خانه‌ها را ویران کردند، مغازه‌ها را به تاراج بردند و حتی حرمت حمام زنانه را شکستند. گویی می‌خواستند با این جنایات، آخرین نفس‌های خود را به رخ تاریخ بکشند. اما مردم گنبدکاووس، با وجود تمام درد و رنج، تسلیم نشدند.

در آن روز تاریک، پنج تن از فرزندان این سرزمین، به شهادت رسیدند و ده‌ها تن دیگر زخمی شدند. خون شهیدان، بر خاک گنبدکاووس جاری شد و فریاد عدالت‌خواهی آنها، در گوش تاریخ طنین انداخت. این واقعه، نه تنها پایان یک رژیم فاسد را رقم زد، بلکه آغاز فصلی جدید از مقاومت و ایستادگی مردمی بود که دیگر زیر بار ظلم نمی‌رفتند.

گنبدکاووس، در آن روز، شاهد حماسه‌ای بود که هرگز از یاد نخواهد رفت. حماسه‌ای که در آن، خون بر شمشیر پیروز شد و ظلم، در برابر اراده مردم، سر فرود آورد. این واقعه، همچون شعله‌ای فروزان، در تاریخ انقلاب اسلامی می‌درخشد و یادآور آن است که هیچ ظلمی پایدار نخواهد ماند و هیچ جنایتی بی‌پاسخ نمی‌ماند.

۲۰ بهمن سال ۱۳۵۷ فرا رسید، مردم انقلابی برای سرنگونی رژیم پهلوی حکومت نظامی را شکستند خیابان‌ها مملو از جمعیت بود و دیگر هیچ قدرتی نمی‌توانست مانع اراده ملت ایران شود.

صدای انقلاب رساتر از همیشه در جای‌جای ایران طنین‌انداز شده و حتی رسانه‌های خارج از کشور نیز می‌دانستند که دیگر حکومت پهلوی در بین ملت ایران جایگاهی ندارد.

دوران تاریک پهلوی به پایان کار خود نزدیک می‌شد و همه منتظر طلوع خورشید انقلاب و پایان تاریکی طاغوت بودند؛ روز موعودی که در ۲۲ بهمن سال ۵۷ رقم خورد.

در روز‌های نزدیک به پیروزی انقلاب اسلامی، خیابان‌ها مملو از جمعیت بود، مردم برای سرنگونی رژیم پهلوی لحظه‌شماری می‌کردند و درگیری‌ها بین مبارزان انقلابی و مزدوران و عناصر باقی‌مانده رژیم پهلوی به اوج خود رسیده بود.

در روز ۲۰ بهمن سال ۱۳۵۷ نیز همزمان با دیگر نقاط کشور، رخداد مهمی در منطقه گرگان و دشت به وقوع پیوست و ماموران شاه یک روز پس از به آتش کشیدن بازار گرگان، در گنبدکاووس نیز دست به جنایت زدند.

در آن روز ماموران شهربانی، ژاندارمری، ساواک و مرزبانی گنبدکاووس عده‌ای از افراد جاهل و چماقدار منطقه را تشویق و حمایت کردند که به مردم این شهر حمله‌ور شوند. این افراد با شمشیر، تراکتور، کارد و اسلحه شکاری صبح روز ۲۰ بهمن ماه در خیابان‌های گنبدکاووس به راه افتاده و شعار جاویدشاه جاویدشاه سر داده و به خانه‌های مردم حمله کردند و ده‌ها نفر را شهید و مجروح کردند.

غلامرضا خارکوهی وقایع این روز را این چنین اظهار داشت : «روز جمعه ۲۰ بهمن جمعیتی حدود ۳۰ الی ۴۰ هزار نفر، شهدای واقعه ۱۹ بهمن بازار گرگان را به سوی امام‌زاده عبدالله گرگان تشییع کردند و ضمن بیعت با آرمان‌های شهدای مظلوم، انزجار شدید خود را نسبت به عُمال رژیم شاه اعلام کردند و برای تداوم نهضت اسلامی امام (ره) تا پیروزی نهایی مُصمم‌تر شدند.

عوامل حکومتی که طبع سیری‌ناپذیر در مردم‌آزاری داشتند دست‌بردار نبودند، چنان که مردم گرگان هنوز در حال وداع با شهدای‌شان بودند که در همان روز ۲۰ بهمن چماقداران شاه‌دوست زیر چتر حمایت ماموران به مردم انقلابی گنبدکاووس حمله کردند و به ضرب و شتم آنان و آتش زدن مغازه‌ها و اتومبیل‌های مردم پرداختند.

یکی از مطلعین ترکمن در اوایل انقلاب طی نامه‌ای به مقامات استان گلستان یادآور شد که پیش از حمله چماقداران در بیستم بهمن ماه ۵۷، فرمانده «پادگان نوده‌خاندوز» به منزل یک آخوند شاهدوست ترکمن منطقه رفته و به آنها دستور داده که به گنبدکاووس بروند و به نفع قانون اساسی راهپیمایی کنند.

این روحانی‌نما حتی فتوا داده که این شاه عادل است و اطاعت از این حکومت بر ما واجب است و اینهایی که مخالف حکومت شاه باشند، نه تنها مرگ‌شان بیهوده است و شهید محسوب نمی‌شوند، بلکه میت هم نیستند که این فرد با این فتوا چند هزار نفر جمعیت چماقدار را در گنبدکاووس جمع کرد، که به نفع قانون اساسی و شاه تظاهرات انجام دادند.

آنها حتی از حمله به حمام زنانه و بی‌حرمتی به آنها دریغ نکردند که در نتیجه، مردم قهرمان گنبدکاووس شجاعانه به دفاع از دین و ناموس و انقلاب خود پرداختند.

یکی از مطبوعات در این باره نوشت: هزاران نفر به پشتیبانی از قانون اساسی به گنبدکاووس حمله کردند و این شهر را به آتش و خون کشیدند. این گروه که به انواع سلاح‌های سرد و گرم مجهز بودند در حالی که به طرفداری از قانون اساسی شعار می‌دادند با شلیک گلوله و ضربات چماق شیشه‌های مغازه و خانه‌های مسیر خود را در هم شکستند و با حمله به یک گرمابه زنانه و وارد آوردن خساراتی سبب وحشت مردم شدند به طوری که چند زن به حال اغما افتادند.

این گروه سپس وارد چند خانه شدند و با غارت اموال این خانه‌ها، منازل را به آتش کشیدند. آنها همچنین تعدادی اتومبیل را آتش زدند و سپس به سوی مردم شلیک کردند. در این هجوم وحشیانه پنج نفر از مردم مسلمان شهید و ده‌ها نفر نیز مجروح شدند.

شهید حسین طایفه حیدری، شهیده طیبه صداقت، شهید محمد بهمنی شیره‌جینی، شهید اصغر بهره‌مند و شهید عباس قدرتی از جمله شهدای واقعه خونین ۲۰ بهمن گنبدکاووس بودند.

شهیده طیبه صداقت که در این واقعه خونین به شهادت رسید زنی مومنه و علاقمند به نهضت امام (ره) بود. روز ۲۰ بهمن سال ۵۷ چماقداران شاه‌دوست وحشیانه به خانه‌اش حمله کردند و او که خود را در خطر دید و در حالی که باردار بود، شجاعانه به مقابله با آنان پرداخت، اما مهاجمان شاه‌پرست با قمه شکم او را در خانه‌اش و در مقابل چشم فرزندان معصومش دریدند و با شلیک گلوله او را به شهادت رساندند.

در آستانه طلوع چهل و ششمین بهار آزادی انقلاب اسلامی، بار دیگر خورشید فجر در ایران اسلامی درخشید. بهمن ماه و دهه فجر انقلاب اسلامی، یادآور حماسه‌ها و رشادت‌های جوانان این مرزوبوم در ذهن یکایک ملت ایران است. خبرگزاری جمهوری اسلامی در گلستان، به دنبال بازخوانی و مرور حوادث بهمن ماه سال ۱۳۵۷ و خروش مردم دلیر این دیار علیه رژیم پهلوی است.

اتمام پیام /