چهار راهکار سودمند برای پیشگیری از وابستگی دیجیتال فرزندانمان

معاون اجتماعی فراجا در یادداشتی ۴ راهکار سودمند برای پیشگیری از وابستگی دیجیتال فرزندانمان ارائه کرد.

کد خبر: ۷۳۰۳۰۷

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۳:۰۵

به گزارش گروه جامعه دفاع‌پرس، سردار سعید منتظرالمهدی معاون اجتماعی فراجا در یادداشتی با اشاره به ۴ راهکار سودمند برای پیشگیری از وابستگی دیجیتال نوشت: این روز‌ها بسیاری از والدین از وابستگی فرزندانشان به فضای مجازی شکوه و شکایت دارند و اغلب می‌پرسند که چگونه می‌توان مانع از این وابستگی شد و میزان حضور فرزندانشان را در این فضا کم کرد.

واقعیت این است که فضای مجازی، و حضور در شبکه‌های اجتماعی مجازی، به بخشی جدایی ناپذیر از «زندگی واقعی» امروزه ما تبدیل شده است. چه اینک ما نه تنها بخش مهمی از اطلاعات و اخبار روزانه مورد نیاز خود را از این فضا دریافت می‌داریم بلکه بخشی از زندگی و کار و فعالیت و ارتباطات اجتماعی خویش را در چارچوب و درون این دنیای حیرت‌انگیز سامان می‌بخشیم و به انجام می‌رسانیم. بنابراین، اینک فضای مجازی، و دنیای دیجیتال، به فرصتی مهم برای «بهتر زیستن» تبدیل شده است و لاجرم دیگر نه تنها نمی‌توان این فضا را از زندگی واقعی خود حذف کرد بلکه اساساً زیستن بدون آن را نمی‌توان متصور شد.

اما، این فضا علیرغم سودمندی‌های فراوان، می‌تواند اثرات زیانباری را بر ذهن و مغز و جسم و روان انسان‌ها، به ویژه کودکان و نوجوانان، برجای بگذارد. به ویژه، این اثرات بر گروه‌های کم سن و سال زمانی وخیم‌تر می‌شود که آنان روزانه بیش از ۳-۲ ساعت از وقت خویش را به پرسه زنی در این فضا، یا انجام بازی‌های دیجیتال، بگذرانند. در چنین شرایطی آنان دچار نوعی «نشانگان» (سندرم) روان شناختی می‌شوند که اصطلاحاً «اختلال بازی دیجیتال» (یا وابستگی به فضای مجازی) نامیده می‌شود.

وابستگی کودکان و نوجوانان به فضای مجازی انبوهی نشانه بدخیم در پی دارد که از آن میان می‌توان به گوشه‌گیری، پرخاشجویی، افت عاطفی، کاهش تمرکز، فرسودگی مغزی، افت تحصیلی و مسئولیت گریزی، اشاره نمود. این علائم به نوبه خود می‌توانند فرایند «اجتماعی شدن» کودکان و نوجوانان را دستخوش بد کارکردی قرار دهند و مانع از رشد بهنجار آنان شود. از همین روی باید حضور گروه‌های کم سن و سال (و البته بزرگسالان) را در فضای مجازی مدیرت کرد.

برای مدیریت حضور در فضای مجازی، و پیشگیری از اثرات حاصل از وابستگی به این فضا، راهکار‌های زیادی وجود دارد که از آن میان این راهکار‌ها سودمندتر به نظر می‌رسند:

۱- ایجاد محدودیت برای حضور در فضای مجازی، برای این منظور والدین می‌بایست استفاده روزانه بیش از ۲ یا ۳ ساعت در این فضا را برای فرزندانشان ممنوع سازند. گرچه چنین محدودیتی ممکن است با واکنش مخالفت جویانه فرزندان رو به رو شود، اما اگر والدین با گفت‌و‌گو و البته قاطعیت و هماهنگی بر آن اصرار ورزند، فرزندان ناگزیر از پذیرش آن خواهند شد.

۲- فاصله‌گیری از گوشی به هنگام ناهار، شام، در حضور میهمان، به هنگام تماشای تلویزیون و گفت‌و‌گو‌های خانوادگی و نظایر آن. این نوع حد و حدود قائل شدن موجب می‌شود تا افراد خانواده لذت‌های مختلف را تجربه کنند و تفریح و لذت خود را به سر در گوشی فرو بردن محدود نسازند.

۳- گفتگوی صمیمانه پیرامون اثرات منفی وابستگی به فضای مجازی. چنانچه والدین به گونه‌ای صمیمانه پیرامون اثراتی همچون کمبود خواب، کاهش تمرکز، منزوی شدن، کج خلقی و چکِ وسواس گونه‌ی گوشی، با فرزندان خود گفت‌و‌گو کنند می‌توانند مانع از استمرار وابستگی خود و فرزندانشان به دنیای دیجیتال شوند.

۴- فاصله‌گیری از فضای دیجیتال در روزی از روز‌های هفته چنانچه همه اعضای خانواده تصمیم بگیرند در یکی از روز‌های هفته کلیه وسایل دیجیتال خود را خاموش کنند و وقت خویش را صرف فعالیت‌های دیگر نمایند، می‌توانند قدم مؤثری برای وابسته نشدن به دنیای مجازی بردارند.

خلاصه آنکه گرچه نمی‌توانیم فضای دیجیتال را از ذهن و زندگی خود و فرزندانمان حذف نمائیم، اما ناگزیر باید حضور در آن را سامان دهیم و محدود سازیم چرا اینکه در غیر آن صورت گرفتار واکنش‌های منفی و مضر می‌شویم که جدا شدن از آنها دشوار خواهد بود.

انتهای پیام/ 261