سردار شهیدی که مسئول ضبط سخنان امام (ره) بود

سردار شهید «اسماعیل صادقی» از مبارزان دوران انقلاب بود و در زمان حضور امام خمینی (ره) مسئولیت ضبط و تکثیر نوار‌های سخنرانی‌های ایشان را بر عهده داشت.

کد خبر: ۷۳۵۴۷۱

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۳:۳۷

به گزارش دفاع‌پرس از قم، سردار شهید «اسماعیل صادقی» رئیس ستاد لشکر ۱۷ امام علی بن ابی طالب (ع) از مبارزان دوران انقلاب بود و در زمان حضور امام خمینی (ره) مسئولیت ضبط و تکثیر نوار‌های سخنرانی‌های ایشان را بر عهده داشت.

ان شهید والامقام در سال ۱۳۳۶ در روستای بیدهند قم متولد شد. تحصیلات ابتدایی در زادگاهش به پایان برد. سپس به همراه برادر، عازم شهر قم شد و مدتی در مغازه پدر به کار فروش میوه پرداخت؛ وی در سال‌های آغاز نهضت و انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) به خیل عظیم مبارزین و مردم انقلابی پیوست.

او خود در این باره می‌گوید: «زمان شروع انقلاب، کارمان تکثیر نوار‌های امام بود. وقتی نوار می‌آمد ما مرتب آن را تکثیر می‌کردیم. بعد، مدرسین حوزه علمیه قم آن‌ها در سراسر کشور پخش می‌کردند.»

شهید صادقی در سال‌های مبارزات، چندین بار دستگیر و زندانی شد و به دفعات مورد شکنجه و ضرب و شتم مأموران ستمشاهی قرار گرفت؛ اما هر بار پس از آزادی از زندان به صورت فعال تری وارد مبارزات می‌شد.

شهید اسماعیل صادقی در قم مسئول تنظیم سیستم صوتی بیت شریف حضرت امام (ره) بود. بعد از پیروزی انقلاب، ابتدا به عضویت کمیته درآمد و سپس وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و با شروع جنگ تحمیلی به جبهه‌ها شتافت. وی از بنیانگذاران لشگر ۱۷ امام علی بن ابی طالب (ع) بود و تا لحظه مجروحیت در تاریخ ۲۵ اسفند سال ۱۳۶۴ در عملیات بدر، مسئولیت ستاد لشگر ۱۷ ر ا بر عهده داشت.

حجت الاسلام «علی صادقی» برادر شهید اسماعیل صادقی چنین روایت می‌کند: «دو روز مانده بود به عید که متوجه مجروحیت اسماعیل شدیم و به همراه مادر، خود را به اهواز رساندیم. از آنجا که اسماعیل از ناحیه سر دچار آسیب جدی شده بود و با تنفس مصنوعی زنده بود، درخواست کردیم وی را برای درمان به تهران انتقال دهند. در آن زمان، محسن رضایی فرمانده وقت سپاه را در اهواز دیدیم. او را قبل از این در مجلس چهلم شهید زین الدین در قم دیده بودیم؛ لذا با هماهنگی وی مقدمات انتقال شهید صادقی به تهران فراهم شد.
پرواز هواپیمای حامل ما به خاطر تهدید حمالت هوایی دشمن، چندین بار به تعویق افتاد، اوضاع که آرامتر شد، برادرم را به بیمارستان امام سجاد (ع) تهران انتقال دادیم. موقع تحویل سال ۱۳۶۴ بود و ما در بیمارستان منتظر عمل بودیم. به خاطر حملات هوایی مرتب برق اتاق عمل قطع می‌شد. نهایتا دقایقی پس از تحویل سال نو، اسماعیل عزیز به فوز عظیم شهادت رسید و پیکر مطهر این شهید بزرگوار و فرمانده رشید سپاه اسلام را برای خاکسپاری در گلزار شهدای علی بن جعفر (ع)، به قم انتقال دادیم»

در بخش‌هایی از وصیتنامه شهید صادقی چنین آمده است:

خدایا تو می‌دانی در وجودم چه می‌گذرد. خدایا تو می‌دانی دارم منفجر می‌شوم. دیگر نمی‌توانم پرواز یاران به سوی تو را ببینم و خود در این پرواز شریک نباشم.

خدایا التماس می‌کنم. دیگر خجالت می‌کشم به شهر برگردم و جل و خانواده شهدا و مفقودین و اسرا و مجروحین و معلولین سرم را بلند کنم.

خدایا احساس می‌کنم این بار عاشق شده باشم. تا به حال شاید عاشق خوبی نبوده‌ام، ولی خوب شدم. خودت کمکم کن. خدایا من عاشقم. من درونم شعله ور از عشق توست، کمکم کن تا زنده هستم در جبهه بمانم و به پشت جبهه برنگردم.

خدایا این سومین وصیتنامه‌ام است که دارم می‌نویسم. خجالت می‌کشم از شهد ا. طوری نشود که باز مجدداً ناگزیر بشوم وصیتنامه‌ای بنویسم. خدایا این آخرین وصیتنامه‌ام باشد.

انتهای پیام/