یادداشت/ سیده معصومه حسینی

غزه، وجدانِ خفته‌ جهان؛ وقتی انسانیت زیر آوار دفن می‌شود

غزه، امروز، ترازوی انسانیت است؛ هرکس در برابر آن سکوت کند، باید بداند که با این سکوت، وجدان تاریخی خود را به تاراج داده است.

کد خبر: ۷۳۶۵۲۵

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۰۰:۱۳

گروه استان‌های دفاع‌پرس_«سیده معصومه حسینی»؛ در جهانی که ادعای حقوق بشر به شعار غالب محافل بین‌المللی بدل شده، امروز در غزه نسل‌کشی بی‌سابقه‌ای در حال وقوع است که نه‌تنها به‌طور کامل نادیده گرفته می‌شود، بلکه در پاره‌ای موارد، از سوی قدرت‌های مدعی تمدن، مستقیماً مورد حمایت قرار می‌گیرد. کما اینکه دانشگاه دولتی گرجستان امروز دکتری افتخار خود را به بزرگترین کودک کش قرن اهدا کرد، آوار کودکان، پیکر‌های بی‌جان در آغوش مادران، بیمارستان‌هایی که به ویرانه بدل می‌شوند، و مردمانی که در محاصره و گرسنگی، فقط به جرم فلسطینی بودن، مجازات می‌شوند؛ اینها فقط سرفصل‌هایی از رنجی هستند که امروز وجدان بشری را به آزمونی سخت کشانده‌اند.‌

نمی‌توان گفت «به ما چه»؛ انسانیت مرز ندارد. در میان این بحران، برخی صدا‌ها در داخل کشور شنیده می‌شود که می‌گویند «مسئله فلسطین به ما چه ربطی دارد؟»، یا آن را نزاعی قومی-قبیله‌ای میان عرب و یهود تلقی می‌کنند. این تحلیل‌های سطحی و کوتاه‌بینانه، از درک ژرفای مسئله فلسطین عاجزند. کشتار انسان‌های بی‌گناه، به‌ویژه کودکان و زنان، نه قومیت می‌شناسد، نه ملیت، و نه مذهب. دفاع از مظلوم، نه یک مصلحت سیاسی، بلکه یک الزام انسانی است. اگر امروز غزه در خون می‌غلتد، فردا نوبت دیگری است، و سکوت امروز ما، گناهی است که فردا گریبان‌گیر خواهد شد.

فلسطین؛ فراتر از یک نزاع منطقه‌ای

نکته مهم این است که مسئله فلسطین صرفاً یک درگیری محلی میان اسرائیل و گروه‌های فلسطینی نیست. آنچه امروز در غزه می‌گذرد، نقطه‌ای کانونی از یک بازآرایی جهانی در نظم قدرت است. حمایت بی‌قید و شرط ایالات متحده از اسرائیل، ورود مستقیم به جنگ با یمن، حملات متعدد به سوریه و لبنان، همه و همه نشان می‌دهند که فلسطین به نقطه‌ای استراتژیک در مناسبات جهانی بدل شده است. آمریکا که روزگاری سعی در حفظ ظاهر داشت، امروز بدون روتوش وارد صحنه شده، چراکه غزه تبدیل به قلب تپنده جبهه‌ای شده که غرب دیگر قادر به کنترل آن نیست.

چرا امروز، دفاع از فلسطین وظیفه‌ای انسانی و ملی است؟

ورود جمهوری اسلامی ایران به مسئله فلسطین، برخلاف آنچه برخی گمان می‌کنند، نه از سر تعصب قومی یا مذهبی، بلکه برآمده از یک تحلیل ژئوپلیتیکی و استراتژیک است. دفاع از مردم غزه، دفاع از اصولی است که اگر فرو بریزد، نه‌تنها فلسطین، بلکه تمام منطقه – از یمن و لبنان گرفته تا ایران – در خطر تهدید مستقیم خواهد بود. بیداری اسلامی، مقاومت منطقه‌ای و ائتلاف نیرو‌های ضد استعمار، امروز در فلسطین متبلور شده‌اند. سکوت در برابر این موج، هم به معنی انفعال استراتژیک است، و هم خیانت به آرمان‌های انسانی.

و در آخر باید بگویم؛ غزه، ترازوی انسانیت و آینه آینده جهان است. آنچه در غزه جریان دارد، فقط یک جنگ نیست؛ بازتاب تمام تناقضات نظم جهانیِ مدعیِ حقوق بشر است. سرکوب حقیقت، توجیه جنایت، و وارونه‌سازی مفاهیم انسانی به‌وضوح نمایان شده‌اند. غزه، امروز، ترازوی انسانیت است؛ هرکس در برابر آن سکوت کند، باید بداند که با این سکوت، وجدان تاریخی خود را به تاراج داده است.

برای ما، مسئله فلسطین تنها یک پرونده دیپلماسی یا تقابل مذهبی نیست؛ این یک نبرد هویتی است. هویت ما، ریشه در دفاع از مظلوم دارد. اگر امروز، در برابر این نسل‌کشی آشکار، بی‌تفاوت بمانیم، فردا در برابر کشتار‌های دیگر، سخنی برای گفتن نخواهیم داشت. غزه نه‌تنها نقطه‌ای ژئوپلیتیک، بلکه خط مقدم مقابله با پروژه‌ای جهانی برای تثبیت ظلم، تحقیر ملت‌ها و تثبیت استعمار نوین است. دفاع از غزه، دفاع از آینده ما، فرزندان‌مان، و مفاهیم انسانی است که جهان در حال فراموشی آنهاست. سکوت در این لحظه، تنها سکوت نیست. مشارکت در جنایت است. امروز، ایستادن کنار غزه، ایستادن در سمت درست تاریخ است.

امروز، انتخاب با ماست: یا در صف خاموشی، تماشاگر فاجعه بمانیم، یا با صدایی رسا، بگوییم: «غزه تنها نیست؛ غزه قطعا پیروز جبهه مقابله حق و باطل است.»

انتهای پیام/