وصیت نامه/ شهید عبدالرحیم احمدی؛

ما مردم ايران از مرگ نمی‌هراسيم

شهید «عبدالرحیم احمدی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: وصيتم به برادران اين است كه درسشان را بخوانند، چون اسلام به علم سفارش بسياری نموده است.

کد خبر: ۷۴۰۰۶۳

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۲

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس بوشهر، شهید «عبدالرحیم احمدی» یکم خرداد ۱۳۵۰ در روســتای بیبرا از توابع شهرستان دشتستان به دنیا آمد. پدرش خداکرم، پاسدار بود و مادرش نرگس نام داشت، وی دانش آموز دوم راهنمایی و بسیجی بود که در روز سی ام دی ۱۳۶۶ در پادگان قدس برازجان بر اثر اصابت سهوی گلوله به شهادت رسید.

در وصیت نامه این شهید بزرگوار آمده است:

با سلام و درود به يگانه منجي عالم بشريت حضرت امام زمان (عج) و نائب بر حقش امام امت و با سلام بر شهيدان صدر اسلام از كربلاي حسيني تا كربلاي خميني (ره) وصيت‌نامه خود را شروع مي‌كنم.

«هرگز گمان مبريد آنانكه كه در راه خدا كشته مي شوند مرده اند بلكه آنان زنده اند و نزد خداوند روزي مي‌خورند»

اين وصيت نامه هايي كه اين عزيزان مي‌نويسند. مطالعه كنيد پنجاه سال عبادت كرده ايد. امام خميني (ره)

اكنون كه صدام جنايتكار و امريكاي خونخوار و ديگر ايادي شياطين در دنيا سعي در نابود كردن كشور جمهوري اسلامي ايران را دارند وظيفه ما دانش آموزان ايراني است كه از اسلام و از هدف و آرمان‌هاي مقدس اسلامي دفاع كنيم. يا پيروزي شويم و به خانه برمي‌گرديم يا به فيض بالاتري كه همان شهادت است مي‌رسيم.

تمام جهانيان فهميده‌اند كه ما مردم ايران از مرگ نمي‌هراسيم همانطور كه مولايمان اميرالمومنين(ع) فرمود اگر عرب و عجم به جنگ من بيايند من پشت به جنگ نمی‌كنم  تا تمام دشمنان دين را از پاي در آورم و دشمنان انقلاب و منافقين كور دل بدانند كه ما هم مثل مولايمان علی‌(ع) هستيم و بر ما واجب است كه در اين نبرد شركت كنيم. اينک وصيت نامه خود را براي برادرانم و  خواهرانم و پدر و مادر عزيزم و براي تمام دوستان و خلاصه مردم ايران آغاز مي كنم.

وصيتم به برادران اين است كه درسشان را بخوانند ، چون اسلام به علم سفارش بسياري نموده است و راه مرا ادامه دهند وصيتم به خواهرانم اين است كه حجاب خود را رعايت نمايند كه حجاب تو اي خواهر از خون من رنگين تر است. از مادرم كه رنج بسياري در بزرگ كردن من كشيده است مي خواهم كه مرا حلال كند. چون بعضي مواقع او را ناراحت كرده‌ام.

از تمام دوستان و همكلاسيهايم مي خواهم كه مرا حلال كنند و راهم را كه همان درس خواندن است ادامه دهند.
از تمام اقوام و دوستان مي خواهم كه مرا حلال كنند از پدر و مادرم مي خواهم كه اگر شهيد شدم برايم گريه نكنند. و اگر مي خواهند گريه كنند براي علي اكبر امام حسين و قاسم بن حسن در صحراي دشت كربلا گريه كنند.

در پايان از تمام برادران مي خواهم كه امام را تنها نگذارند و به دستور امام بسيج را خالي نكنند نماز خود را هميشه در مساجد بخوانند چون امام فرمود: «مسجد سنگر است و سنگرها را حفظ كنيد»

انتهای پیام/