شهید تورجی‌زاده: دوست دارم جنازه‌ام ملبس به لباس سپاه باشد

شهید «محمدرضا تورجی‌زاده» در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است: «پدر و مادرم! همان‌طور که قبلاً مقاوم بودید، در این فراز از زندگی‌تان نیز صبر کنید و با صبرتان دشمن را به ستوه آورید؛ و دوست دارم جنازه‌ام ملبس به لباس سپاه بوده و به دست شما در قبر گذارده شود».

کد خبر: ۷۴۱۹۷۶

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۰۱:۱۴

گروه ساجد دفاع‌پرس: جایگاه والای شهیدان قابل وصف نیست؛ آن‌هایی که هدف‌شان از جان‌فشانی، معامله‌ای بود بین خود و پروردگارشان؛ معامله‌ای پرسود، در امتداد خون شهیدان کربلا؛ هدفی بسیار والاتر از آن هدفی که در ذهن سلاح‌به‌دست‌های دیگر نقاط جهان بگنجد؛ آری! آن‌هایی که در هشت سال دفاع مقدس، به دفاع از خاک و ناموس این وطن برخاستند، چه هوشمندانه ماهیت این جنگ را درک کرده بودند؛ جنگی که هدف آن در ظاهر اشغال خاک؛ اما در باطن صحنه رویارویی جبهه حق و جبهه شیطان بود.

سردار شهید «محمدرضا تورجی‌زاده» فرمانده دلاور گردان رزمی «یا زهرا (سلام‌الله‌علیها)» از لشکر ۱۴ امام حسین (علیه‌السلام)، نمونه‌ای از فرماندهان دلاور جبهه‌های نبرد حق علیه باطل است که در مصاحبه‌ای، هدف خود از حضور در جبهه‌ها را چنین عنوان کرده است: «اساس کار ما معنویت است؛ همان‌طور که امام فرموده‌اند «تمام مقصد ما، مکتب ماست»، ما براساس مکتب می‌جنگیم و مکتب ما هم براساس معنویت است»؛ اما این مصاحبه شهید «تورجی‌زاده» تنها جلوه کوچکی از اهداف و آرمان‌های این شهید والامقام است؛ بنابراین مطالعه وصیت‌نامه او بیشتر می‌تواند ما را با شخصیت این دلباخته حضرت زهرا (س) آشنا کند.

مطالب بیشتر:

* فیلم/ شهید تورجی‌زاده: جنگ ما برای مکتب و مکتب ما معنویت است

متن کامل وصیت‌نامه سردار شهید «محمدرضا تورجی‌زاده» به‌همراه دست‌خط این شهید والامقام

بسمه تعالی
الحمدالله رب العالمین

شهادت می‌دهم که معبودی جز «الله» نیست و برای هدایت و رشد انسان‌ها پیامبرانی فرستاد که نبی اکرم حضرت محمد بن عبدالله (ص) آخرین آنان است. او نیز برای استمرار است، در راه صحیح و عدم انحراف از مبانی عالیه اسلام، علی (ع) را به‌عنوان ولی و وصی بعد از خود معرفی نمود.

شهادت می‌دهم قیامت حق است و میزانی برای سنجش اعمال وجود دارد. بهشت و دوزخ حق است و اجر و جزائی در پی اعمال هست. امشب که قلم بر کاغذ می‌رانم، ان‌شاءالله هدفی جز رضایت حضرت دوست و انجام وظیفه ندارم. در راه وظایفی که بر عهده‌ام گذاشته شده، از ایثار جان و… هیچ دریغی ندارم. زمانی که قدم اول را در این راه برداشتم، به نیت رضای خدا و شهادت بوده و لقای خدا.

امروز بعد از گذشت این مدت، راغب‌تر شده‌ام این دنیا محلی نیست که دلی هوای ماندن در آن را بنماید. خدایا شاهدی که لباس مقدس سپاه را به این عشق و نیت به تن کردم که برای من کفن سبزی باشد آغشته به خون. خدایا همیشه نگران بوده‌ام که عاملی باشم بر ریخته شدن اشک چشم امام عزیز؛ اگر در این مدت بر این نعمت بزرگت شکری درخور نکردم و یا تمردی از اوامرش نمودم، بر من ببخش. خدایا معیار سنجش اعمال خلوص است و من می‌دانم کم دارم، اگر مخلص نیستم، امیدوارم؛ اگر گناه و معصیت کورم کرده، بینای رحمتم. با لطف و کرمت مرا دریاب که مرا با لیاقت فرسنگ‌ها راه هست.

هم‌رزمانم، سخنی با شما دارم! اگر که همیشه گفته‌ام بسیجی‌ها، سپاهی‌ها… این لباسی که به تن کرده‌اید، خلعتی است از جانب فرزند زهرا (س)، لیاقت خود را به اثبات برسانید. نظم در امور را سرلوحه خود قرار دهید و روز به روز بر معنویت و صفای روح خود بیفزایید، نماز شب را وظیفه خود بدانید، در اعمال خود دقت کنید که جبهه حرم خداست؛ در این حرم باید از ناپاکی‌ها به دور بود. عزیزانم! امام را همچون خورشیدی در بر بگیرید و به دورش بگردید از مدار خود خارج نشوید که نابودی‌تان حتمی است؛ و حافظی بر حدود الهی باشید.

پدر و مادرم! سخن با شما بسی مشکل است. می‌دانم این داغ با توجه به علاقه‌ای که به من داشته‌اید، بسیار سخت است. پدرم مبادا کمر خم کنید. مادرم مبادا صدای گریه‌ شما را کسی بشنود. پدر و مادرم! سخن با شما کمی مشکل است؛ می‌دانم این داغ با توجه به علاقه‌ای که به من داشتید، بسیار سخت است. پدرم! مبادا کمر خم کنید. مادرم! مبادا صدای گریه شما را کسی بشنود.

پدر و مادرم! همان‌طور که قبلاً مقاوم بودید، در این فراز از زندگی‌تان نیز صبر کنید و با صبرتان دشمن را به ستوه آورید؛ و دوست دارم جنازه‌ام ملبس به لباس سپاه بوده و به دست شما در قبر گذارده شود، از طعنه دشمنان نهراسید. مرا از کودکی خود از محبان حسین (ع) و زهرا (س) تربیت کردید. نهایت و اوج محبت فانی شدن در  معشوق است و من فانی فی الله هستم. همه باید برویم که «انالله و اناالیه راجعون»؛ فقط نحوه‌ رفتن مهم است و با چه توشه‌ای رفتن.

برادر و خواهرانم! در زندگی، به جز رضای حضرت حق را در نظر نگیرید، هرچه می‌گویید و می‌کنید با رضای او بسنجید، پیام رسان خونم باشید و به‌خاطر یک شهید خود را میراث‌خوار انقلاب ندانید. منت بر مردم و انقلاب نگذارید. اگر نتوانستم حق فرزندی و برادری را برای شما ادا کنم، حلالم کنید.

من همه را بخشیدم، اگر غیبت یا تهمت و… بوده بخشیدم، امیدوارم شما هم مرا عفو کنید. ببخشیم تا خدا هم ما را ببخشد. اگر جنازه‌ای از من آوردند، دوست دارم روی سنگ قبرم بنویسید: «یا زهرا (س)». مقداری پول در صندوق قرض‌الحسنه بانک ملی (شعبه مدرس) و مقداری هم در لشکر دارم، نصف آن را برایم نماز بخوانید و رد مظالم بدهید و بقیه را صرف زندگی خود کنید.

فکر نمی‌کنم به کسی بدهکار باشم؛ ولی اگر کسی مطالبه حق و حقوقی کرد، به او بدهید. خدایا سختی جان کندن را بر همه ما آسان فرما. از طرف من از همه فامیل حلالیت بطلبید؛ و در آخرین لحظات چشمانم را به جمال یوسف زهرا منور فرما.

خدایا کلام آخر ما را «یا مهدی (عج)» و یا زهرا (س) قرار بده. خدایا در قبر، تو مونسم باش که چراغ و فرش و مونسی به‌همراه ندارم؛ و خدایا ما را از سلک شهیدان واقعی که در جوار خودت در عرش الهی در کنار مولا حسین (ع) هستند، قرار بده. والسلام

عبدالله عاصی
محمد رضا تورجی زاده

خاطرنشان می‌شود؛ تقدیر شهید تورجی‌زاده، این بسیجی دلباخته حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) این‌گونه رقم خورد تا در سمت فرماندهی گردان «یا زهرا (سلام‌الله‌علیها)» پنجم اردیبهشت سال ۱۳۶۶ در عملیاتی که رمز آن «یا زهرا (سلام‌الله‌علیها)» بود، خونین‌بال سوی معبود خویش پر بگشاید.

انتهای پیام/ 113