دل‌ها در بیمارستان شمس‌الشموس به سمت حرم پر کشیدند

در آستانه‌ میلاد باسعادت هشتمین خورشید ولایت، حضرت علی‌ابن‌موسی‌الرضا (ع)، بیمارستان شمس‌الشموس شهدای ارتش مشهد، رنگ و بویی دیگر گرفت.

کد خبر: ۷۴۴۶۷۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۶

به گزارش دفاع‌پرس از خراسان رضوی، پرچم متبرک بارگاه منور رضوی، در دستان خادمان حرم مطهر، وارد فضای درمانی این مرکز شد تا برای دقایقی، فضای بیمارستان را به صحن انقلاب گره بزند و دل‌های بیماران و کادر درمانی را به انوار رضوی جلا دهد.

این دیدار معنوی از ساعت ۱۰ تا ۱۲ روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت برگزار شد و با حضور بیماران، مادران نوزادان تازه‌متولد شده و کادر درمانی، فضای سرشار از شوق، اشک، لبخند و صلوات را در بخش‌های مختلف بیمارستان حاکم کرد. بسته‌های تبرکی، ذکر صلوات خاصه امام رضا (ع) و دعا برای شفای بیماران، بخش‌هایی از این مراسم معنوی بود که همه چیزش رنگ و بوی حرم داشت.

جمال اوحدی خادم با سابقه آستان قدس رضوی و هماهنگ‌کننده تیم اعزامی آستان قدس رضوی، در این مراسم با اشتیاق از خاطرات سال‌های گذشته یاد کرد و اظهار داشت: هر سال در دهه کرامت، زیر پرچم «زیر سایه خورشید» به مراکز درمانی و خیریه‌ها می‌رویم. این حضور فقط یک مراسم نیست، بلکه یک اتفاق خاص است.
هدیه‌ای به نام «رضا»

در بخش زنان جایی که اولین نفس‌های زندگی شنیده می‌شود، حال‌وهوایی دیگر حکم‌فرما بود. مهرآبادی، سرپرستار این بخش، با اشاره به تأثیر معنوی این دیدار گفت: بسیاری از مادر‌ها آرزو دارند اولین جایی که فرزندشان می‌رود، حرم باشد. امروز انگار خود امام رضا (ع) به اینجا آمدند. یکی از مادر‌ها اسم فرزندش را به احترام این لحظه رضا گذاشت. خودش با گریه گفت: هدیه‌اش را از امام رضا (ع) گرفته است.

خاطره ماندگار برای تمام عمر

یکی از بیماران بخش داخلی که با چشمانی اشک‌آلود صحبت می‌کرد، بیان داشت: از امام رضا گلایه داشتم، ولی انگار امروز حضرت دعوتم کرد. پرچم که رسید، دلم لرزید. انگار یک معجزه برایم بود. در بخش مراقبت‌های ویژه هم، دیدار با پرچم متبرک حال و هوای متفاوتی ایجاد کرد.

احمدی سرپرستار بخش ICU گفت: بعضی بیماران شاید هیچ‌وقت دیگر نتوانند به حرم بروند. ولی امروز وقتی پرچم به این بخش رسید، همه‌چیز عوض شد. انگار حرم آمده بود به سراغ‌شان. فضا روحانی و دل‌ها سبک شد.

این مراسم، یادآور آن بود که دل اگر به حرم گره خورده باشد، امام رضا خودش سراغش می‌آید؛ حتی اگر پشت دیوار‌های سرد و بی رمق بیمارستان باشد.

انتهای پیام/