ما آماده‌ایم-137/ دلنوشته؛

با شهدا حرف دارم...

هنوز هم در تاریکی فراگیر اینجا زائرانی هم‌کلام شهدا هستند و با آن‌ها نجوا می‌کنند. این مکان یکی از مکان‌های مقدسی است که امید را به دل‌های ناامید بازمی‌گرداند.

کد خبر: ۷۴۴۹۸

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۴

به گزارش خبرنگار دفاع پرس در جهاد رسانهای شهید رهبر، امروز پس از 5 سال بار دیگر توفیق حضور در مناطق عملیاتی و یادمانهای شهدا نصیبم شد. یادمان شهدای هویزه نخستین یادمانی است که در آن به زیارت مزار شهدای دفاع مقدس نائل شدم. اینجا مکانی است که بسیاری از امت شهیدپرور با شنیدن نام آن به یاد حسین علم الهدی و دانشجویان پیرو خط امام میافتند. حسین و یارانش در مقابله با دشمن بعثی حماسه آفریدند. گوشت و پوست آنها زیر شنی تانکهای دشمن درهمآمیخت اما حماسه مقاومتشان ماندگار شد. امشب یادمان به علت قطعی برق در خاموشی فرو رفته بود اما این امر هم سبب نشد که برپایی نمازجماعت و اجرای مراسم عزای فاطمی با مشکلی مواجه شود.

یادمان شهدای هویزه یک خادم ویژه دارد؛ شیخ عبدالله احمد از شیعیان نیجریه و از مریدان شیخ زکزاکی. او چند سال قبل به عنوان زائر در مناطق عملیاتی دفاع مقدس حضور یافته بود و امروز توفیق خادمی یادمان شهدا را در این مناطق پیدا کرده است. در تاریکی خادمان دور تا دور یکدیگر نشستهاند و به کمک نور چراغ قوه به قرائت سوره واقعه میپردازند. پس از قرائت قران کار جالبی که صورت میگیرد این است که هر خادم دعایی کرده و به همراه آن دعا جلسه را به نام شهیدی متبرک میکنند. نوبت من میشود دعای مورد علاقهام پس از خواستن فرج آقا امام زمان این است: "اللهم احفظ و ایّد امام الخامنهای". در یادمان شهدای هویزه فعالیت فرهنگی هم صورت میگیرد. اینجا در جوار مزار شهدای دانشجوی پیرو خط امام غرفهای با نام جهان اسلام برپا شده که در آن به بایستههای فعالیتهای فرهنگی در کشورهای مسلمان پرداخته میشود.

گشتی در یادمان میزنم. هنوز هم در تاریکی فراگیر اینجا زائرانی همکلام شهدا هستند و با آنها نجوا میکنند. این مکان یکی از مکانهای مقدسی است که امید را به دلهای ناامید بازمیگرداند. یکی از روحانیون خادم یادمان از افرادی سخن میگوید که به قول خودش به ته خط و به مرز خودکشی رسیدهاند اما باحضور بر مزار شهدا مسیر زندگیشان عوض و نور امید بر قلبشان تابیده میشود.

یکی دیگر از خادمان از برآورده شدن حاجات برخی زائران توسط شهدا میگوید و من به فکر میروم که چقدر با شهدا حرف دارم.

انتهای پیام/