شهید «طاهر اسفندیاری»؛ گل پرپری که از سفر کرب‌وبلا آمد

شهید «طاهر اسفندیاری» از اهالی پارس‌آباد اردبیل، که با روحیه‌ای جهادی و داوطلبانه عازم جبهه‌های دفاع از میهن شد، تنها دو ماه مانده به پایان خدمت سربازی‌اش، در درگیری با ضدانقلاب در مهاباد به شهادت رسید. او در وصیت‌نامه‌اش از مادر خواست به‌جای گریه، دعای کمیل و ندبه بخواند و یاد رزمندگان را زنده نگه دارد.

کد خبر: ۷۴۸۴۳۰

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۶:۴۵

به گزارش دفاع‌پرس از البرز ، شهید طاهر اسفندیاری فرزند امیرارسلان، در تاریخ ۲۰ اسفندماه ۱۳۴۲ در روستای طاهرآباد از توابع شهرستان پارس‌آباد مغان متولد شد. او پس از گذراندن دوران کودکی، وارد دبستان شد و تا پایان دوره ابتدایی به تحصیل ادامه داد. با توجه به شرایط زندگی، تحصیل را رها کرد و به کار‌های مختلفی مانند بنایی و نانوایی روی آورد.

با رسیدن به سن خدمت سربازی، روحیه جهادی و حس مسئولیت‌پذیری او موجب شد پیش از موعد و به‌صورت داوطلبانه به خدمت اعزام شود. وی در قالب گروهان امام حسین (ع) به منطقه عملیاتی مهاباد اعزام شد و در این گروهان مسئولیت سرگروهی را بر عهده داشت.

شهید اسفندیاری که در طول خدمت، فردی مؤمن، دلسوز و فعال شناخته می‌شد، سرانجام در تاریخ دوم خرداد ۱۳۶۳ در درگیری با گروهک‌های ضدانقلاب و بر اثر اصابت گلوله به سینه، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پیکر مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای زادگاهش در روستای طاهرآباد به خاک سپرده شد.در بخشی از وصیت‌نامه این شهید آمده است:«پدر و مادر عزیزم! هر وقت من شهید شدم، وظیفه ندارید برایم گریه کنید، مرا یاد کنید و برای همه رزمندگان دعا بخوانید...‌ای مادر مهربانم!

اگر شیر پاک تو را خورده‌ام، به راه پاک علی (ع) و علی‌اکبر امام حسین (ع) قدم گذاشته‌ام. من که بالاتر از علی‌اکبر نیستم، اگر سعادت داشته باشم، به هدفم می‌رسم.»وی همچنین خطاب به پدرش می‌نویسد:«پدرجان! امیدوارم که برادرانم راه حق را ادامه بدهند. پیر جماران که آمده، چراغ تمام مستضعفان جهان روشن شده است. همیشه وحدت کلمه را حفظ کنید.»

شهید اسفندیاری سخن پایانی‌اش را با بیتی معنا‌دار به پایان می‌رساند:«این گُل پرپر از کجا آمده؟ از سفر کرب‌وبلا آمده...»
انتهای پیام/