شهید شهرآبادی با خونش الفبای ایثار را نوشت

شهید دانش‌آموز «حسین شهرآبادی» با نثار خون خود، از خاک وطن دفاع کرد و در سال ۱۳۶۵ در شلمچه بر اثر ترکش خمپاره دشمن بر سر و کتفش به شهادت رسید نام او تا ابد در تاریخ این مرز و بوم جاودانه خواهد ماند.

کد خبر: ۷۵۳۰۰۱

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۸:۲۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از گرگان، برای تهیه گزارش این بار به سراغ مادر شهید دانش‌آموز «حسین شهرآبادی» رفتیم منزل ساده و بی‌آلایش مادر این شهید والامقام، فرصتی مغتنم برای درک عمیق‌تر مفاهیم ایثار و شهادت بود.

مادر شهید با چهره‌ای نورانی و متبسم، خاطرات فرزندش را این‌گونه روایت کرد؛ محمدحسین باوجود سن کم، درک عمیقی از مسائل انقلاب داشت همیشه می‌گفت ما باید از امام و انقلابمان دفاع کنیم فرزندم مانند دیگر نوجوانان به درس و بازی علاقه داشت، اما وقتی پای دفاع از ارزش‌ها به میان می‌آمد، جدی و مصمم می‌شد.

مادر شهید در پاسخ به سؤال خبرنگار مبنی بر اینکه چگونه با فقدان فرزندشان کنار آمده‌اند، با آرامش پاسخ داد: شهادت فرزندم را لطف الهی می‌دانم امام (ره) فرموده بودند که شهدا زنده‌اند و این اعتقاد، مایه تسلی خاطر ماست.

وی با بیان اینکه فرزندم نمونه‌ای از عشق بی‌منت و فداکاری بود، ادامه داد: حسین پسری دلسوز، بااخلاص و پرانگیزه بود که همیشه به فکر خدمت و کمک به دیگران بود. مادر شهید شهریاری گفت: حسین همواره یادآور ایثار، شهادت و فداکاری بود هر بار که صدای توپ و خمپاره در فضا می‌پیچید روحیه و ایمان او را افزون‌تر می‌کرد و او با قلبی مطمئن، در راه خدا و میهن، سرافراز و پیروز می‌ماند.
وقتی از مادر شهید می‌پرسم که از پسرش چه خاطراتی دارد با صدایی لرزان و پر از احساس پاسخ می‌دهد: حسینم نور چشمم بود پسری مهربان، دلسوز و باایمان بود و از همان کودکی، قلبش برای خدمت و کمک به همه می‌تپید.

مادر شهید با بغضی در گلو، به خاطراتش ادامه می‌دهد: وقتی خبر شهادتش را آوردند، دنیا روی سرم خراب شد؛ اما وقتی به یاد حرف‌هایش افتادم آرام شدم پسرم به آرزویش رسیده بود او در راه خدا و وطن شهید شد.

او با نگاهی به آسمان، می‌گوید: هر روز، یاد و خاطرات حسین در خانه زنده است هر بار که به عکسش نگاه می‌کنم، دلم آرام می‌گیرد او همیشه در قلب من زنده است حسینم، قهرمان من بود و همیشه قهرمان خواهد ماند.

مادر شهید درحالی‌که اشک بر گونه‌هایش سرازیر بود گفت: من به پسرم افتخار می‌کنم او راه سعادت را انتخاب کرد و به بهشت رسید امیدوارم که من هم بتوانم راه او را ادامه دهم و در قیامت، در کنارش باشم.

انتهای پیام /