وقتی مجری روی آنتن شهادتش را تبریک گفت؛ نباید میکروفن رها می‌شد + فیلم

مجری رادیو که ویدئویی از اجرایش با این عبارت که «شهادتمان مبارک» پربازدید شد درباره آن دقایق توضیح داد.

کد خبر: ۷۵۵۵۴۵

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۶

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس، وجیهه سادات حسینیان درباره ویدئویی از اجرای رادیویی‌اش در زمان حمله وحشیانه صهیونیستی به صداوسیما که در فضای مجازی پرتکرار شد در گفت‌وگویی اظهار داشت: می‌دانستم چه اتفاقی در حال وقوع است، اما نمی‌توانستیم میدان را خالی کنیم. ما این روزها دائم می گوییم نباید خاک خود را تنها بگذاریم. استودیو رادیو نیز از همین خاک محسوب می‌شود و رسانه ملی برای ما ایران است.

وی درباره افکار خودش در آن دقایق اضافه کرد: آن زمان صداهایی ناآشنا بلند شد و همه چیز برای لحظه‌ای از حرکت ایستاد. تنها چیزی که در دلم گفتم، اول از همه الله اکبر بود و بعد با خود گفتم من اینجا هستم تا صدا بماند، تا حقیقت روایت شود و مردم بدانند که ما برای خاک پاک‌مان، برای ایران جان و پر غرورمان اینجا هستیم.

این مجری در پاسخ به اینکه به ذهنش خطور نکرده است که از استودیو خارج شود، گفت: عرق وطن‌پرستی، میهن‌پرستی، ایران و خاک در من به شکل دیگری می‌جوشد. میکروفون را رها نکردم، زیرا باور دارم که این کار، شغل ما نیست بلکه ایستادگی است، تعهد به مردم و به حقیقت است. در آن لحظه نباید ترس و تردید داشته باشیم. این یک وظیفه و حس عمیق از بودن در جای درست و در زمان درست است.

وی درباره اجرای خود توضیح داد: در آن لحظات درک کردم که در خط مقدم هستم و برای دفاع از حقیقت تا شهادت هم ایستاده‌ام و شهادت را هم از جانب خودم و هم به نیابت از همه همکارانم اعلام می‌کنم. در لحظات دیگری هم الله اکبر می گویم.

وی که در رادیو آوا اجرا می کرد و عوامل می توانستند در آن موقعیت موسیقی پخش کنند، اظهار کرد: من خودم از تهیه کننده خواهش کردم که خط را باز کند چون فکر کردم آن لحظه ای نبود که با موسیقی یا سکوت پر شود، باید الله اکبر می‌گفتیم. صدای یک گوینده باید زنده به آنتن می رسید تا دنیا و دشمن بفهمند که نباید به هدف‌شان برسند. ما نگذاشتیم آنها به هدف‌شان برسند، حداقل از یک شبکه رادیویی.

این گوینده رادیویی با اشاره به تجاوز وحشیانه صهیونیست از روز جمعه به کشورمان تصریح کرد: از روز اول این اتفاق، پرکارتر از همیشه بودم و اعلام کردم که تا آخرش هستم چون فکر می‌کنم اصلا ما برای این لحظه است که هستیم.

این گوینده در ادامه یادآور شد: آن لحظه به تنها چیزی که فکر می‌کردم آنتن بود، به خاکم فکر می‌کردم. گفتم مهم نیست اگر من شهید شوم، این آنتن نباید خالی بماند. میکروفن ناموس ما و همه چیز ماست. من ۲۵ سال است که در این سازمان هستم و عاشق کارم هستم.

{$sepehr_media_2996248_400_300}

وی اضافه کرد: دیگر وظیفه ما صرفا اطلاع‌رسانی و ارائه گزارش‌های عادی نیست، بلکه رساندن حقیقت، تقویت روحیه مردم، افشای دروغ‌ها و حفظ آرامش جامعه در اولویت قرار دارد.

حسینیان درباره بازخوردها از اجرایش بیان کرد: همکارانم تماس گرفتند و واکنش رسانه‌های عبری به خبررسانی‌های ما را اطلاع دادند که نشان می‌دهد پیام ما به آن سوی مرزها رسیده است. قطعاً آنها نیز بازخوردهایی خواهند داشت. نکته مهم این است که آنها روانشناسی جنگی ایرانیان را درک نکرده‌اند. زنان ایرانی خود یک لشکر هستند و ما که در رسانه فعالیت می‌کنیم، به ویژه در برنامه‌های ادبی، وقتی پای کشورمان در میان باشد، حس حماسه در ما زنده می‌شود.

وی در پایان به دوران هشت سال دفاع مقدس اشاره و عنوان کرد: من فرزند جنگ هستم و جنگ را به چشم دیده‌ام. به دوستانی که از من کوچک‌تر بودند و فرزند داشتند نیز گفتم که نترسند و بایستند. ما شهید داده‌ایم و احساس ایستادگی در میدان جنگ، اکنون نیز در ما زنده است. من جنگ را دیده‌ام و معتقدم مثل شهدایمان باید ایستادگی کنیم.

منبع: مهر

انتهای پیام/ 161