یادداشت/

اثبات ولایت‌محوری رزمندگان اسلام در جریان پذیرش قطعنامه ۵۹۸

حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا قاسمی نیا از رزمندگان پیشکسوت، خاطراتی را از ولایت پذیری رزمندگان اسلام در موضوع پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در ۲۷ تیرماه ۱۳۶۷ به رشته تحریر درآورده است.

کد خبر: ۷۶۳۴۴۱

تاریخ: ۲۷ تير ۱۴۰۴ - ۱۹:۰۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس- حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا قاسمی نیا، معاون سابق سوادآموزی استان قم و رزمنده پیشکسوت دفاع مقدس؛ روز دوشنبه بیست و هفتم تیرماه سال ۱۳۶۷ در یکی از سنگر‌های خط مقدم جبهه شلمچه به عنوان نیروی اطلاعات عملیات بودیم.

آتش بی امان و سنگین دشمن نیز هر لحظه بیشتر می‌شد که ناگهان از رادیو خلاصه اخبار ساعت ۱۴ را شنیدیم که هیچ تصورش را نمی‌کردیم! چون بچه‌های رزمنده به امید زیارت و رسیدن به کربلا و نیز فتح قدس شریف و نابودی اسراییل غاصب، لحظه شماری می‌کردند و آن خبر این بود: «قطعنامه ۵۹۸ که به معنای پایان یافتن جنگ است پذیرفته شد»

به محض شنیدن خبر، بدون استثناء همه بچه‌ها به گریه افتادند و مانند مادری که عزیزش را از دست داده باشد، فضای سنگر، غرق اشک و ناله و ماتم و غم شد؛ بعد از لحظاتی در مشروح اخبار اعلام شد: از طرف فرمانده بسیجیان و رزمندگان حضرت امام خمینی با قبول قطعنامه و آتش بس موافقت گردید، در این حال تمامی بچه‌ها گریه شان تبدیل به سکوت معناداری تبدیل گشت! چرا که فهمیدند این موافقت و تصمیم از طرف امام خمینی کبیر (ره) می‌باشد و امر ولایت بر همه امور مقدم است!

این تبعیت و اطاعت از ولایت فقیه و رهبری، از خصلت های بدیهی هر رزمنده بسیجی بود. در اینجا به یاد کلام حضرت امام رضا (علیه السلام) می‌افتم که فرمودند: کلمه لااله الاالله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی لکن بشرط‌ها و انامن شروط‌ها یعنی اگر ولایت نباشد دیگر عبادات و اعمال؛ ظاهری و پوسته‌ای بیش نیست!

این درسی است برای آحاد ملت ایران و مدیران کشور که تبعیت و اطاعت از مقام ولایت و رهبری امام خامنه‌ای عزیز و حکیم را فراموش نکنند و یکی از راه‌های بسیار مهم مبارزه با دشمنان و پیروزی بر تحریم‌ها و توطئه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آنان گوش به فرمان بودن فرامین معظم له می‌باشد و طبق درس‌هایی که از آموزه‌های قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام و زیارت جامعه کبیره و صلوات شعبانیه می‌گیریم نه یک قدم جلو و نه یک قدم عقب بلکه همراه و همگام با ولایت باید باشیم و از وفاداری یاران سیدالشهدا(ع) درس بگیریم.

حضرت امام خمینی (ره) درباره پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت خطاب به ملت ایران فرمودند: با توجه به نظر تمامی کارشناسان سیاسی و نظامی سطح بالای کشور که من به تعهد ودلسوزی و صداقت آنان اعتماد دارم با قبول قطعنامه و آتش بس موافقت نمودم و در مقطع کنونی آن را به مصلحت انقلاب و نظام می‌دانم و خدامی داند که اگر نبود انگیزه‌ای که همه ما و عزت و اعتبار ما باید در مسیر مصلحت نظام و مسلمین قربانی شود، هرگز راضی به این عمل نمی‌بودم! و مرگ و شهادت برایم گواراتر بود، اما چاره چیست؟!... من بار دیگر می‌گویم قبول این مسئله برای من از زهر کشنده‌تر است ولی راضی به رضای خدایم و برای رضایت او این جرعه را نوشیدم و نکته‌ای که تذکر آن لازم است در قبول این قطعنامه، فقط مسئولین کشور ایران با اتکای خود تصمیم گرفتند؛ تصمیم امروز فقط برای تشخیص مصلحت بود... بدانید که پیروزی از آن شماست.

حضرت امام خامنه‌ای عزیز و حکیم نیز در چهاردهم خرداد سال ۱۳۷۵ در مراسم سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) فرمودند: پذیرش قطعنامه به خاطر ترس نبود، به خاطر هجوم دشمن نبود، به خاطر تهدید آمریکا نبود که آمریکا ممکن است در امر جنگ دخالت کند، چون آمریکا قبل از آن هم در امر جنگ دخالت می‌کرد؛ وانگهی اگر همه دنیا در امر جنگ دخالت می‌کردند امام رضوان الله علیه کسی نبود که روی برگرداند! آن یک مسئله داخلی بود، مسئله دیگری بود، در تمام عمر ده ساله حیات مبارک امام رضوان الله علیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، یک لحظه اتفاق نیفتاد که ایشان بخاطر سنگینی بار تهدید دشمن در هر بعدی از ابعاد دچار تردید شود؛ این یعنی همان برخورداری از روحیه حسینی! ..

قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل دارای یک مقدمه و ده بند است و قبول آن اگرچه به معنای پذیرش آتش بس توسط ایران شد ولی رژیم عراق باردیگر به تهاجمات وحشیانه خود ادامه داد و به خاک ایران تجاوز کرد و مقصود پلیدش تصرف مجدد نقاط مهمی از کشور مانند خرمشهر و رسیدن به تهران بود که به مطامع شیطانی و واهی خود نرسید و در ۲۹ مردادسال ۱۳۶۷ جنگ پایان یافت.

شایسته است خوانندگان و جوانان برومند بدانند طبق بند ششم قطعنامه توسط کمیته حقیقت یاب در هجدهم آذر ماه سال ۱۳۷۰ رژیم بعث عراق به عنوان متجاوز و آغاز کننده جنگ معرفی شد.

انتهای پیام/