وصیت نامه/شهید شاهرخ برغندان؛

قدرت اسلام بیش از همه قدرت های عالم است

شهید «شاهرخ برغندان» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: مادرم اگر من به جبهه نروم، تو نمی‌توانی فردای قیامت جواب‌گوی مادر شهیدان باشی.

کد خبر: ۷۶۶۰۹۹

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۳

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس بوشهر، شهید «شاهرخ برغندان» فرزند غلام‌حسین، در روز نخست فروردین‌ماه ۱۳۴۴ در روستای جفره علیباش از توابع استان بوشهر چشم به جهان گشود. نوجوانی مؤمن، شجاع و انقلابی بود که با شور ایمان راه جهاد را برگزید. سرانجام در ۳۱ تیر ۱۳۶۳ در عملیات والفجر ۲ در منطقه حاج‌عمران به شهادت رسید.

وصیت نامه شهید:

خدایا خوب زیستن را به من بیاموز، چگونه رفتن را خود خواهم آموخت. (دکتر شریعتی)

خدایا! من حال که وصیت‌نامه می‌نویسم، شوقی که از رفتن به جبهه دارم را هیچ‌کس نمی‌داند، چون که می‌دانم می‌خواهم راهی بروم که حسینیان رفته‌اند.‌

می‌دانم که جان چند میلیون مسلمان بی‌گناه در خطر است، و وجدانم قبول نمی‌کند در خانه بنشینم و شاهد این جنایات وحشیانه باشم.

خدایا! من در خود لیاقت شهید شدن نمی‌بینم، چون خیلی گناه کرده‌ام و باز هم امیدوارم، چون می‌دانم تو بخشنده هستی؛ و بار خدایا، اگر ما آن‌قدر ناله کنیم که گلوهایمان خشک شود، مستحق نیستم حتی یکی از گناهانمان بخشیده شود.

خوب، حال چند کلمه سخن با پدر و مادرم و برادران و خواهرانم دارم:

مادرم! اگر من به جبهه نروم، تو نمی‌توانی فردای قیامت جواب‌گوی مادر شهیدان و مجروحین و معلولین باشی.

مادرم! راهی را که من انتخاب کردم، راهی بود که امامان رفتند و شهید شدند و حال فرصتی کوتاه است تا ما راه آنها را ادامه دهیم، و من در این فرصت می‌خواهم بروم و راه آنها را ادامه دهم تا ابرقدرت‌ها از خواب غفلت بیدار شوند و بدانند قدرت اسلام بیش از آن است که آنها فکر می‌کنند.

آری مادرم! اگر من شهید شدم، حق گریه کردن نداری؛ و اگر می‌خواهی گریه کنی، روی خوشحالی گریه کن و افتخار کن که پسری بزرگ کردی و آن هم در راه اسلام جان سپرد؛ و خواهرانم! امیدوارم که شما هم در این مرگ خونین من گریه نکنید، چون من یک امانت بودم پیش شما و باید امانت برگشت داده شود.

خواهرانم! می‌دانم که سخت است. برای رضای خدا با آن سختی بسازید و خم به ابرو نیاورید، که من حتی در خانه‌ی شما زندگی می‌کردم؛ و اگر خوبی و یا بدی از من دیده‌اید، مرا ببخشید و من را حلال کنید؛ و برادرانم! از شما می‌خواهم که راه حسین (ع) را ادامه دهید و هرگز دین خود را فراموش نکنید؛ و پدرم! از زحمات تو هم خیلی متشکرم و امیدوارم بتوانم آنها را در روز قیامت جبران کنم.

خوب دوستان من! امیدوارم که شما هم سنگر همیشگی را خالی نگذارید تا بلکه بتوانیم اسلام را زنده نگه داریم.

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی (عج)، خمینی را نگهدار.

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته

انتهای پیام/