نامه سرگشاده سه‌زبانه اساتید بانوی ایرانی به دبیرکل سازمان ملل در محکومیت جنایات غزه

جمعی از اساتید زن دانشگاه‌های ایران در اقدامی انسانی و مسئولانه، نامه‌ای سرگشاده به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد با اشاره به فجایع انسانی گسترده در غزه، خواستار توقف فوری حملات رژیم صهیونیستی و اقدام مؤثر جامعه جهانی در قبال رنج مردم فلسطین شده‌اند.

کد خبر: ۷۶۷۲۱۲

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۴:۰۹

به گزارش گروه سیاسی دفاع‌پرس، جمعی از اساتید زن دانشگاه‌های ایران در اقدامی انسانی و مسئولانه، نامه‌ای سرگشاده به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی خطاب به آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد با اشاره به فجایع انسانی گسترده در غزه، خواستار توقف فوری حملات رژیم صهیونیستی و اقدام مؤثر جامعه جهانی در قبال رنج مردم فلسطین شده‌اند.

متن نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

نامه سرگشاده جمعی از اساتید بانوی ایران به دبیرکل سازمان ملل متحد در خصوص فجایع دردناک غزه

جناب آقای آنتونیو گوترش، دبیرکل محترم سازمان ملل متحد

با سلام و تقدیم احترامات فائقه

چنانچه استحضار دارید وضعیت غیرانسانی و رقت بار مردم مظلوم و مقاوم غزه فاجعه‌ای بی سابقه را در برابر چشمان بشریت قرار داده که تحمل آن برای هر انسان آزاده‌ای به ویژه زنان پر احساس و عاطفی، مادران مهربان و دلسوز بسیار سخت و دشوار می‌باشد. فجایعی‌ای که با تشدید جنایات جنگی و رفتار غیرانسانی رژیم کودک کش صهیونی و نقض قوانین بین المللی، حقوق بشری و اصول انسانی و اخلاقی همچنان روند روبه تصاعدی را طی کرده و با رقم زدن صحنه‌های دلخراش و غیرقابل باور موجبات شرمساری بشریت، نهاد‌های بین المللی و سازمان‌های حقوقی فراهم ساخته که تاریخ هرگز آنرا فراموش نخواهد کرد.

بدون تردید این جنایات بی سابقه و رفتار وحشیانه با حمایت همه جانبه و خبیثانه آمریکای جنایتکار و برخی دولت‌های اروپا و رضایت خبیثانه دولت‌های به اصطلاح دمکراتیک و آزادی خواه جهان، همراهی برخی دولت‌های به ظاهر هم کیش و نژاد فلسطینان و انفعال و بی عملی نهاد‌های متولی صلح و امنیت از جمله سازمان ملل متحد صورت می‌گیرد که مسئولیت آن در این شرایط غیرقابل تحمل بر عهده جنابعالی است.

این درحالیست که بر اساس گزارشات رسمی، طی ۲۰ ماه اخیر جنایات هولناکی صورت گرفته که برخی از آنها عبارتند از:

۱) بیش از ۶۰ هزار فلسطینی در بمباران‌های هوایی رژیم اشغالگر جان باخته‌اند،

۲) بیش از ۱۴۶ هزار نفر با آسیب‌های جدی از جمله معلولیت مواجه شده‌اند.

۳) تعداد زیادی از کودکان بر اثر کمبود مواد غذایی جان خود را از دست داده و یا در معرض از دست دادن جان خود هستند.

۴) مراکز حقوقی و بین المللی از جمله آنروا، هلال احمر، بنیاد‌های خیریه که از مصونیت قانونی برخوردار می‌باشند، مورد حمله نظامی قرار گرفته‌اند.

۵) اشکال مختلف جنایت جنگی به لحاظ استفاده از سلاح‌های ممنوعه و رفتار‌های وحشیانه، نقض قوانین حقوقی و انسانی صورت گرفته است.

۶) از آب و غذا، دارو و بهداشت به عنوان سلاح کشتار جمعی مورد استفاده قرار گرفته است.

۷) از مراکز توزیع نان و غذا به عنوان تله‌های قتل عام مردم و کشتار کودکان و زنان با گلوله مستقیم سوء استفاده می‌شود.

۸) مراکز بهداشتی و درمانی از جمله بیمارستان ها، مدارس، کمپ‌های آورگان به شکل مستمر بمباران و موشک باران شده‌اند.

۹) مجروحان و بیماران زیادی به علت محاصره دارویی و کمبود امکانات بهداشتی و درمانی جان خود را از دست داده‌اند.

۱۰) دانشگاه‌ها و مراکز علمی مورد حمله شدید قرار گرفته و ده‌ها استاد و دانشجو به شهادت رسیده‌اند.

۱۱) مساجد، کلیسا‌ها و معابد از تعرض مصون نمانده و وحشیانه مورد حمله قرار گرفته‌اند.

۱۲) مکررا به خبرنگاران و اصحاب رسانه به شکل عامدانه حمله شده است.

۱۳) آتش بس منعقد شده بار‌ها و بار‌ها به شکل مستمر نقض گردیده است.

۱۴) کشتی‌های حامل کمک‌های انسان دوستانه از سراسر جهان مورد حمله یا توقیف قرار گرفته است.

عالیجناب!

فلسفه ایجادی و هدف غایی نهاد‌های حقوقی بین المللی چیزی جز اجرای قوانین حقوق بشری و استیفای حقوق ملت‌ها و دولت‌ها موضوع مسئولیت شما در جایگاه ریاست این نهاد بین المللی نیست. این درحالیست که قوانین متعددی از اصول اولیه حقوق بشری نقض شده که به بخشی از آنها اشاره می‌شود:

۱) نقض ماده ۵۴ پروتکل اول الحاقی به کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو که استفاده از غذا به عنوان سلاح را ممنوع نموده است. (استفاده تسلیحاتی از غذا مصداق ارتکاب جنایت جنگی است)

۲) نقض مواد ۵۰، ۵۱، ۱۳۰ و ۱۴۷ کنوانسونهای چهارگانه ژنو و مواد ۱۱ و ۸۵ پروتکل الحاقی اول که رژیم صهیونیستی از طریق هدف قراردادن غیرنظامیان، اموال و اماکن غیرنظامی، واحد‌های امدادرسانی و ... مرتکب جنایت جنگی شده است.

۳) کوچاندن اجباری ساکنین غزه که طبق ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو و ماده ۱۷ پروتکل الحاقی دوم جنایت علیه بشریت به شمار می‌آید

۴) نقض کنوانسیون پیشگیری و مجازات نسلکشی به منظور حذف عامدانه یک گروه قومی و نژادی

۵) نقض مفاد متعددی از کنوانسیون حقوق کودک، کنوانسیون محو کلیه اشکال تبعیض علیه زنان، کنوانسیون حقوق معلولین

۶) بند ۱، ماده‌ی ۲۵ اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر که بر حق برخورداری از استاندارد‌های بالای زندگی و سلامت شخص و خانواده تاکید دارد.

۷) بند ۱ ماده‌ی ۵۵ منشور سازمان ملل متحد که مشخصا به حق زندگی، اشتغال و پیشرفت اقتصادی و بند ۲ آن در باره حق سلامتی انسان‌ها اشعار دارد.

۸) مقدمه‌ی اساسنامه‌ی سازمان بهداشت جهانی راجع به حق بهره مندی از بالاترین استاندارد قابل حصول سلامتی حق سلامتی کودک و حق دسترسی به دارو، درمان و امکانات پزشکی به عنوان حقوق بنیادین هر انسان همخوانی دارد.

۹) بخش ج بند ۲ از ماده‌ی ۱۲ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی انسان‌ها که بر حق پیشگیری از شیوع بیماری‌های واگیر و فراگیر و بخش دال بند ۲ آن راجع به حق دسترسی به دارو، تجهیزات پزشکی و درمانی تصریح دارد.

۱۰) مقررات کنوانسیون چهارم ژنو سال ۱۹۴۹ و پروتکل‌های الحاقی ۱۹۷۷ که بر موازین حقوق بشردوستانه‌ی بین المللی و حمایت از اشخاص غیرنظامی در زمان جنگ تاکید دارد.

۱۱) ماده‌ی ۲۳ کنوانسیون چهارم ژنو که دولت‌های عضو سازمان ملل را موظف می‌کند تا عبور آزادانه‌ی کلیه‌ی محموله‌های دارویی و مواد بهداشتی و مواد غذایی ضروری، پوشاک و موادغذایی تقویتی مخصوصا برای کودکان زیر ۱۵ سال، زنان باردار یا زنانی که به تازگی وضع حمل کرده‌اند، برای ساکنان غیرنظامی را تامین نمایند.

۱۲)بند ۱ از ماده‌ی ۶۹ پروتکل الحاقی کنوانسیون ژنو که بر رساندن مواد غذایی، دارو، پوشاک، وسایل استراحت و سرپناه ضروری به همه انسان‌ها به عنوان مقتضیات ضروری بقای آنها تصریح دارد.

۱۳) ماده‌ی ۳ اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و بند ۱ ماده‌ی ۶ کنوانسیون بین المللی در خصوص تامین حقوق مدنی و سیاسی به عنوان حق ذاتی بنی بشر و لازمه تداوم حیات انسان ها.

۱۴) بند ۲ ماده‌ی ۴ همین کنوانسیون که بر این موضوع بویژه در شرایطی که جان میلیون‌ها انسان‌ها در معرض تهدید قرار دارد، تاکید می‌کند.

۱۵) بند ۲ ماده‌ی ۱ مشترک این کنوانسیون و مفاد کنوانسیون بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مبنی بر ممنوعیت جلوگیری از ملت‌ها از دسترسی به وسایل معاش خویش.

۱۶) بند ۲ ماده‌ی ۱۱ همین کنوانسیون در خصوص تامین حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی انسان‌ها به عنوان حق بنیادی بشر

بدین وسیله ما جمعی از بانوان اساتید دانشگا‌های ایران، ضمن ابراز همدردی با مادران، زنان و کلیه ساکنان نوار غزه، انزجار خود را از رفتار‌های غیرانسانی و مجرمانه رژیم اشغالگر اعلام کرده و از جنابعالی درخواست می‌کنیم تا خواستار تعقیب نخست وزیر جانی رژیم صهیونی از سوی شما حضرات مسئول بوده و بار دیگر مسئولیت شما را بر اساس مواد مصرح در نصوص قوانین بین المللی متذکر می‌شویم.

امید آنکه این مرقومه بتواند به کوشش شما و سایر روسای نهاد‌های سازمان ملل متحد و متولیان سازمان‌های حقوق بشری، به رفع رفتار‌های ظالمانه رژیم صهیونی و دولت‌های حامی آن در جلوگیری از نسل کشی صد‌ها انسان بیگناه منجر شود.

رونوشت:

۱. آقای فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر؛

۲. خانم دکتر فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره سرزمین‌های اشغالی

۳. خانم ریم السالم، گزارشگر ویژه خشونت علیه زنان و دختران؛

۴. آقای دکتر پیر کراهنبول، مدیر کل کمیته بینالمللی صلیب سرخ

۵. ریاست محترم شورای امنیت سازمان ملل متحد

۶. ریاست محترم مجمع عمومی سازمان ملل متحد

۷. ریاست محترم سازمان بهداشت جهانی

۸. ریاست محترم سازمان صلیب سرخ جهانی (ICRC) ‎

۹. ریاست محترم سازمان پزشکان بدون مرز (MSF)

انتهای پیام/381