هنرِ فرمانده

هنر رهبر معظم انقلاب اسلامی، پیش بردن کار با همین مردم و مسئولانی است که برخاسته از رأی ملت‌اند. این مشارکت‌پذیری و اقناع‌سازی یکی از ارکان محاسبات رهبری در بحران‌هاست.

کد خبر: ۷۶۷۹۱۲

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۳

به گزارش گروه سیاسی دفاع‌پرس، در جنگ ۱۲ روزه اخیر میان ایران و رژیم صهیونیستی، آنچه بیش از همه چشم‌ها را پر کرد، انسجام ملی و کارکرد واقعی رهبری بود. این انسجام نه از جنس وحدت‌های موسمی در بلایای طبیعی بلکه جلوه‌ای از کارکرد حقیقی نظام ولایی بود؛ انسجامی که ریشه در «دستگاه محاسباتی» رهبر معظم انقلاب اسلامی دارد لذا برای تحلیل نقش رهبری، باید فهمی دقیق از این دستگاه داشت؛ دستگاهی متشکل از متغیر‌هایی راهبردی که تصمیم‌های کلان نظام بر مبنای آن اتخاذ می‌شود؛ براین اساس نخستین متغیر، میدان نبرد و مختصات اطلاعاتی آن است. ماجرا نباید صرفاً از لحظه جنگ تحلیل شود، بلکه خروجی یک برنامه‌ریزی بلندمدت در جبهه مقاومت است؛ برنامه‌ای که در ۷ اکتبر به نقطه انفجار رسید و افسانه‌های صهیونیسم را فرو ریخت به همین جهت حمله رژیم صهیونیستی به ایران، نه از موضع قدرت، که از سر استیصال بود.

متغیر دوم، خود ساختار ولایی نظام است. رهبری نه به‌مثابه فرماندهی دستوری در نقطه‌ای منفک از جامعه، بلکه به‌عنوان معمار و هادی یک نظام فعال عمل می‌کند. نظامی که از ظرفیت‌های مشورتی مانند شورای عالی امنیت ملی، مجمع تشخیص و نهاد‌های اجرایی استفاده می‌برد. هنر رهبر معظم انقلاب اسلامی، پیش بردن کار با همین مردم و مسئولانی است که برخاسته از رأی ملت‌اند. این مشارکت‌پذیری و اقناع‌سازی یکی از ارکان محاسبات رهبری در بحران‌هاست.

متغیر سوم، افکار عمومی داخلی است. رهبر انقلاب انسجام را صرفاً به‌مثابه آرایش سیاسی نمی‌بیند، بلکه آن را برآمده از اراده ایمانی ملت می‌داند. اراده‌ای که از تصویر ذهنی به شوق، ایمان و در نهایت به کنش و هزینه دادن می‌رسد. این عمق روانی جامعه نقطه افتخار رهبری است. انسجام ملی، بروز و ظهور همین اراده است.

اما چهارمین متغیر، جایگاه حقوقی بین‌المللی است؛ برخلاف تصورات رایج، دیپلماسی و پیگیری حقوقی در نظام محاسباتی رهبری جایگاه کلیدی دارد. پیگیری جنایات دشمن در دادگاه‌های بین‌المللی، بخشی از تثبیت مشروعیت و دفاع مشروع ایران است. در حالی که دشمنان، هیچ اعتنایی به قواعد حقوقی ندارند، جمهوری اسلامی تلاش دارد از همین بستر‌های رسمی، حقانیت خود را تثبیت کند.

پنجمین متغیر نیز روایت کلان یا تقابل تمدنی است. رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنرانی اخیرشان در مراسم چهلم شهدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، صحنه نبرد را بخشی از جنگ تمدنی دانستند؛ نزاعی میان نظمی که بر تلفیق دین و دانش ملت‌ها بنا شده با جبهه‌ای که آمده تا این دو را نابود کند. این ابرروایت، مبنای تحلیل جایگاه ایران در نظم نوین جهانی است. باید دانست که ما نه در مرحله صلح و حتی آتش بس بلکه در متن یک جنگ مستمر قرار داریم.

در این دستگاه محاسباتی، هر فردی صاحب نقش است یعنی با شناخت این سازوکار، مدل نقد، مطالبه و حتی اقدام نیز تعیین و اصلاح می‌شود. آن‌گاه فهم دقیقی از نسبت خود با نظام و ولی‌فقیه خواهیم داشت؛ نسبتی فعال، مشارکت‌جو و تمدن‌ساز.

انتهای پیام/ 231