شهید نجفی: مهم خدمت به مردم است نه چیزی بیشتر

امیر سرتیپ دوم «غلامعلی نجفی» از فرماندهان گروه پدافند هوایی حضرت معصومه (س) در ارتش بود که در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از تشییع در شهر قم، به زادگاهش کرمانشاه منتقل و تدفین شد.

کد خبر: ۷۶۸۷۹۷

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۴۲

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، خانه خانواده امیر سرتیپ دوم «غلامعلی نجفی»، افسر دلسوز و صادق پدافند هوایی، هنوز بوی مهربانی‌های پدری را دارد که تمام عمرش را وقف خدمت کرد؛ هم به وطن و هم به مردم سرزمین مادری‌اش. او که از مرداد ۱۳۷۸ به جمع مدافعان آسمان کشور پیوسته بود، در رسته الکترونیک گروه پدافند هوایی فردو خدمت می‌کرد و سرانجام در راه انجام وظیفه به فیض شهادت رسید. شهیدی از دیار دلفان که همیشه آرزو داشت: «اگر روزی شهید شدم، مرا در زادگاهم خاک کنید تا شاید به یاد من، آنجا آباد شود.»

حدیث، دختر بزرگ شهید امیر سرتیپ دوم «غلامعلی نجفی» می‌گوید: «پدرم خیلی مهربون بود و با همه احترام می‌کرد؛ هیچ‌وقت به کسی نمی‌گفت من درجه‌ام بالاست یا مقام دارم. همیشه می‌گفت مهم اینه که خادم مردم باشی، نه چیزی بیشتر. حتی وقتی فقط سه ساعت وقت آزاد داشت، ترجیح می‌داد به دیگران کمک کنه تا اینکه زودتر برگرده خونه. خدمت براش صادقانه بود، نه یک وظیفه اجباری.»

روستایی که با دستان او جان گرفت

زادگاه شهید نجفی در دلفان لرستان، روستایی دورافتاده بود که تا همین چند سال پیش جاده‌اش خاکی و سنگلاخی بود، نه گاز داشت و نه لوله‌کشی آب. حدیث ادامه می‌دهد:
«پدرم سال‌ها دوندگی کرد تا جاده آسفالت شد، گازکشی انجام شد و آب به روستا رسید. حتی ساخت یک مدرسه رو شروع کرده بود تا بچه‌ها برای درس خواندن سختی نکشن. هنوز ساخت مدرسه کامل نشده، اما قول دادن به اسم پدرم نامگذاری بشه.»

امیدی که در دل کودکان روستا کاشته شد

شهید نجفی عاشق علم بود و باور داشت آینده کشور در دست بچه‌هاست. هر بار که به روستا می‌رفت برای بچه‌ها دفتر، مداد و مدادرنگی می‌خرید تا انگیزه بگیرند و ترک تحصیل نکنند. بسیاری از خانواده‌های نیازمند را به کمیته امداد معرفی کرد تا زندگی‌شان بهتر شود.

امیر سرتیپ دوم شهید غلامعلی نجفی، نه‌فقط فرمانده‌ای دلاور برای پدافند هوایی کشور، بلکه پدری فداکار و خادمی بی‌ادعا برای مردم بود؛ مردی که با رفتنش، جای خالی بزرگی در خانه، در دل مردم روستا و حتی در مسیر آبادانی دیارش گذاشت، اما نام و یادش همچنان چراغی روشن برای ادامه این راه مانده است.

انتهای پیام/ 112