تکاور ارتشی که زندان‌بان‌های بعثی را کیش و مات کرد

مرحوم «شریف‌النسب» از جمله افسرانی است که اواخر فروردین سال ۵۹ در روز‌های بحرانی کردستان به اتفاق تعدادی از همرزمان خود از تیپ ۲۳ نوهد داوطلبانه به مناطق عملیاتی می‌رود و حماسه‌ها می‌آفریند.

کد خبر: ۷۷۲۶۴۳

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۶:۱۴

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، مرحوم سرهنگ «سید محمدعلی شریف‌النسب» از هسته‌های اصلی شکل‌گیری ارتش انقلابی با همراهی شهیدانی، چون قرنی، فلاحی، صیاد، نامجوی، کلاهدوز، اقارب‌پرست، سلیمی و ظهیرنژاد بود. قهرمان ایثارگری که با وجود جراحات ناشی از دوران هشت سال دفاع مقدس، آن را مدال افتخار و هدیه الهی می‌دانست و هرگز از مجروحیتش لب به سخن نگشود.

این پیشکسوت ارتشی با بیان خاطراتش درباره شیوه شهادت سرهنگ دوم تکاور ابراهیم علی اصغرلو روایت می‌کند: او از جمله افسرانی است که اواخر فروردین سال ۵۹ در روز‌های بحرانی کردستان به اتفاق تعدادی از همرزمان خود از تیپ ۲۳ نوهد داوطلبانه به مناطق عملیاتی می‌رود و حماسه‌ها می‌آفریند.

اصغرلو در یکی از درگیری‌ها در قله آربابا مشرف به پادگان بانه به اسارت دشمن در می‌آید و به «زندان دولتو» یعنی زندان دمکرات و کومله منتقل می‌شود. در این زندان چندین بار اقدام به فرار می‌کند و آخرین بار با وسایل ابتدایی از جمله یک قاشق شکسته به خارج از زندان نقب می‌زند و فرار می‌کند.

او در نزدیکی پادگان سردشت به دلیل خستگی و آسیب‌های متعدد از ادامه راه باز می‌ماند و به وسیله جاسوسان محلی بار دیگر به چنگ دشمن می‌افتد و تحت شکنجه قرار می‌گیرد. وقتی به او می‌گویند: «چرا با این فرار‌ها جان خود را به خطر می‌اندازی؟» می‌گوید: «من به عنوان یک زندانی وظیفه دارم با آموخته‌ها و تجربیاتم از دست شما فرار کنم. شما هم زندان بان هستید، خوب زندان بانی کنید و راه‌های فرار مرا ببندید.»

بنا به روایت یکی از رها یافتگان از آن زندان که از کارمندان فنی مخابرات تهران بودند، این افسر شجاع و کاردان در تمامی مدت اسارت به زندانیان آموزش و روحیه می‌داده و آنان را به مقاومت در برابر دشمن تشویق می‌کرده است. سرانجام زندان بانان از برخورد‌های سخت و مشکل نگهداری این نظامی غیرتمند به تنگ آمده و او را اعدام می‌کنند و در ۲۵ فروردین ۱۳۶۰ به شهادت می‌رسانند. مزار وی در بهشت زهرا، قطعه ٢٤ ردیف ۷۳، شماره ٤٧ قرار دارد.

انتهای پیام/ 112