نماینده ولی فقیه در استان کرمانشاه: طلبگی؛ سربازی در رکاب حضرت ولی‌عصر(عج) است

حجت الاسلام والمسلمین «غفوری» گفت: مأموریت اصلی طلبه، سربازی در رکاب حضرت ولی‌عصر (عج) است و نگاه او به دنیا باید همان نگاه انبیا و اولیا باشد.

کد خبر: ۷۷۶۵۷۴

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۴۰۴ - ۰۸:۵۹

به گزارش دفاع‌پرس از کرمانشاه، حجت‌الاسلام والمسلمین «حبیب‌الله غفوری» نماینده ولی‌فقیه در استان کرمانشاه امروز در آیین آغاز سال تحصیلی جدید حوزه‌های علمیه استان اظهار داشت: برجسته‌ترین و مؤثرترین نقش در تعلیم و تربیت بر عهده استاد است. در گذشته، حتی در نبود مدارس علمیه، بسیاری از بزرگان در مساجد درس و بحث خود را برپا می‌کردند و شاگردان از راه‌های دور برای حضور در محضر آنها هجرت می‌کردند؛ چراکه معتقد بودند استاد نقش اول و آخر را در تربیت ایفا می‌کند.

وی افزود: گرچه انتقال معارف علمی اهمیت داشته و دارد، اما آنچه شاگردان را از راه‌های دور جذب می‌کرد، معنویت، اخلاق و نورانیت استاد بود. طلاب به دنبال استاد صاحب‌نَفَس بودند؛ زیرا سخنان او همانند نَفَس حیات‌بخش، جان‌ها را زنده می‌کرد.

نماینده ولی‌فقیه در استان کرمانشاه با اشاره به ضرورت عزم در طلبگی، گفت: عزم همان اراده به فعلیت رسیده است که طلاب باید آن را در خود ایجاد کنند. حضور منظم در درس، توجه به بیانات استاد، تعمق، مطالعه و مباحثه، همه ملزومات عزم هستند.

وی تصریح کرد: جدیت در تحصیل زمانی حاصل می‌شود که طلبه از ابتدا تکلیف خود را با خدا، امام زمان (عج) و مسیر طلبگی روشن کرده باشد. وقتی هدف و قله مشخص شد، دیگر تردیدی در مسیر باقی نمی‌ماند.

حجت الاسلام غفوری تأکید کرد: سربازی در رکاب حضرت ولی‌عصر (عج) مأموریت اصلی طلبه است. دنیا بیش از رزقی که خداوند مقرر کرده جایگاهی ندارد و نگاه طلبه باید همان نگاه انبیا و اولیا باشد که دنیا را ابزار می‌دانستند نه هدف.

وی با استناد به روایات و آیات قرآن کریم گفت: دنیا همچون پلی است که انسان باید از آن عبور کند نه اینکه در آن توقف کرده و به تعمیرش بپردازد. دنیا به ظاهر نرم و لیّن است، اما سم کشنده‌ای دارد که بسیاری را در طول تاریخ نابود کرده است.

نماینده ولی‌فقیه در استان کرمانشاه با بیان تشبیهی دیگر از دنیا، مطرح کرد: دنیا مانند آب دریا است؛ هرچه بیشتر از آن بنوشی، تشنگی افزون‌تر می‌شود. برخی‌ها به‌دنبال دنیا رفتند و هنوز هم سیراب نشده‌اند، در حالی که بزرگان بسیاری بودند که هرگز دل به دنیا نسپردند و تا پایان عمر محتاج نشدند. بزرگان حوزه که به دنیا توجه نکردند، منشأ تربیت ده‌ها و صد‌ها شاگرد فاضل، متخلق و معنوی شدند؛ شاگردانی که خود به استادان برجسته تبدیل شدند.

انتهای پیام/