شوشتری؛ سردار وحدت و امنیت

سردار شوشتری به‌راستی سردار وحدت بود؛ چهره‌ای که امروز، پس از شهادتش نیز، نامش الهام‌بخش گفت‌وگوی بین مذاهب و وحدت اقوام ایرانی است.

کد خبر: ۷۸۶۰۴۰

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۴ - ۰۹:۲۸

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- «غلامرضا بنی‌اسدی» پیشکسوت دفاع مقدس؛ در تاریخ پرافتخار ایران اسلامی، نام سردارانی می‌درخشد که نه‌تنها در میدان‌های نبرد، بلکه در سنگر‌های آرامش، امنیت و همبستگی نیز نقشی جاودانه ایفا کرده‌اند.

سردار شهید نورعلی شوشتری، از جمله چهره‌های درخشان و تاثیرگذار این سرزمین است که عمر خود را در راه دفاع از ایران، آرامش مردم، و تحقق وحدت و همدلی میان اقوام و مذاهب، صرف کرد. در سال‌های دفاع مقدس، او یکی از فرماندهان مؤثر و راهبردی در جبهه‌های جنوب و غرب کشور بود؛ سرداری که شجاعت، تدبیر و ایثار را توأمان داشت و نقشی کلیدی در مقاومت ایران برابر تجاوز رژیم بعث ایفا کرد. «منافق‌شکنی» اش در عملیات بزرگ مرصد دوشادوش شهید سپهبد صیاد شیرازی، بر پرونده نفاق در میدان، مهرپایان زد. این همه، اما یک فصل بود از کتاب ارجمند زندگی شهید. اما ارزش و بزرگی شهید شوشتری تا آخرین روز این حیات خاکی ادامه داشت و با شهادت او گسترشی پایان‌ناپذیر یافت.

او با پایان جنگ نه تنها پایان مأموریت خویش را اعلام نکرد که مأموریت در ساحت‌های گوناگون را به‌عنوان تکلیف ملی- انقلابی خود رابه عهده گرفت. او باور به تکلیف داشت. جهاد را «دین» نمی‌دانست که اداشدنی باشد. تکلیف می‌دید که تا همیشه ادامه دارد. به همین منطق بود که منطقه عمل را تغییر می‌داد. از جنوب به غرب و از غرب به شرق. در زادگاه خورشید هم خوش درخشید. با رویکردی جدیدتر و عمیق‌تر با سلاح عقلانیت، و صلاحِ وحدت و توسعه. با این نگاه در قرارگاه قدس جنوب شرق کشور «منطق‌سازی» و نگاه خود را متوجه سیستان و بلوچستان کرد؛ منطقه‌ای با ظرفیت‌های عظیم انسانی و طبیعی، اما درگیر چالش‌هایی، چون محرومیت، اختلافات قومی و تهدیدات تروریستی. سردار شوشتری در این منطقه، نه با نگاه امنیتی صرف، بلکه با قلبی پر از عشق به مردم بلوچ و اهل سنت، قدم نهاد.

او به جای دیوار کشیدن میان دل‌ها، پل زد؛ پلی از اعتماد، محبت و مشارکت. می. دانست که «در کنار هم موفق‌تریم» و این باور، شالوده تمام تلاش‌های او برای تقویت وحدت ملی و آرام‌سازی منطقه بود. او نه‌تنها با سران طوایف و قبایل به گفت‌و‌گو نشست، بلکه در کنار آنان زندگی کرد، در روستا‌های محروم حاضر شد، مشکلات مردم را شنید و برای توسعه و آبادانی برنامه‌ریزی کرد.

سردار شوشتری به‌راستی سردار وحدت بود؛ چهره‌ای که امروز، پس از شهادتش نیز، نامش الهام‌بخش گفت‌وگوی بین مذاهب و وحدت اقوام ایرانی است. در این مسیر، یار وفادارش، سردار رشید اسلام، رجب محمدزاده نیز نقشی بی‌بدیل در استقرار امنیت پایدار ایفا کرد.

این دو سردار، دو بال پرواز یک آرمان بودند؛ آرمان زندگی شرافتمندانه برای مردمان سیستان و بلوچستان، در سایه امنیت، عدالت و توسعه. شهادت سردار شوشتری به دست دشمنان کوردل وحدت، اگرچه زخمی بر پیکره ملت بود، اما از او چهره‌ای ماندگار در حافظه تاریخی مردم ساخت؛ شهیدی که نه‌تنها جان، بلکه دل خود را نیز برای ایران، مردم و اسلام فدا کرد. امروز، بیش از هر زمان دیگری، منطقه سیستان و بلوچستان نیازمند ادامه راه شهید وحدت است. راهی که از منطق گفت‌و‌گو، احترام متقابل و نگاه ملی به جای نگاه قومی و مذهبی می‌گذرد.

انتهای پیام/