لازمه رسیدن به قله؛ تقویت ایمان، امید، استقامت و قیام للّه

قله بسیار نزدیک است؛ نزدیک‌تر از چیزی که فکرش را کنیم؛ وظیفه‌ی امروز ما اولاً تقویت «ایمان و امید و استقامت» است و در مرحله‌ی بعد، «قیام للّه»!

کد خبر: ۷۸۷۷۱۱

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۴۰۴ - ۰۷:۵۲

گروه استان‌های دفاع‌پرس ـ حجت‌الاسلام‌والمسلیمن «عباس بابائی» مدیر قرارگاه تربیتی امین؛ خاصیت نزدیک‌شدن به قله آن است که در هر قدمِ آن، سختی‌هایش چنان زیاد می‌شود که هرقدر راه‌برِ دانای امین از نزدیک‌بودن قله بگوید، بازهم عده‌ای نمی‌پذیرند و خواهان برگشت‌اند!

کم‌شدن اکسیژن، خطر سقوط، سرمای سوزان، شیب تند، کم‌شدن جیره، پشیمانی و ناامیدی عده‌ای از همراهان و سرانجام معلوم‌نبودن و دیده‌نشدن قله، هر انسان توانمندی را می‌تواند از لذت فتح آن بازدارد!

جبهه‌ی حق از ابتدای خلقت برای رسیدن به قله‌ی بزرگ حاکمیت الله، فرازونشیب‌های فراوانی داشته است؛ فرازونشیب‌هایی که باعث ریزش‌های فراوان در این جبهه و فتح‌نشدن آن قله‌ی آرمانی شده است.

یکی از زیباترین کتاب‌های «امام‌خامنه‌ای»، کتابی است با نام «خون‌ دلی که لعل شد»؛ اصل این کتاب به زبان عربی است با نام زیبای «إنَّ مع الصَبر نَصراً»؛ عده‌ای از فرزندان انقلاب که این روز‌ها و در نزدیکی قله احساس نفس‌تنگی می‌کنند، باید در اولین فرصت مطالعه‌ی دقیق این کتاب را شروع کنند.

۶ بار زندانی‌شدن با شکنجه‌های بسیار، تبعید ناجوانمردانه به محروم‌ترین مناطق کشور، تنهابودن حتی در میان هم‌قطاران، ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های فراوان برای مبارزه و روشنگری و مشکلات فراوان معیشتی همگی از یک‌سو و از سوی دیگر سیل بنیان‌کنِ مفاسد سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و اخلاقی رژیم پهلوی که بسیاری را آلوده و فاسد و مفسد کرده بود، کافی بود تا هر مبارزی ذره‌ای امید به پیروزی نداشته باشد؛ اما شما در این مرد انقلابی تا لحظه‌ی پیروزی و تا همین الآن که ۴۷ سال از آن فتح بزرگ می‌گذرد، ذره‌ای ناامیدی نمی‌بینید!

شرایط هولناک و دردناک و پر از فسادی که در این کتاب از قبل انقلاب به تصویر کشیده شده، به‌گونه‌ای است که گاهی انقلابی‌ترینِ افراد هم امیدی به مبارزه و رسیدن به انقلاب شکوهمند اسلامی نداشتند و به قول آقا میدان را رها کردند و به تبیین بسنده کردن

در وجود نازنین «خمینی مشهد»، اما چهار ویژگی فوق‌العاده بود که باعث شد ذره‌ای از آن هدف عالی دست نکشند؛ ایمان و امید و استقامت و قیام.

یاران! قله بسیار نزدیک است؛ نزدیک‌تر از چیزی که فکرش را کنیم؛ وظیفه‌ی امروز ما اولاً تقویت «ایمان و امید و استقامت» است و در مرحله‌ی بعد، «قیام للّه»!

«نصرت الهی» زمانی بر ما نازل می‌شود که با هر توان و ظرفیت و امکاناتی که داریم، برای خدا قیام کنیم و استقامت بورزیم؛ آنگاه یاری خدا را با تمام وجود لمس خواهیم کرد: «إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ»؛ بی‌تردید کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست؛ سپس [در میدان عمل بر این حقیقت]استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند [و می‌گویند:]مترسید و اندوهگین نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند، بشارت باد.

انتهای پیام/