خسروپناه: ایرانیان همواره اهل «ایثار» بوده‌اند/ کشور نیازمند فعالیت قرارگاهی است

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی فرهنگ «ایثار» را از ویژگی‌های مردم ایران دانست و گفت: مردم ایران از گذشته‌های دور، حتی پیش از ورود اسلام، اهل ایثار بودند و در برابر ظلم می‌ایستادند.

کد خبر: ۷۹۰۷۱۰

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۴۰۴ - ۲۲:۴۳

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، حجت‌الاسلام «عبدالحسین خسروپناه» دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی امروز (چهارشنبه) در آئین گرامی‌داشت چهلمین سال تأسیس شورای فرهنگ عمومی کشور به تشریح پیشینه شکل‌گیری این شورا و اقدامات آن پرداخت و اظهار داشت: شورای فرهنگ عمومی نتیجه یکی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی است و شورای عالی انقلاب فرهنگی از طریق آن ارتباط ستادی خود را با مجموعه‌های فرهنگی برقرار می‌کند.

وی با بیان اینکه ایران عزیز در عرصه‌های مختلف از فرهنگ عمومی ارزشمندی برخوردار است، گفت: یکی از نمونه‌های برجسته این فرهنگ، فرهنگ ایثار و شهادت است. مردم ایران از گذشته‌های دور، حتی پیش از ورود اسلام، اهل ایثار بودند و در برابر ظلم می‌ایستادند. با ورود اسلام، این روحیه در قالب فرهنگ جهاد و شهادت تجلی یافت و در دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به اوج خود رسید.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در ادامه به دیگر برجستگی‌های فرهنگی کشور اشاره کرد و افزود: فرهنگ نیکوکاری یکی دیگر از نمونه‌های بارز فرهنگ عمومی در ایران است. در سراسر کشور هر جا بیمارستان، مدرسه، مسجد و حسینیه‌ای وجود دارد، عمدتاً با کمک‌های مردمی و توسط نیکوکاران ساخته شده است. همچنین بخش زیادی از مقابله با آسیب‌های اجتماعی بر عهده مردم بوده که این امر خود بیانگر فرهنگ مشارکت عمومی در جامعه است.

وی با اشاره به مشارکت گسترده مردم در فعالیت‌های امدادی و اجتماعی اظهار داشت: امروز بیش از سه میلیون جوان عضو جمعیت هلال احمر هستند و در بحران‌ها و سختی‌ها با روحیه ایثارگرانه به میدان می‌آیند. در دوران دفاع مقدس نیز مردم با همه سختی‌ها در صحنه حضور داشتند و اجازه ندادند کشور دچار مشکل شود. این فرهنگ مشارکت و همدلی یکی از ارزشمندترین میراث‌های فرهنگی ملت ایران است.

خسروپناه ادامه داد: فرهنگ عفت، حیا و غیرت نیز از ویژگی‌های ممتاز ملت ایران است که بخاطر آن در دنیا شناخته شده و برجسته هستیم؛ مردمان کشورمان، عموماً مردمانی عفیف، باحیا و غیور هستند که این صفات در میان آنان زبانزد خاص و عام است.

وی با اشاره به جایگاه معرفت و حکمت در فرهنگ ایرانی گفت: فرهنگ معرفت و حکمت در این سرزمین بسیار غنی است و بخش عمده علم، دانش و معرفت جهان در ایران شکل گرفته است. اندیشمندانی، چون فارابی، ابن‌سینا، سهروردی، خواجه نصیرالدین طوسی و فخر رازی از مفاخر بزرگ ایران‌زمین هستند که در حوزه‌های فلسفه، منطق و عرفان تأثیرگذار بوده‌اند. هرچند در دیگر مناطق نیز اهل معرفت وجود داشته‌اند، اما بخش اعظم این جریان علمی و معرفتی از ایران برخاسته است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اهمیت خانواده در فرهنگ ایرانی اظهار داشت: فرهنگ خانواده‌محوری از ویژگی‌های بارز ایرانیان است. آئین‌های سنتی مانند عید نوروز و شب یلدا بهانه‌ای برای گردهمایی اعضای خانواده و تحکیم روابط خانوادگی است.

وی افزود: فرهنگ مقاومت نیز نه تنها در عرصه دفاعی بلکه در سایر عرصه‌ها از جمله ورزش و علم مشاهده می‌شود. در حالی که رژیم صهیونیستی و دشمنان تبلیغات منفی علیه ایران انجام می‌دهند، جوانان و قهرمانان ورزشی کشور با کسب مدال و افتخار برای ایران، عزت آفریدند و نشان دادند که روحیه مقاومت در همه زمینه‌ها جاری است.

خسروپناه با اشاره به جایگاه علم و فناوری در کشور گفت: امروز در ایران با وجود شدیدترین تحریم‌ها علیه دانشگاه‌ها و دانشمندان، پیشرفت‌های علمی فراوانی حاصل شده است. دشمنان حتی دانشمندان ما را به جرم علم و پیشرفت ترور می‌کنند، اما ملت ایران در مسیر علم و فناوری با قدرت پیش می‌رود. این نشان‌دهنده فرهنگ بالندگی و باور به «ما می‌توانیم» در نسل جوان است.

وی در ادامه با اشاره به جایگاه هنر ایرانی اظهار داشت: از میان ۵۰۰ نوع صنایع‌دستی ثبت‌شده در جهان، ۲۹۹ نوع متعلق به ایران است. هیچ کشوری در دنیا چنین تنوعی از هنر‌های دستی ندارد. همچنین در عرصه موسیقی، سرود، هنر‌های تجسمی و نمایشی، ایران سرشار از هنر‌هایی است که ریشه در حکمت و معنویت دارد. هنر حکمی بر مبنای حکمت قرآنی است و به همین دلیل هنر ایرانی معناگرا و ارزش‌مدار است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه در کنار این ظرفیت‌های فرهنگی، کشور با تهدیداتی نیز روبه‌روست، تصریح کرد: اگر نسبت به سبک زندگی بی‌تفاوت باشیم، با تهدیدات معرفتی و اخلاقی روبه‌رو خواهیم شد. نسبی‌گرایی معرفتی از جمله خطراتی است که موجب ابتذال فرهنگی می‌شود.

وی ادامه داد: آسیب‌هایی مانند سالمندی، تنهایی، کاهش جمعیت و حتی تنبلی در برخی امور اجتماعی باید جدی گرفته شود. از سوی دیگر، شلختگی مدیریتی در برخی حوزه‌ها به یکی از معضلات جدی تبدیل شده است. مدیرانی که جسارت تصمیم‌گیری ندارند، خلاقیت نشان نمی‌دهند و تنها به امضا و پاراف نامه‌ها بسنده می‌کنند، در واقع گرفتار نوعی بی‌حوصلگی مدیریتی هستند.

خسروپناه با انتقاد از تصمیم‌گیری‌های عجولانه در برخی حوزه‌ها گفت: در مسئله جمعیت نیز گاهی بدون تدبیر و برنامه‌ریزی عمل می‌کنیم. تهدیدات فرهنگی خطر کمی از ابتذال فرهنگی ندارند و اختلافات بی‌ارزش و حاشیه‌ای نیز از جمله تهدیداتی است که باید به آنها توجه شود.

وی تأکید کرد: حل این مشکلات در حوزه وظایف شورای فرهنگ عمومی در استان‌ها و شهرستان‌هاست. نسخه رفع این مشکلات همان توصیه است که رهبر معظم انقلاب اسلامی تأکید کرده‌اند و آن، کار قرارگاهی است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: باید با رویکرد قرارگاهی مسائل را رصد کرد و آنها را روی میز تصمیم‌گیری گذاشت تا نهاد‌هایی مانند صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، کانون‌های مساجد و فعالان فرهنگی استان‌ها، برای حل هر مسئله سهم و وظیفه خود را مشخص کنند.

وی تصریح کرد: مشکل اصلی شورای فرهنگ عمومی، کمبود بودجه نیست، بلکه نبود دانش و مهارت کار قرارگاهی است. کار قرارگاهی یعنی رصد دقیق، اولویت‌شناسی و به‌کارگیری تمام ظرفیت‌ها در خدمت حل مسئله. این کار نیازمند صبر، حوصله و روحیه جهادی است.

خسروپناه خاطرنشان کرد: اگر اصالت در شورای فرهنگ عمومی به سازمان‌محوری داده شود، مسائل فرهنگی حل نخواهد شد؛ اما اگر با رویکرد قرارگاهی و با حضور و مشارکت مردم عمل کنیم، تهدیدات کاهش خواهد یافت.

وی با اشاره به ظرفیت عظیم مردمی در کشور گفت: وقتی بیش از سه میلیون و ۳۰۰ هزار جوان ایرانی عضو جمعیت هلال احمر هستند، این نشان از وجود سرمایه اجتماعی بزرگی دارد. ایده محله‌محوری که اخیراً از سوی رئیس‌جمهور مطرح شده، در صورت تحقق، می‌تواند با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مردمی و در چارچوب کار قرارگاهی، بسیاری از مشکلات را حل کند.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در پایان تأکید کرد: تمام تهدیدات فرهنگی و اجتماعی با رفع شلختگی مدیریتی و با اتخاذ رویکرد قرارگاهی قابل حل است. هر زمان مدیریت کشور از حالت کارتابلی خارج شود و به‌صورت میدانی و مسئله‌محور عمل کند، می‌توان شاهد حل بسیاری از چالش‌های فرهنگی کشور بود.

انتهای پیام/ 121