روایتی از زندگی و شهادت سرباز سیستانی که عشق به وطن را با خون خود امضا کرد

شهید «محمد سراوانی قلعه‌کهنه» متولد زابل، که زندگی‌اش نماد ایستادگی، مسئولیت‌پذیری و عشق به میهن بود، در سن ۲۰ سالگی و در پی اصابت ترکش خمپاره در منطقه خرمال عراق به شهادت رسید. او که فرزندی از دیار سیستان و بلوچستان بود، امروز چراغ راهی برای نسل جوان ایران است.

کد خبر: ۷۹۶۱۰۹

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۴۰۴ - ۱۷:۵۴

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از زاهدان، شهید «محمد سراوانی قلعه‌کهنه» در اول تیرماه ۱۳۴۵ در خانواده‌ای زحمت‌کش در شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان دیده به جهان گشود. پدرش گل‌محمد با دستان پینه‌بسته و مادرش خیرالنسا با صبر و ایمان عمیق، بنیان‌های اخلاق و مسئولیت‌پذیری را در وجود او نهادند.

محمد از کودکی با ارزش‌هایی، چون صداقت، احترام به بزرگتر‌ها و تلاش برای زندگی شرافتمندانه آشنا شد و در محیطی سرشار از مهر و محبت خانوادگی رشد کرد. او در جامعه محلی به عنوان جوانی آرام، بااخلاق و متین شناخته می‌شد و بسیاری او را الگویی از ادب و نجابت می‌دانستند.

در سال ۱۳۶۲ و در آستانه هفده‌سالگی، پا به عرصه زندگی مشترک گذاشت و با ازدواج خود، صاحب دو فرزند شد. با این وجود، وقتی ندای وطن در اوج جنگ تحمیلی بلند شد، محمد بدون تردید، مسئولیت خطیر دفاع از میهن را پذیرفت و به عنوان سرباز ارتش، راهی جبهه‌های نبرد شد.

همرزمانش از او به عنوان رزمنده‌ای خستگی‌ناپذیر و دلاور یاد می‌کنند که با اخلاص و عشق به وطن، در سخت‌ترین شرایط جنگ ایستادگی کرد.

سرانجام در ششم آذر ۱۳۶۵، در منطقه خرمال عراق، ترکش خمپاره دشمن به قلب این سرباز فداکار اصابت کرد و او را به شهادت رساند. پیکر پاک شهید سراوانی در بهشت مصطفی زاهدان آرام گرفت، اما نام و یاد او همچنان در دل مردم زادگاهش و تمامی ایرانیان زنده است.

شهید محمد سراوانی، نماد ایثار و عشق به میهن، امروز نه تنها یک چهره محلی، که بخشی از تاریخ پرافتخار مقاومت و پایمردی ملت ایران است.

انتهای پیام/