مادران شهدا؛ سنگرهای مستحکم مقاومت اسلام

تکریم مادران شهدا به عنوان قله‌های ایثار و شهادت و ریشه‌های تنومندی که میوه‌های بهشتی، چون شهدا را در باغ آبرومندی و عزت این سرزمین به ثمر رسانده‌اند، نخ تسبیح تقویت و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت است که همواره چونان سپری غیرقابل نفوذ از داشته‌های معنوی و مادی ایران بزرگ حراست و حفاظت کرده است.

کد خبر: ۷۹۷۶۱۰

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۹

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ حامد افروغ: سالروز وفات حضرت‌ام البنین (س) به نام روز تکریم مادران آسمانی نام‌گذاری شده است تا زیر پرچم نام بلند و آسمانی این شیرزن تاریخ اسلام که به ادب و وفاداری به خاندان عصمت و طهارت (ع) شهرت دارد، زمینه‌ای فراهم شود برای گرامیداشت مقام و منزلت مادران و همسران شهدای گرانقدر دوران انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، مدافعان حرم و همه شهدایی که دستی بر آتش تامین امنیت شیعه‌خانه مولی‌الموحدین امیرالمومنین (ع) دارند.

نام اصلی حضرت‌ام‌البنین، فاطمه بود که بعد‌ها پس از ازدواج با حضرت علی (علیه السلام) با کنیه «امُّ البنین» (مادر پسران) مشهور شد. پدر و مادرش از خاندان بنی کلاب از اجداد بزرگ حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) بودند و دارای خوبی‌ها و صفات خانوادگی مشترک بودند فاطمه دختری پاکدل وباتقوا بود.

فضایل اخلاقی، کمالات انسانی، نیروی ایمانی، ثبات و پایداری، شکیبایی و بردباری، بصیرت و دانایی، نطق و سخندانی او را به شایستگی، بانوی بانوان کرده بود. حزام بن خالد بن ربیعة بن وحید بن کعب بن عامر بن کلاب پدر‌ام البنین است او مردی شجاع و دلیر و راستگو بود که شجاعت از صفات ویژه اوست. وی از استوانه هاى شرافت در میان عرب به شمار مى رفت و در بخشش، مهمان‌نوازى، دلاورى و رادمردى و منطق قوی مشهور بود.

مادر بزرگوار‌ام البنین، ثمامه (یا لیلی) دختر «سهیل بن عامر بن جعفر بن کلاب» (از اجداد رسول خدا (ص) و امیرالمومنین (ع)) است که در تربیت فرزندان کوشا بوده و تاریخ از وی چهره درخشانی را به تصویر کشیده است. بینش عمیق، دوستی با اهل بیت و دوستی با فرزندان در کنار وظیفه مهم مادری و چونان معلمی دلسوز آموختن باور‌های اعتقادی و مسایل مربوط به همسرداری و آداب معاشرت با دیگران از جمله ویژگی‌های خاص این بانو است. در بسیاری از کتب تاریخی نام یازده تن از مادران وی ذکر شده است که همگی از خانواده‌های شریف و اصیل عرب بوده‌اند و به واقع مصداق بارز شجره طیبه می‌باشند شجره‌ای که اصل آن در زمین است و فرع آن در آسمان‌ها و حاصل و نتیجه این درخت پاک همانا عباس بن علی و عثمان و ... بوده‌اند.

بی‌راه نگفته‌ایم اگر مادران و همسران گرانقدر شهدا را نمونه‌های زنده و در دسترسی از الگوگیری و اقتدا به حضرت‌ام البنین (س) بدانیم، که یک تاریخ در مقابل عظمت صبر و بلندای همت‌شان سر تعظیم فرود آورده است. تکریم مادران شهدا به عنوان قله‌های ایثار و شهادت و ریشه‌های تنومندی که میوه‌های بهشتی، چون شهدا را در باغ آبرومندی و عزت این سرزمین به ثمر رسانده‌اند، نخ تسبیح تقویت و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت است که همواره چونان سپری غیرقابل نفوذ از داشته‌های معنوی و مادی ایران بزرگ حراست و حفاظت کرده است.

بر اهل مطالعه و دانش پوشیده نیست که در طول تاریخ پر فراز و نشیب ایران بزرگ، جنگ‌های بسیاری رخ داده که اغلب تکه‌ای از میهن عزیزمان به یغما رفته است، اما در دوران النقلاب اسلامی بود که با وجود تحمیل جنگی بزرگ که اگر جهانی‌اش بخوانیم گزافه نگفته‌ایم، کیان ایران بزرگ دست‌نخورده باقی ماند و از قبل اقتدار و عزت برآمده از آن مقاومت و ایستادگی، اقتداری متجلی شد که در جنگ ۱۲ روزه نیز خود را به احسن وجهی به رخ جهان کشید.

از این‌رو روز تکریم مادران و همسران شهدا باید روز قله مقاومت و عزتمندی دانست چرا که به فرموده امام راحل، «از دامان زن، مرد به معراج می‌رود» و زنان این سامان اثبات کردند، با وجود تلاش دشمن جهت غارت حیا و عفت‌شان، قاطبه آنها چونان شجره طیبه‌ای هستند که برای دفاع از عزت و شرف و ایمان خود، بهترین داشته‌های خود را به میدان فرستاده‌اند و بعضا در فراق بازگشت پیکر فرزندانشان یا هنوز، چون شمع می‌سوزند، یا با این حسر ت، چهره در نقاب خاک کشیده‌اند.

اما امروز به برکت نام بلند زنی که شیران شرزه‌اش در کربلا چشمه‌سار حماسه‌سازی شدند، نام مادران شهدا به بزرگی یاد می‌شود تا گوشه‌ای از دین این مردم به رشادت، شجاعت و فداکاری آنها ادا شود.

انتهای پیام/ 112