رومن گافمن؛ از شوروی تا ریاست تشکیلات اهریمنی موساد

انتصاب یک سرلشکر دست‌نشانده به ریاست دستگاه امنیتی اسرائیل، حاوی این پیام است که عصر استقلال موساد به پایان رسیده و این تشکیلات شیطانی باید بخشی از ائتلاف سیاسی نتانیاهو باشد.

کد خبر: ۷۹۷۸۲۳

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۵

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - روزبه قمصری؛ پس از انتشار اخباری در منابع عبری مبنی بر اینکه «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی تصمیم گرفته تا سرلشکر «رومن گافمن» مشاور نظامی خودش را به‌عنوان رئیس جدید موساد و جانشین «داوید بارنیا» منصوب کند، شاهد انتشار گزارش‌ها و تحلیل‌های متعدد و گوناگونی از قصد و نیت نخست وزیر رژیم صهیونیستی از این تصمیم ناگهانی هستیم.

بر همین اساس، دفتر نخست وزیری رژیم صهیونیستی در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که پس از مصاحبه با نامزد‌های مختلف، «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر تصمیم گرفته است که سرلشکر «رومن گافمن» را به سمت رئیس موساد منصوب کند. در این بیانیه آمده است که سرلشکر گافمن در سمت‌های عملیاتی و فرماندهی بسیاری در ارتش «اسرائیل» همچون رزمنده و فرمانده سپاه زرهی، فرمانده گردان در گردان ۷۵ در تیپ هفتم، افسر در لشکر ۳۶، تیپ «اتزیون»، تیپ هفتم، فرمانده لشکر ۲۱۰ و فرمانده مرکز آموزش زمینی ملی خدمت کرده است.

نکته جالب در بیانیه دفتر نخست وزیری رژیم صهیونیستی این است که نتانیاهو معتقد است که سرلشکر گافمن شایسته‌ترین و مناسب‌ترین نامزد برای سمت ریاست موساد است و برای او در این سمت مهم آرزوی موفقیت می‌کند. این موضوع با توجه به اینکه «رومن گافمن» مشاور فعلی نخست وزیر رژیم صهیونیستی هم است و با تمامی سرویس‌های اطلاعاتی «اسرائیل» به خصوص موساد در تماس دائمی است نشان از افزایش قابل توجه و معنادار هماهنگی‌ها میان «بنیامین نتامیاهو» و رئیس جدید موساد دارد.

اما برای شناخت هرچه بهتر نسبت به سرلشکر «رومن گافمن» باید به این مهم توجه کنیم که او متولد سال ۱۹۷۶ در شهر «موزیر» بلاروس است. گافمن، در سن ۱۴ سالگی در سال ۱۹۹۰ با خانواده‌اش به سرزمین‌های اشغالی مهاجرت کرد که این مهاجرت بخشی از موج بزرگ مهاجرت مهاجران شوروی به فلسطین اشغالی بود.

موضوع جالب توجه اینجاست که «رومن گافمن» اولین نماینده موج بزرگ مهاجرت مهاجران شوروی به فلسطین اشغالی است که به رتبه سرلشکری در ارتش رژیم صهیونیستی رسیده است. او که از سال ۱۹۹۵ میلادی به ارتش رژیم صهیونیستی پیوسته عمدتا در لشکر زرهی فعالیت کرده است و تا امروز سمت‌های عملیاتی متعددی را برعهده داشته است.

البته این تمام ماجرا نیست و «رومن گافمن» در داخل ارتش رژیم صهیونیستی، طی دو سال گذشته به عنوان کسی شناخته شده که در فعالیت‌های سیاسی دفتر نخست‌وزیر بسیار دخیل بوده، از طرف نتانیاهو در ماموریت‌های مختلف سفر می‌کند و از نزدیک بر اجرای صحیح دستورالعمل‌های نتانیاهو در ارتش «اسرائیل» نظارت دارد.

از طرف دیگر، «رومن گافمن» برخلاف «داوید بارنیا» که گاهی بر استقلال حرفه‌ای موساد پافشاری می‌کرد، فرمانده‌ای میدانی، وفادار به دولت و معتقد به رویکرد سخت علیه «ایران» است. او از آن نسل مدیرانی بوده که نگاهش کمتر استراتژیک-دیپلماتیک و بیشتر عملیاتی-امنیتی است؛ مردی که ترجیح می‌دهد نه با مذاکره که با چند عملیات دقیق، موازنه را تغییر دهد.

در حقیقت باید گفت که امروز «رومن گافمن» برای رژیم صهیونیستی همان «ابزار تهاجمی» است که نتانیاهو می‌خواست. در واقع انتصاب او در حالی انجام شد که تل‌آویو زیر فشار انتقاد‌های امنیتی قرار دارد و نخست وزیر رژیم صهیونیستی نیازمند فردی است که هم او را به چالش نکشد و هم کار را پیش ببرد.

این در حالی است که «رومن گافمن» از ۵ منظر، رئیسی ایده آل برای نتانیاهو است. نخست، «خط‌سیاسی هماهنگ» او با نتانیاهو است و باید گفت که گافمن، از مدیرانی است که «موساد» مستقلِ بارنیه را دوباره به «موسادِ همراه با نخست‌وزیر» تبدیل می‌کند.

دوم، گافمن «ایران‌محور و سخت‌گیر» است و باید بگوییم که او عمیقا باور دارد جمهوری اسلامی ایران را می‌توان فقط با «فشار ترکیبی» - سایبری، میدانی و نفوذ - مهار کرد. سوم، گافمن «عملگرا و کم‌حرف» است. او از چهره‌های پشت‌پرده عملیات‌های حساس ارتش، نه ویترین دیپلماتیک است.

چهارم، گافمن «طرفدار یکپارچگی امنیتی» است. او پیگیر اتصال موساد، ارتش و شاباک در قالب یک «اتاق جنگ دائمی» علیه محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران است. پنجم، گافمن «حامی رویکرد پیش‌دستانه» است و باید گفت که او معتقد است امنیت «اسرائیل» با ضربه‌های غافلگیرکننده و نه انتظار دفاعی حفظ می‌شود.

و در آخر، با توجه به جنگ جاری و سطح بالای تنش در منطقه، انتخاب فردی با سابقه رزمی و دید مبتنی بر عملیات سریع و تهاجمی می‌تواند نشانه تغییر رویکرد Mossad به مدل «عملیاتی - تهاجمی» باشد. این انتصاب احتمالاً تلاش برای هماهنگی نزدیک‌تر بین ارتش، دولت و دستگاه اطلاعاتی است - یعنی Mossad ممکن است بیش از گذشته به سیاست و تصمیمات اجرایی دولت نزدیک شود.

انتهای پیام/ ۱۳۴