یادداشت/

هویت انقلابی مردم سوریه

عملیات اخیر در «بیت‌جن» جنوب سوریه و واکنش‌های مردمی و سیاسی پس از آن، بار دیگر نشان داد که جامعه سوریه با پیشینه تاریخی و هویت ریشه‌دار خود، پذیرای سلطه رژیم صهیونیستی نیست و هرگونه تلاش برای تثبیت حاکمیت آن با موجی از مخالفت و تنفر عمومی روبه‌رو می‌شود.

کد خبر: ۷۹۸۷۹۶

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- «علیرضا کمیلی» کارشناس مسائل جهان اسلام؛ سوریه، همچون بسیاری از کشورهایی که دارای هویت موزاییکی هستند، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. این پیچیدگی‌ها امروز با دخالت مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی بیشتر شده است. به‌ویژه آنکه رژیم این روزها حتی با استفاده از کارت «مظلوم عبدی»، رهبر کردهای گروه قسد ــ که گفته می‌شود پیش‌تر با ترکیه و دمشق به توافق رسیده بودند ــ بار دیگر وارد بازی تازه‌ای شده است.

عملیات چند روز پیش در «بیت‌جن» واقع در جنوب سوریه علیه چند سرباز صهیونیستی ــ که به هلاکت آنان انجامید ــ و استقبال مردم از کسانی که به‌طور موقت دستگیر شدند، همراه با واکنش تند رژیم در توقف موقت توافق امنیتی با این کشور و همچنین نتایج نظرسنجی اخیر که نشان داد اغلب سوری‌ها از رژیم متنفرند، کافی است تا دریابیم سخن گفتن از حاکمیت یهود بر کشوری با پیشینه تاریخی و هویت قدرتمند چون سوریه، ساده‌انگارانه است.

این رخدادها نشان می‌دهد سوریه در شرایطی حساس و در دوره‌ای گذار قرار دارد؛ از یک‌سو اعتماد رژیم به دمشق هنوز کامل نشده و از سوی دیگر فشارهای آمریکا برای رفع تحریم‌ها و بهبود وضعیت اقتصادی به‌شدت آسیب‌دیده مردم، حکومت را ناگزیر به همراهی کرده است. با این حال، روشن است که دیر یا زود درگیری با رژیم در خاک سوریه اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

بر این باورم که «تثبیت عادی‌سازی» اگر در برخی کشورها آسان باشد، در جهان عرب به‌ویژه در منطقه شامات و شمال آفریقا ممکن نیست. شاید بتوان برای مدتی با زور، این جرثومه را بر مردمی تحمیل کرد که فلسطین بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت آنان است؛ اما به محض تضعیف دیکتاتوری سیاسی یا کاهش فشار، شورش علیه رژیم آغاز خواهد شد و این چیزی جز تعویق بحران نیست.

از همین رو باید به مردم عزیز و رشید سوریه به‌عنوان یک فرصت نگریست؛ مردمی که حاضر نیستند هویت تاریخی خود در مبارزه با رژیم را فراموش کنند. اگر توان و هنری داریم، باید آن را در جذب دل و اندیشه جوانان انقلابی سوری به‌کار بندیم... فتأمل!

انتهای پیام/