یادداشت/ علیرضا کمیلی

حضور غریبانه فلسطین در جشنواره مستند حقیقت

جشنواره مهم مستند حقیقت به کار خود پایان داد و این در حالی است که ۲ سال از جنگ غزه که منجر به شهادت ۷۰ هزار نفر در مقابل دوربین‌های جهانی شد گذشته و تنها اثر «فرشته‌ها نمی‌میرند» از تولیدات هنرمندان ایرانی در موضوع غزه وجود داشت و البته مستند «میریام» نیز تا حدی بدان پرداخت.

کد خبر: ۸۰۰۶۸۹

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۴۰۴ - ۱۳:۲۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- «علیرضا کمیلی» کارشناس مسائل جهان اسلام؛ جشنواره مهم مستند حقیقت به کار خود پایان داد و این در حالی است که ۲ سال از جنگ غزه که منجر به شهادت ۷۰ هزار نفر در مقابل دوربین‌های جهانی شد گذشته و تنها اثر «فرشته‌ها نمی‌میرند» به کارگردانی «محمدرضا ابوالحسنی» از تولیدات هنرمندان ایرانی در موضوع غزه وجود داشت و البته مستند «میریام» نیز تا حدی بدان پرداخت.

با اینکه مدیران محترم جشنواره، به درستی بخشی خاص را به غزه اختصاص دادند ولی همه آثار آن متعلق به تولیدات غیرایرانی بود که اتفاقا بعضاً فاخر هستند ولی سوال اصلی من این است که چرا تولید برای فلسطین در ایران اینقدر کم است تا جایی که از میان صد‌ها تولید، یکی و نصفی مرتبط با فلسطین است؟!

این در حالی است که هزاران سوژه از خود فلسطین تا سراسر جهان در این دو سال تولید شده است! از اخراج اساتید و دانشجویان آمریکایی تا هزاران راهپیمایی و تولیدات هنری و کاروان صمود و.. که به تنهایی قابلیت ساخت بهترین مستند‌ها را داشته و دارند! و این یعنی اتفاقا کار در شرایط کنونی سخت نبوده است.

چرا وضعیت اینگونه است؟ قائل به اینکه مسأله فلسطین اهمیتی ندارد نیستم، چون مستندسازان انقلابی فراوانی را می‌شناسم که دغدغه آن را دارند!

شاید عدم حمایت از تولید کار خارجی، دوری عمومی تولیدکنندگان از تولید از راه دور در بین‌الملل، ضعف جدی ارتباطات خارجی، عدم هزینه برای سوژه‌یابی خارجی و... از جمله عوامل باشند.

درصدد احصاء همه عوامل نیستم هرچند جای تامل بسیار وجود دارد! نهایتا معتقدم این سیاستگذار است که باید جهت‌دهی و سفارش تولید بدهد و اینجاست که مهمترین مشکل رخ داده است!

انتهای پیام/