کمبود دستگاه شوک خودکار در سالن‌های ورزشی؛ تهدیدی جدی برای جان ورزشکاران و تماشاگران

پژوهشگر مدیریت بحران با هشدار نسبت به کمبود دستگاه‌های شوک خودکار (AED) در سالن‌ها و اماکن ورزشی، تأکید کرد که تجهیز این فضا‌ها به AED و حضور پزشکیاران آموزش‌دیده می‌تواند در دقایق طلایی پس از ایست ناگهانی قلب، مرز میان مرگ و زندگی را تعیین کند.

کد خبر: ۸۰۱۰۶۹

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۴

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از اراک، مرگ‌ومیر ناشی از ایست ناگهانی قلب در میان ورزشکاران و تماشاگران، به‌عنوان یک چالش جهانی، همچنان جان افراد بسیاری را در اماکن ورزشی تهدید می‌کند؛ در حالی‌که به گفته کارشناسان، تجهیز سالن‌ها به دستگاه شوک خودکار (AED) و استفاده به‌موقع از آن، شانس نجات را تا چندین برابر افزایش می‌دهد.

رضا براتی، پژوهشگر و کارشناس مدیریت بحران، در گفت‌وگو با دفاع‌پرس در اراک اظهار داشت: ایست ناگهانی قلب در رشته‌هایی نظیر فوتبال، کشتی و ورزش‌های رزمی، خطری واقعی و جدی است و آمارها نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از مرگ‌ومیر ورزشکاران جوان در ورزشگاه‌ها ناشی از حملات قلبی است؛ به‌گونه‌ای که هر دقیقه تأخیر در احیای قلبی، شانس بقا را حدود ۱۰ درصد کاهش می‌دهد.

وی با اشاره به تفاوت چشمگیر سالن‌های مجهز و غیرمجهز افزود: بررسی‌ها نشان می‌دهد در اماکن دارای دستگاه شوک خودکار، نرخ زنده‌مانی پس از ایست قلبی به بیش از ۹۰ درصد می‌رسد، در حالی که این رقم در سالن‌های فاقد تجهیزات مناسب به شکل محسوسی کاهش می‌یابد. تجربه‌های تلخ در میادین بین‌المللی نیز موجب شده فدراسیون جهانی فوتبال، تجهیز ورزشگاه‌ها به AED را الزامی کند.

این پژوهشگر حوزه ورزش با تأکید بر اهمیت «پنجره طلایی» چهار تا شش دقیقه‌ای پس از حادثه گفت: آسیب مغزی از دقیقه چهارم آغاز می‌شود و زمان رسیدن نیروهای اورژانس معمولاً بیش از این بازه است؛ از همین رو دستگاه AED به‌عنوان یک امدادگر فوری و حیاتی طراحی شده تا بدون نیاز به تصمیم‌گیری پیچیده، وارد عمل شود.

براتی با اشاره به ایمنی و سهولت استفاده از این دستگاه‌ها تصریح کرد: AED‌ها کاملاً هوشمند هستند، ریتم قلب را تحلیل می‌کنند و تنها در صورت وجود ریتم‌های کشنده، دستور شوک می‌دهند. حتی نمونه‌های فارسی‌زبان نیز در دسترس است و استفاده از آن‌ها برای افراد عادی کاملاً ایمن محسوب می‌شود.

وی در ادامه، نگاه هزینه‌محور به این موضوع را نادرست دانست و بیان کرد: تجهیز اماکن ورزشی باید به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری حیاتی دیده شود، نه هزینه. امروز شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی توانسته‌اند دستگاه‌هایی با قیمت کمتر و دقت بالا تولید کنند که می‌تواند زمینه تجهیز گسترده‌تر سالن‌ها را فراهم کند.

این کارشناس مدیریت بحران، حضور پزشکیاران ورزشی آموزش‌دیده و مجهز را حلقه تکمیل‌کننده زنجیره نجات دانست و افزود: پزشکیار ورزشی می‌تواند در ثانیه‌های نخست بحران، احیای قلبی-ریوی را آغاز و از AED به‌درستی استفاده کند؛ موضوعی که تفاوت میان یک امدادرسانی ابتدایی و یک نظام حرفه‌ای نجات جان است.

براتی در پایان با اشاره به تجربه‌های جهانی خاطرنشان کرد: الزام قانونی، مهم‌ترین عامل تحقق این هدف است. در بسیاری از کشورها نصب AED در اماکن عمومی و ورزشی به قانون تبدیل شده و با مشوق‌های حمایتی همراه است. در ایران نیز می‌توان با تصویب قانونی جامع در حوزه ایمنی پزشکی اماکن ورزشی، تجهیز سالن‌ها و آموزش دوره‌ای نیروها را به یک تکلیف ملی و تضمین‌کننده جان شهروندان تبدیل کرد.

انتهای پیام/